18 maj 2012

Heijō-Kyō - pierwsza stała stolica

Konnichiwa,
Heijō-kyō (znana także jako Heizei-kyō - stolica pokoju, lub też Nara no miyako) stało się stolicą za czasów cesarzowej Germmei na mocy wydanego dekretu Taika 2 lutego 708 r. We wrześniu zorganizowane zostało Biuro Budowy Stolicy Nara (Nara-no miyako-o tsukuru tsukasa) a w następnym miesiącu poseł cesarski zawiadomił o tym wydarzeniu boginię Amaterasu w chramie Ise-jingu. W grudniu 708 r. dolina Heijō została rytualnie oczyszczona i dopiero wtedy można było rozpocząć prace, które trwały ponad rok.

Przenosiny z Fujiwary, gdzie dotychczas był dwór Gemmei, odbył się 9 marca 710 r. Formalną nazwą nowej stolicy było Heijō-kyō, ale powierzchnie używana była lokalna nazwa Nara. Wzorowana była na stolicy dynastii Tang w Xi'an i stolicy północnej dynastii Wei w Luoyang w kształcie prostokąta. Jej wymiary wynosiły ok. 4,3 km ze wschodu na zachód i ok. 4,8 km z północy na południe, ale za północno-wschodnim krańcem miasta powstała dzielnica gekyō (zew. stolica) o rozmiarach ok 2,2 km na 1,7 km, a na północ od zachodniego krańca dołożono wąski pas ziemi o rozmiarach ok. 1,1 km na 0,26 km nazwanym ukyō-hoku-hembō (rejon północny prawej stolicy)

Samo miasto zostało podzielone na lewą (sa-) i prawą stolice (ukyō), między którymi biegła aleja Suzaku-ōji. Cała powierzchnia miasta poprzecinana została ulicami i alejami, które się krzyżowały. W północnej części stolicy zajmowało się na ok 100 ka gruntu Wielki Teren Pałacu Cesarskiego (Daidairi lub Ouchi), gdzie za jego murami znajdowały się prywatne kwatery cesarskie (Dairi lub Uchi) i jego dworu oraz najważniejsze instytucje administracji. Sama Nara pełniła rolę stolicy w latach 710 - 740 i 745 - 784 a następnie przeniesiona została do Heian-kyō (o czym już wcześniej wspomniałam). Na jej terenie powstawało wiele świątyń buddyjskich oraz klasztorów.

Obecna Nara dzieli się na Stolicę Wschodnią (Higashi) i Stolicę Zachodnią (Nishi-no kyō) Centrum miasta rozbudowane jest wokół świątyni Tōdaiji, która w VIII w. znajdowała się poza terenami miasta.

Historycy uważają, że Nara w okresie swojej świetności liczyła ok 200 tyś. mieszkańców. Ok. 10 % stanowiło kler i arystokracja, na której czele stał cesarz wraz z rodziną, za nim była kilkuosobowa grupa najwyższych urzędników kuge (lub kugyō) a do innych zaliczyć było można urzędników najniższego szczebla, rzemieślników, służbę czy straże pałacowe.

W okresie Nara zaczynała się zarysowywać linia graniczna pomiędzy stolicą a prowincja m.in dla usprawnienia komunikacji powstawały traktaty (shichodō - siedem traktów), które łączyły Narę z najważniejszymi prowincjami. Nazwy tych traktów używane są do dziś a są to: Tōkaidō, Tōsandō, Hokurikudō, Nankaidō, San`yōdō, San`indō i Saikaidō.

Dewa matta

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz