21 cze 2013

Praktyki mnisie: Modlitwa


Zgodnie z naukami Czterech Szlachetnych Prawd, ocalenie zależy wyłącznie od siły wewnętrznej praktykującej osoby. Wobec tego, modlitwa pojmowana jest jako nieważna i obca założeniom buddyzmu. Natomiast jeśli celebruje się cnoty buddy, bodhisattwy lub samej religii, wówczas stanowi ona formę kultu, przez które wyraża się wiara w Trzy Klejnoty. Modlitwa wzmacnia zatem zaangażowanie wiernego w doskonalenie duchowe ochrania przed różnymi zagrożeniami.

Tak pojmowana modlitwa znana jest w mahajanie i wadżrajanie. Oprócz bytów nadprzyrodzonych  wierny może skierować się do swojego wew. "ja", aby obudzić ukryte tam siły (ta forma przechodzi w medytacje). Modlitwą może być czytanie lub recytowanie sutr, co nie tylko wzmacnia opiekę bóstw ale również przynosi zasługi.

W buddyzmie tybetańskim charakterystycznym elementem jest ręczny młynek modlitewny. Modlitwa spisana jest na pasku papieru, nawiniętego na walec. Przy każdym obrocie walca modlitwa recytowana jest automatycznie (pomysłowe^^), co przysparza wiernemu zasługi.

W mahajanie modlitwa służy zawsze celom altruistycznym, co podkreśla formuła zawarta w każdej modlitwie, aby płynąca z niej korzyść służyła wszystkim istotom nas otaczającym.

dewa matta

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz