19 sie 2012

Heian-kyō - druga stolica - dodatek

 

Ehh.. niebawem koniec wakacji .... czegóż chcieć więcej - (kto je ma ten je ma;). Oto jest pytanie... A na rozweselenie ( i czekanie na coś ode mnie nowego) - mały dowcip:

Po sprawdzianie z lekcji magii:
- zdobyłaś 12 pkt
- hmm! *zastanawia się* - więcej niż ostatnio....
- tylko 12? na 200 możliwych?
- XXX., oprócz niskiego wyniku pomyliłaś czar ofensywny z ozdrawiającym - o widzisz *wskazuje palcem ustęp* tu, gdzie wzywasz ducha zwierzęcia, by użyczył ci mocy?! poprosiłaś o pomoc gąbkę .. na przyszłość bądź bardziej uważna ~~
- ups.. ja glupia hehe                 << cytat z Vampire Game aut. Judel ^^
________________________

No, ale nie po to jest ten blog czyż nie? Ten pościk będzie jakoby uzupełnieniem poprzedniego.
Dewa... W poprzednim opisałam sam "wygląd" miasta a dziś trochę więcej ^^ - czyli coś o samym społeczeństwie:

Historia nazwy stolicy Kyōto
Nowa stolica, ufundowana w 794r., pozostała siedzibą cesarską aż do roku 1869. Formalna nazwa Heian-kyō używana była w oficjalnych dokumentach, ale popularnie społeczeństwo mówiło na nią po prostu stolica (miyako lub kyō). Jednakże z biegiem  czasu nazwa formalna poszła w zapomnienie, a słowo stolica - kyō - z połączonym drugim elementem - to - znaczącym praktycznie to samo, stało się imieniem własnym i z Heian-kyō powstało Kyōto.

W swojej historii Kyōto przechodziło przez wszelkiego rodzaju różne wydarzenia - było niszczone przez kataklizmy, wojny, jednak po tym za każdym razem powstawało na nogi (nie mówiąc już o tym ostatnim tsunami) - do dzisiaj uważa się miasto za najpiękniejsze w Japonii. Można więc powiedzieć na Kyōto ... miasto-muzeum, w którym zabytki i skarby kultury liczą sobie już ok. 1500 lat do dziś. Samym symbolem miasta są tu gejsze. To właśnie je można nazwać żywymi skarbami kultury. Natomiast sam okres Heian jest najdłuższą (ok 200 lat) epoką w całej historii Japonii, więc sami widzicie, nie sposób mówić o nim jako o całości.
Najbardziej rzucającym się tu elementem (oprócz kultury dworskiej) jest długotrwały względny pokój, który stworzył odpowiednie warunki do rozkwitu unikalnej kultury.Dlatego też Kyōto nazywany jest też stolica pokoju.

Struktura społeczna + trochę historii:
W połowie X w. w dwóch przeciwległych rejonach Japonii doszło do krwawych rozgrywek inspirowanych przez przedstawicieli prowincjonalnej arystokracji pomiędzy Taira Masakadą a Fujiwarą Sumitomo. Masakado został pokonany przez siły rządowe i zabity, Sumimoto zaś przez siły lokalnych prominentów. Następna poważna rewolta rozegrała się w latach 1028-1031 w prowincjach Kazusa, Shimōsa i Awa. Przywódcą był Taira Tadatsune, który uległ wysłanemu ze stolicy Minamoto Yorinobu.
W drugiej poł. XI w. najdalsze rejony północne stały się "polem" wieloletnich zmagań pomiędzy lokalną arystokracją a przedstawicielami rządu centralnego. W latach 1051-1062 toczyły się walki zwane "wcześniejszą wojną dziewięcioletnią" ... wiem jak dziwnie to brzmi... (zen-kunen-no eki), a w latach 1083-1087 nazwano ją "późniejszą wojną trzyletnią" - go-sannen-no eki. Tak było w teorii, w praktyce - wcześniejsza przez cały okres trwała 12 lat, a późniejsza prawie 5, ale Japończycy w obydwu wypadkach odliczyli okresy zawieszenia broni lub zaprzestania walk na skutek  złych warunków pogodowych. W pierwszych rozgrywkach ród Abe z Matsu, który przez bardzo długie lata całkowicie lekceważył władzę centralną i jej przedstawicieli lokalnych, został ostatecznie pokonany przez Minamoto Yoriyoshiego, przy pomocy Kiyohary - gubernatora prowincji Dewa. W drugiej fazie - na północy wywołana została przez tenże ród Kiyohara, skłócony nie tylko między sobą, lecz także z władzą centralną. Rozgromić spór pomógł Minamoto, syn Yoriyoshiego Yoshiie.

Wojny na północy stały się początkiem końca spokoju pionującego w stolicy, zamykając jednocześnie ten okres. Zanim jednak do tego doszło, stolica mogła przez trzy i pół wieku żyć w zamknięciu przed reszta świata i pomnażać swoje bogactwa. W porównaniu z Narą Heian-kyō miało nieco odmienny charakter, który uwidocznił się po przenosinach. Początkowe lata Heian były kontynuacją dzieł zapoczątkowanych w poprzednim okresie, lecz te  które były  zaczęło się szybko utrwalać, rozwijać i przeradzać w nowe prądy umysłowe i społeczno-polityczne.

Arystokratyczny charakter w Heian-kyō doszedł niebawem do szczytu ze względu na pogłębiającą się w społeczeństwie uwarstwienie społeczne i rozwój arystokracji jako klasy. Jednak w miarę rozwoju klasa traciła swój pierwotny i jednolity charakter, która ostatecznie podzieliła arystokrację rawie nieprzekraczalnymi barierami. W ramach tej klasy powstała hierarchia związana z pochodzeniem, koneksjami rodzinnymi, urzędami i rangami. Te elementy, składające się na pozycję społeczną, decydowały nawet o życiu i/lub karierze każdego członka społeczeństwa.

Na szczycie drabiny stał cesarz i jego rozbudowana rodzina (jedyna rodzina, która nie posiadała nazwiska), ale i tu istniał system rang - żony i konkubiny cesarskie różniły się między sobą tytułami i rangami w zależności od pochodzenia.Tak samo było z dziećmi, które były związane z pozycja matki na dworze i które miały swój wyraz w tytułach rangach książęcych: najwyższym tytułem dla książąt krwi był shinnō  a dla księżniczek krwi - naishinnō.

Niektórzy cesarze zw względu na wielożeństwo, mieli tyle dzieci, że stwarzało to liczne problemy. Księżniczki, dla których zabrakło kandydatów na mężów wśród rodzin książęcych lub innej grupie najwyższej arystokracji, spędzały życie najczęściej w klasztorach. Książętom krwi,  dla których zabrakło posady (urzędu) w aparacie administracyjnym,nadawano nazwiska oraz ziemię i w ten sposób skutecznie odcinano od wszelkich pretensji do tronu oraz od obciążania budżetu państwowego.

Najczęściej nadawanymi nazwiskami były (przedstawione już wcześniej przeze mnie): Taira i Minamoto.  Nazwiska te w wymowie sino-japońskiej brzmią: Hei i Gen. Heishi = ród Taira; Genji = ród Minamoto.. Poszczególne gałęzie rozróżnia się dodając na początku imię cesarza, od którego dana gałąź się wywodzi np. Kammu-Heishi: ród Taira pochodzący od cesarza Kammu.
Na najwyższym szczeblu stały rodziny kuge. W tym kręgu najwspanialsze nazwiska to: Fujiwara, Tajihi, Otomo, Minamoto, Tachibana, Abe i klika innych. Spośród tych rodów większość z biegiem czasu utraciła znaczenie, jednak z nich wszystkich wybił się i zdominowała ród Fujiwara. Z wyjątkiem Minamoto wszystkie te rody były nosicielami najwyższych tytułów w systemie kabane - omi, muraji, ason - okresu Yamato. W tej warstwie za samo pochodzenie dostawało się czwartą rangę dworską, a można było awansować aż do pierwszej, chociaż mało komu to się udawało i to najczęściej pośmiertnie.

Na niższym szczeblu znajdowały się boczne gałęzie wyżej wymienionych rodów oraz przedstawicieli rodów, którzy w okresie Yamato zajmowały średnie pozycje wg systemu kabane - chodzi tych, którzy posiadali rangę IV i V pełniący różnorakie funkcje w obrębie dworu (bez prawa wstępu do prywatnych kwater cesarskich), jak i poza nim. W tej warstwie byli m.in. naczelnicy resortów i ich zastępcy, kamerdynerzy i paziowie dworscy, naczelnicy więzień i in.. Dla wszystkich tych ludzi osiągnięcie IV rangi wyższej pierwszego stopnia była szczytem kariery. ( przypomnieć warto, że w tabeli rang pierwsze trzy były dwustopniowe a pozostałe natomiast czterostopniowe). Więc, jeśli ktoś  zaczynał prace w życiu publicznym z V rangą niższego stopnia, musiał awansować siedmiokrotnie, żeby dojść do IV rangi wyższej pierwszego stopnia.

Jeszcze inny status miała arystokracja lokalna w prowincjach - stolica uważały ich za niewychowanych gburów ^^, których nie wpuszczało się do szanującego się domu. Lecz nie należy tu mylić arystokracji osiadłej na prowincji (gōzoku) z emisariuszami wysyłanymi na prowincję w ramach urzędów chihōkan lub z misjami policyjnymi lub wojskowymi. Wśród najbardziej utalentowanych dam dworu, poetek i pisarek wiele wywodziło się właśnie spośród córek i żon prowincjonalnych gubernatorów.

ja ne

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz