5 wrz 2012

Yōkai, Yurei, Onryo cz..3






Konnichiwa,
Dziś czas na kolejną porcje o duchach, duszkach czy tez upiorach ^^
_________

- Sagari - Upiór, który widywany jest w postaci głowy widmowego konia zawieszonej na gałęzi drzewa. Jego rżenie wzbudza w ludziach grozę, a także często bywa przyczyną chorób (zwłaszcza u tych, którzy go ujrzą). Nie ma konkretnego celu bycia. Po prostu sobie wisi i rży mając satysfakcję z widoku strachu na ludzkich obliczach.

- Azuki-arai – Zjawa mieszkająca nad brzegami górskich rzek w całej Japonii. Jeśli jest się cichutko, można usłyszeć odgłos przypominający płukanie czerwonej fasoli azuki (stąd nazwa zjawy). Oprócz tego czasem słychać głos śpiewający tak: „ Czy powinienem wypłukać moje fasolki azuki, czy może schwytać jakiegoś człowieka i go schrupać?”. Azuki-arai jest psotną wobec ludzi istotą. Opisywana jest jako malutki staruszek, babcia lub małe dziecko. Nie jest do końca wiadome w końcu jak wygląda, bowiem kiedy Zjawa tylko wyczuje, że jest obserwowana, natychmiast chowa się w wodzie.

- Ittan-momen – Widywany w postaci długiego, ognistego całunu materializującego się nagle w powietrzu. Atakuje wyłącznie nocą. Owija się wokół twarzy ofiary dławiąc oddech. Ciekawe jest pochodzenie jego imienia, bowiem ittan to nazwa starożytnej jednostki miary długości płótna używanego na śmiertelną szatę.

- Obake (lub bakemono) - upiór będący duchem zmarłej osoby. Pojawia się tak długo, aż załatwi do końca wszelkie ziemskie sprawy. Zazwyczaj kieruje nim miłość lub nienawiść.

Obake przebywający na ziemi z powodu miłości są dla ludzi niegroźne. Pojawiają się w widmowej, ale miłej dla oka postaci, jaką nosiły za życia. Prawdziwym utrapieniem są natomiast przerażające upiory, które przywołała na świat nienawiść i chęć zemsty. Obake takie w pierwszej kolejności nękają naturalnie sprawców swoich nieszczęść, ale przy okazji obrywa się wszystkim, którzy mieli problematyczne szczęście spotkać na swej drodze wałęsającego się ducha. Najczęściej te rodzaje obake mają ostre rysy twarzy na kredowo bladej twarzy. Długie włosy zakrywają pół twarzy, a jego biały całun zwęża się na kształt trąby powietrznej ku ziemi, niknąc tuz nad jej powierzchnią. Ręce obowiązkowo ma uniesione na wysokość piersi, a dłonie złamane w przegubach mają luźno opuszczone długie palce.

- Doro-ta-bo – Przyjmują postać starych mężczyzn, którzy po części znajdują się na powierzchni, a poczęci tkwią „zanurzeni” w ziemi. Zawodzą głośno, chcąc pokazać swą niedolę. Są to bowiem duchy uczciwych ludzi, którzy przez całe życie pracowali ciężko, a przed śmiercią zostali oszukani, bądź ograbieni z dorobku swego życia. Czasem Doro-ta-bo staje się człowiek- rolnik, którego dzieci nie potrafiły odpowiednio uszanować ojcowizny. By uwolnić tego ducha należy zrobić to co nie pozwala zaznać mu spokoju po śmierci. Dopiero wtedy Doro-ta-bo może odejść w pokoju.

- Betobeto-san – Duch będący towarzyszem podróżników. Ujawnia się jako odgłos kroków podążających za człowiekiem. Nikomu nigdy duchy te nie zdradziły swej prawdziwej postaci, o ile ją posiadają. Gdy człowiek na odgłos kroków obraca się za siebie zastaje pustkę. Nie wiem jak Wy, ale ja nieraz mam wrażenie, że słyszę za sobą czyjeś kroki, a gdy się odwracam nikogo niema...

- Hitodama - Błędne ogniki. Ich celem było zwabienie niczego nie podejrzewającego podróżnego w pułapkę. Najczęściej pojawiały się w ciemnościach, gdzie „wskazywały” podróżnemu drogę do jego zguby (choć on sam nie zdawał sobie z tego sprawy).

- Harionago – Duch kobiecy o zjawiskowej urodzie, którego rozpoznać można po pięknych, długich i zadbanych włosach. Pachniały płatkami róż, a ich kolor bywał najczęściej czerwony lub różowy. Posiadały także tę właściwość, iż poruszały się niczym macki, tak jak u Futakuchi-onna, tyle że tu zakończone one były niewielkimi haczykami. Upiór ten kochał bardzo swoje włosy, dlatego jeśli ktoś obciął jej choćby kosmyczek spotykał go jej gniew, którego następstwem była straszliwa kara, a nawet śmierć. Demon ten kocha piękno i nie jest wcale mściwy. Na tego, kto powącha jej włosów rzuca urok, dzięki któremu zabiera owego mężczyznę do wspaniałego, pięknego miejsca z którego się nie wraca. Według innych wersji, jeśli mężczyzna odpowiednio oczarował Harionago to ta, bez rzucania uroku zaproponowała mu zabranie w takie miejsce - „wybraniec” miał więc wybór, bowiem bez żadnych konsekwencji mógł odmówić. Także chłopcy...obserwujcie swoje otoczenie. Gdy ujrzycie piękna kobietę o cechach, które tutaj wymieniłam, możecie spróbować swojego uroku osobistego do oczarowania jej, a może wtedy ona Was zabierze do raju...

- Noppera-bo - Miały albo wygląd pięknej kobiety, albo dziecka, albo mężczyzny, albo jeszcze kogoś bliskiego swej ofierze. Często zdarzało się, że pojawiały się w grupkach, a ich zadanie było wzbudzać w ludziach strach. Pojawiały się zabłąkanemu wędrowcowi, najpierw stojąc tyłem, tak by ten od razu nie zobaczył ich twarzy.Dopiero wtedy odwracały się, a wtedy stopniowo wszystkie elementy ich twarzy znikały tak, iż nie pozostawało na nich nic, oprócz czystej maski. Zdarzało się, że gdy przerażony człowiek uciekał napotykał na swej drodze innego wędrowca, który po chwili także okazywał się Noppera-bo i tak z każdym napotkanym…czasem nawet cala wioska mogła nagle okazać się zamieszkana przez Noppera-bo…. Poza straszeniem ludzi nie robiły jednak nic innego. Nie zabijały ani nie krzywdziły wędrowców, a jedynie napawały się ich strachem.

ja ne

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz