29 cze 2013

Ryu - szkoły sztuk walki


Konbawa,
Szkoły powstawały, by przygotować wojowników do każdej sytuacji, wykształcić ich w określonym stylu i zgodnie określonymi zasadami. Głównym celem takiej szkoły było przekazanie studentom usystematyzowanej wiedzy na temat specjalizacji bujutsu, która miał z nich uczynić specjalistów w walce. Nazwy poszczególnych szkól mogły pochodzić z różnych źródeł. Często określano je nazwiskiem założyciela, wynalazcy danej techniki, rodu, z którego dana szkoła była pod opieką itp.

Można wyróżnić 6 głównych typów:
- oryginalny - czyli taka, którą prowadzi jego założyciel lub spadkobierca.
- szkoła pochodna - to taka, w której nauczyciele pobierali nauki u rożnych mistrzów, zanim zdecydowali się na otwarcie własnego centrum szkolenia.
- szkoła dziedziczna - taka, w której przekazywano sobie system z ojca na syna. Jeśli nie było to możliwe, to stosowano adopcję jednego ze studentów. Jemu były powierzane kroniki szkoły, system nauczania oraz nazwisko nauczyciela.
- 4 typ jest przeciwieństwem 3, występujący pod nazwą ryu-ha. Najrzadziej spotykany.
- szkoły publiczne utrzymywane przez miejscowe władze, które posiadały stosowne zezwolenia
- i szkoły prywatne, działające bez zezwolenia.

Wszystkie te typy łączyły się ze sobą i przenikały wzajemnie w zależności od czasu, miejsca i okoliczności, w jakich działały. Całkowita liczba szkół w danym okresie historycznym była bardzo różna i nie można jej ścisłe określić, ponieważ nie były przeprowadzone żadne rejestry szkół. Szkoły sztuk walki było można odnaleźć wszędzie. Posiadał je każdy z wojskowych rodów. Wojskowe rezydencje zawsze posiadały wystarczającą ilość miejsc przeznaczonych na sale treningowe, gdzie pod fachowym okiem instruktorów szkolono się w specjalności bujutsu.  Do klas zatrudniono przynajmniej jednego nauczyciela danej specjalizacji. Co bogatsze rody posiadali wielu nauczycieli, przy czym każdy z nich był reprezentantem innej szkoły.

Własne szkoły posiadali również mieszkańcy miast. Podstawowym zadaniem tych szkół było dostarczenie osób przygotowanych do obrony mieszczan, ich zjednoczeń, korporacji i związków. Jednakże zdarzało się, że wyszkoleni wojownicy służyli bardziej w polityce bogatych kupców lub też rzemieślników.  Nie trwało to długo - wraz z nadejściem ery Tokugawa wprowadzono ścisłą kontrolę i szkołom, którym jeszcze pozwolono istnieć nakazano uczyć tylko samoobrony tradycyjne rzemiosło było już zarezerwowane tylko dla żołnierzy. W owym okresie  szczególnym powodzeniem cieszyły się szkoły, w których nauczano walki bez użycia broni.

________________

W szkołach prywatnych nowego studenta przyjmowano prawie zawsze przez rekomendacje szanowanych osób. W przypadku szkół finansowanych przez dany ród o nowych uczniach decydowali odpowiedni urzędnicy. Studentów szkół można podzielić na 2 kategorie:

- to ci, którzy pobierali nauki w wybranej sztuce walki, do chwili gdy ich nauczyciele nie uznali ich umiejętności za zadowalające - uczęszczali na dane zajęcia przez określony czas
- to uczniowie, którzy wykazywali chęć nie tylko do zagłębiania danej sztuki, ale do zostania w przyszłości nauczycielami. Uczni nazywano uchi-deshi - czeladnikami. Mieszkali oni ze swoimi nauczycielami w obrębie szkoły, dbali o nią i doskonali swoje umiejętności.

Świadectwem postępów w nauce były pisma menkyo opatrzone pieczęcią danej szkoły. Jeśli uczeń odznaczał się wyjątkową biegłością i oddaniem otrzymywał mokuroku, który stwierdzał że nauczyciel nauczył go już wszystkiego, co sam potrafi.

W dzisiejszych czasach system certyfikatów został zastąpiony systemem stopni uczniowski kyu i mistrzowskich dan.  A teraz dla odmiany przedstawię ten system w dzisiejszych sztukach walki:

1. Kategoria KYU - oznacza klasę a jego posiadacze wiążą się kolorowymi pasami:
- szósty stopień uczniowski - rokkyu
- piąty stopień uczniowski - gokyu
- czwarty stopień uczniowski - yonkyu
- trzeci stopień uczniowski - sankyu
- drugi stopień uczniowski - nikyu
- pierwszy stopień uczniowski - ikkyu

2. Kategoria DAN - oznacza krok a jego posiadacze wiążą się czarnymi pasami:
- pierwszy stopień mistrzowski - shodan
- drugi stopień mistrzowski - nidan
- trzeci stopień mistrzowski - sandan
- czwarty stopień mistrzowski - yodan
- piąty stopień mistrzowski - godan
- szósty stopień mistrzowski - rokudan

Stopnie od 4 do 6 - mistrzowie nazywani są też instruktorami pomocniczymi - renshi

- siódmy stopień mistrzowski - shichidan
- ósmy stopień mistrzowski - hachidan

Stopnie od 7 do 8 - to instruktorzy - kyoshi

- dziewiąty stopień mistrzowski - kudan
- dziesiąty stopień mistrzowski - judan - najwyższy stopień w dzisiejszych sztukach walki

Ponadto mistrzowie ostatnich 2 stopni nazywani są nauczycielami - hanshi.

Ja ne

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz