48 Ślubowań

48 Ślubowań odnosi się do 48 ślubowań złożonych przez Hozo Bosatsu (Dharmakara) przed rozpoczęciem treningu ascetycznego w celu osiągnięcia stanu Buddy. 

Zostały one opisane w „Shojubun” w „Muryoju-kyo Bussetsu Muryoju-kyo Sutra” (Sutra Nieskończonego Życia, przetłumaczona przez Kosogai), która jest Konpon kyoten (głównym pismem) sekty Jodo (Czystej Krainy). Istnieją rozbieżności w tłumaczeniu „Muryo-kyo Sutra”, czyli oryginalnego sanskryckiego tekstu „Bussetsu Muryoju-kyo Sutra”, co powoduje rozbieżności w liczbie ślubowań. Muryo-kyo Sutra dzieli się z grubsza na grupę 24 ślubowań i grupę 48 ślubowań. Z powyższych dwóch grup, pierwsza jest uważana za reprezentującą filozofię wczesnej sekty Czystej Krainy, podczas gdy druga ma reprezentować filozofię późnego etapu rozwiniętej sekty Czystej Krainy. Różne japońskie linie sekty buddyzmu Czystej Krainy, takie jak sekta Jodo i Jodo Shinshu (Prawdziwa Sekta Czystej Krainy Buddyzmu), uważają „18. Ślubowanie” za szczególnie ważne.

Streszczenie

Ślubowanie 1

Tytuł: Musanakushu no gan (nie ma piekła w trzech złych światach)

Tekst oryginalny: Jeśli, gdy stanę się Buddą, w mojej krainie Buddy będzie albo piekło, albo zwierzęcy stan istnienia, albo królestwo głodnych duchów, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 2

Tytuł: Fukyoakushu no gan (nie ma powrotu do trzech złych światów)

Tekst oryginalny: Jeśli, gdy stanę się Buddą, istoty narodzone w mojej krainie Buddy cofną się do trzech złych królestw, oby nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 3

Tytuł: Shikkaikonjiki no gan

Tekst oryginalny: Jeśli, gdy zostanę Buddą, istoty narodzone w mojej krainie Buddów nie będą wszystkie koloru prawdziwego złota, oby nie osiągnąłem doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 4

Tytuł: Muukoshu no gan

Tekst oryginalny: Jeśli, gdy zostanę Buddą, ludzie i dewy narodzone w mojej krainie nie będą wszyscy o identycznym wyglądzie, bez rozróżnienia szlachetnego wyglądu lub brzydoty, oby nie osiągnąłem doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 5

Tytuł: Shukumyochitsu no gan (moc poznania przeszłych wcieleń swoich i innych) i Ryoshikishukumyo no gan

Tekst oryginalny: Jeśli, gdy zostanę Buddą, ludzie i dewy narodzone w mojej krainie nie będą posiadali nadprzyrodzonej zdolności pamiętania swoich poprzednich wcieleń i zdolności poznania wydarzeń z 1100 nayuta lat kalp w przeszłości, oby nie osiągnąłem doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 6.

Tytuł: Ryotokutengen no gan i Tengenchitsu no gan

Tekst oryginalny: Jeśli, gdy zostanę Buddą, ludzie i dewy urodzeni w mojej krainie nie będą posiadać boskiego oka, które może widzieć sto tysięcy nayuta krain Buddów, oby nie osiągnąłem doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 7.

Tytuł: Tenniyomon no gan i Tenjichitu no gan (天耳智通の願)

Tekst oryginalny: Jeśli, gdy zostanę Buddą, ludzie i dewy mojej krainy nie będą posiadać boskiego ucha, które może słyszeć nauki 1100 kotis nayuta Buddów, lub nie będą wiernie przestrzegać tych nauk, oby nie osiągnąłem doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 8

Tytuł: Tashinshitsuchi no gan i Tashinchitsu no gan (ślub nadzwyczajnej wiedzy, która przenika umysły innych)

Tekst oryginalny: Jeśli, gdy zostanę Buddą, ludzie i dewy mojej krainy nie będą posiadać intuicyjnego umysłu, który zna myśli wszystkich istot ze stu tysięcy kotis nayuta krain Buddów, oby nie osiągnąłem doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 9

Tytuł: Jinsokunyo no gan i Jinsokuchitsu no gan

Oryginalny tekst: Jeśli, gdy zostanę Buddą, ludzie i dewy mojej krainy nie będą posiadać nadprzyrodzonej mocy podróżowania gdziekolwiek natychmiastowo, nawet poza 1100 koti nayutus krain Buddów, oby nie osiągnąłem doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 10

Tytuł: Futongeshin no gan i Rojinchitsu no gan (漏尽智通の願)

Oryginalny tekst: Jeśli, gdy zostanę Buddą, ludzie i dewy w mojej krainie wzniosą się do myśli o przywiązaniu do siebie, oby nie osiągnąłem doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 11

Tytuł: Hisshimetsudo no gan

Oryginalny tekst: Jeśli, gdy zostanę Buddą, ludzie i dewy mojej krainy nie będą wszyscy mocno trwać w skoncentrowanym stanie medytacji i równowagi (Samadhi), dopóki nie osiągną nirwany, oby nie osiągnąłem doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 12.

Tytuł: Komyomuryo no gan.

Tekst oryginalny: Jeśli, gdy zostanę Buddą, moje światło będzie zbyt ograniczone, by oświetlić sto tysięcy nayuta koti krain Buddów, oby nie osiągnąłem doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 13.

Tytuł: Jumyomuryo no gan.

Tekst oryginalny: Jeśli, gdy zostanę Buddą, długość mojego życia będzie ograniczona, nawet do 1100 koti nayuta kalp, oby nie osiągnąłem doskonałego oświecenia. Ślubowania 12. i 13. następują po ślubowaniu 11., które zobowiązuje do tego, by każdy, kto umrze spokojną śmiercią w Czystej Krainie, stał się Buddą, a zatem odnosi się do cnoty, którą powinien posiadać. Ślubowanie 12. i Ślubowanie 13. wyjaśniają Shinbutsudokan.

Ślubowanie 14.

Tytuł: Shomonmuryo no gan.

Tekst oryginalny: Jeśli, gdy zostanę Buddą, liczba śrawawaków w mojej krainie będzie znana, nawet jeśli wszystkie istoty i pratyekabuddowie żyjący w tym wszechświecie liczącym 1000 milionów światów policzą ich w ciągu 1100 kalp, oby nie osiągnąłem doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 15.

Tytuł: Kenzokuchoju no gan.

Tekst oryginalny: Jeśli, kiedy zostanę Buddą, ludzie i dewy w mojej krainie będą mieli ograniczoną długość życia, z wyjątkiem sytuacji, gdy zechcą ją skrócić zgodnie ze swoimi pierwotnymi ślubowaniami, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 16.

Tytuł: Rishofuzen no gan

Tekst oryginalny: Jeśli, kiedy zostanę Buddą, ludzie i dewy w mojej krainie usłyszą choćby o jakimkolwiek złym uczynku, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 17

Tytuł: Shobutsushomyo no gan, Shobutsushoyo no gan, Shobutsushosan no gan, Shobutsusshisha no gan, Osoeko no gan, Senchakushomyo gan (選択称名願), Ososhogyo (往相正業) (posortowane według testu podsumowującego)

Tekst oryginalny: Jeśli, gdy zostanę Buddą, niezliczeni Buddowie w krainie dziesięciu stron świata nie będą wychwalać i gloryfikować mojego imienia, oby nie osiągnąłem doskonałego oświecenia. Shosan, shomyo i shisha oznaczają wychwalanie i podziwianie, ale nie służą do intonowania żadnego konkretnego imienia.

Ślubowanie 18

Tytuł: Nenbutsuojo no gan (ślubowanie spokojnego odejścia i odrodzenia się w Raju poprzez wezwanie Amitabhy), Senchakuhongan, Hongansanshin no gan, Shishinshingyo no gan i Ososhinjin no gan

Oryginalny tekst: Jeżeli, gdy stanę się Buddą, czujące istoty w krainach 10 stron świata, które szczerze i radośnie powierzają mi swoją wiarę, zapragną narodzić się w mojej krainie i wezwą moje imię choćby dziesięć razy, nie narodzą się tam, oby nie osiągnąłem doskonałego oświecenia.

Wykluczeni są jednak ci, którzy dopuszczają się pięciu haniebnych czynów i zniesławiają Prawdziwą Dharmę. Czytanie po japońsku: Kiedy osiągnę stan Buddy, wszystkie czujące istoty, które we mnie wierzą, ofiarują modlitwy Buddzie Amidzie, choćby 10 razy, i całym sercem pragną odrodzić się w mojej krainie, odrodzą się w mojej krainie. W przeciwnym razie nigdy nie osiągnę doskonałego oświecenia.

Jednakże ci, którzy popełniają pięć ohydnych grzechów i zniesławiają prawdziwą Dharmę, są wykluczeni. Wolne tłumaczenie: Czytanie po japońsku: Kiedy osiągnę stan Buddy, jeśli wszyscy ludzie, którzy mają wiarę, ofiarowują modlitwy Buddzie Amidzie, choćby 10 razy, i całym sercem pragną odrodzenia się w mojej krainie, nie mogą się tam odrodzić, nigdy nie osiągnę doskonałego oświecenia. Jednakże ci, którzy popełniają pięć ohydnych grzechów i zniesławiają naukę Buddy, są wykluczeni.

(Fragmenty strony 29 książki „Sacred Scriptures of Jodo Shinshu, the Jodo Sanbu-kyo”, opublikowanej przez świątynię Hongan-ji w 1996 r.)

Honen uważał to za najważniejsze ze wszystkich ślubowań i wyjaśnił je, mówiąc: „Dlatego oświadczam, że spośród 48 ślubowań, Nenbutsujo no gan (ślubowanie spokojnego odejścia i odrodzenia się w Raju poprzez inwokację Amitabhy) jest królem hongan” . Ślubowanie 18 jest zatem również nazywane „Ohongan”.

W swoim „Songoshinzomeibun” Shinran przedstawił prawdziwe znaczenie intencji w tym fragmencie w następujący sposób.

Ci, którzy popełniają pięć ohydnych grzechów i zniesławiają Prawdziwą Dharmę, są wykluczeni, oznaczało „po prostu wykluczyć”.

Grzesznicy, którzy popełniają pięć ohydnych czynów, powinni być wzgardzeni i należy uświadomić im, że zniesławianie nauk Buddy jest grzechem śmiertelnym. Rozumiejąc powagę tych dwóch grzechów, oby każda istota w krainie dziesięciu stron świata umarła spokojną śmiercią.

Obserwacja pochodzenia: Wyjaśniono, że „ohako”, używane do wyrażenia „swojej mocnej strony” w kontekście różnych sztuk performatywnych, w tym Kabuki, wywodzi się ze Ślubu 18.

Ślubowanie 19

Tytuł: Shishinhogan no gan, Shushokudoku no gan, Rinjugenzen no gan, Genzendosho no gan, Raigoinjo no gan i Shishinhogan no gan

Oryginalny tekst: Jeżeli, gdy stanę się Buddą, istoty żyjące w krainach dziesięciu stron świata, które pragną oświecenia, czynią dobre uczynki i szczerze pragną narodzić się w mojej krainie, nie zobaczą mnie po śmierci w otoczeniu wielu świętych mężów, oby nie osiągnąłem doskonałego oświecenia.

Przysięga 20

Tytuł: Shishineko no gan, Jikishotokuhon no gan, Kenenjosho no gan, Fukasuisha no gan i Yokushokasui no gan.

Tekst oryginalny: Jeśli, gdy zostanę Buddą, istoty w tej krainie, które usłyszawszy moje imię, skupią myśli na mojej krainie, spełnią rozmaite dobre uczynki i szczerze przekażą zasługi mojej krainie z pragnieniem narodzenia się w niej, nie spełnią ostatecznie swoich aspiracji, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia. Odnośnie terminu „kasui” (dokładne praktykowanie wiary), „Shinran” oznacza praktykowanie wiary przez całe życie.

Shinran głosił nawrócenie religijne za pomocą Trzech Ślubów Amidy, zgodnie z którymi, jak wyjaśniono w kasui no gan, należy opanować Kemon (Środki Doraźne), jak to przedstawia Ślub 19, następnie Shinmon (Prawdę), jak to przedstawia Ślub 20, a na końcu Gugan (Ogromne Zaangażowanie, odnoszące się ogólnie do 48 Ślubów), jak to przedstawia Ślub 18.

Ślubowanie 21

Tytuł: Gusokushoso no gan

Oryginalny tekst: Jeżeli, gdy zostanę Buddą, ludzie i dewy w mojej krainie nie będą obdarzeni trzydziestoma dwiema fizycznymi cechami Wielkiego Człowieka, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 22

Tytuł: Gensoeko no gan, Hisshifusho no gan i Isshofusho no gan

Tekst oryginalny: Jeśli, gdy zostanę Buddą, Bodhisattwowie w krainach Buddów innych stron świata, którzy odwiedzają moją krainę, nie osiągną ostatecznie i niezawodnie Etapu Stania się Buddą po jednym kolejnym życiu, oby nie osiągnąłem doskonałego oświecenia. Wykluczeni są ci, którzy pragną nauczać i przewodzić czującym istotom zgodnie ze swoimi pierwotnymi ślubowaniami. Dlatego noszą zbroję wielkich ślubowań, gromadzą zasługi, wyzwalają wszystkie istoty, odwiedzają krainy Buddów, aby wykonywać praktyki Bodhisattwy, składają ofiary Buddom, Tathagatom, w dziesięciu stronach świata, oświecają niezliczone czujące istoty, tak liczne jak piaski Gangesu, i ustanawiają je w najwyższym, doskonałym oświeceniu. Tacy Bodhisattwowie wykraczają poza bieg praktyki zwykłych stopni Bodhisattwy, manifestują praktyki wszystkich stopni Bodhisattwy i faktycznie kultywują cnoty Samantabhadry.

Ślubowanie 23

Tytuł: Kuyoshobutsu no gan

Oryginalny tekst: Jeżeli, gdy stanę się Buddą, Bodhisattwowie w mojej krainie, aby składać ofiary Buddom poprzez moją transcendentną moc, nie będą w stanie osiągnąć niezmierzonych i niezliczonych kotis nayuta krain Buddów w tak krótkim czasie, jak ten potrzebny na spożycie posiłku, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 24

Tytuł: Kuyonyoi no gan

Oryginalny tekst: Jeżeli po osiągnięciu stanu Buddy Bodhisattwowie w mojej krainie nie będą mogli składać ofiar tak, jak sobie życzą, gromadząc zasługi poprzez oddawanie czci Buddom, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 25

Tytuł: Setsuissaichi no gan

Oryginalny tekst: Jeżeli po osiągnięciu stanu Buddy Bodhisattwowie w moim kraju nie będą mogli swobodnie głosić Dharmy z wszechwiedzącą mądrością, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Będę przemawiał do wszystkich i wszystkiego we wszechświecie z mądrością Buddy.

Ślubowanie 26

Tytuł: Tokukongoshin no gan i Naraenshin no gan

Oryginalny tekst: Jeżeli, gdy osiągnę stan Buddy, w moim kraju znajdzie się Bodhisattwa, który nie będzie obdarzony silnym ciałem boga-wadżry Narajany, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 27

Tytuł: Banmotsugonjo no gan i Shoshuenshin no gan

Oryginalny tekst: Jeśli, gdy stanę się Buddą, istoty czujące będą w stanie, nawet boskim okiem, odróżnić po nazwie i obliczyć po liczbie wszystkie niezliczone manifestacje przewidziane dla ludzi i dewów w mojej krainie, które są wspaniałe i pełne szczegółów wykwintnych i wykraczających poza opis, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 28

Tytuł: Dojoju no gan i Kendojoju no gan

Oryginalny tekst: Jeżeli, gdy zostanę Buddą, Bodhisattwowie w mojej krainie, nawet ci z niewielkimi zasługami, nie będą w stanie zobaczyć drzewa Bodhi, które ma niezliczone kolory i cztery miliony li wysokości, oby nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 29

Tytuł: Tokubensaichi no gan

Oryginalny tekst: Jeżeli, gdy osiągnę poziom Buddy, Bodhisattwowie w mojej krainie nie nabędą elokwencji i mądrości w przestrzeganiu sutr, recytowaniu ich i wyjaśnianiu, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Przysięga 30

Tytuł: Bensaimujin no gan i Chibenmukyu no gan

Oryginalny tekst: Jeżeli, gdy zostanę Buddą, mądrość i elokwencja Bodhisattwów w mojej krainie będą ograniczone, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Przysięga 31

Tytuł: Kokudoshojo no gan

Oryginalny tekst: Jeżeli, gdy stanę się Buddą, moja kraina nie będzie jaśniejąca, ukazując w swym świetle wszystkie niezmierzone, niezliczone i niepojęte krainy Buddów, niczym obrazy odbite w czystym lustrze, oby nie osiągnąłem doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 32

Tytuł: Myokogojo no gan i Hokogojo no gan

Oryginalny tekst: Jeżeli, gdy stanę się Buddą, wszelkie niezliczone manifestacje w mojej krainie, od ziemi do nieba, takie jak pałace, pawilony, stawy, strumienie i drzewa, nie będą składać się zarówno z niezliczonych skarbów, które przewyższają najwyższą doskonałością wszystko, co znajduje się w świecie ludzi i dewów, jak i ze 1100 rodzajów aromatycznych drzew, których zapach przenika wszystkie światy 10 stron, sprawiając, że wszyscy Bodhisattwowie, którzy go odczuwają, wykonują praktykę buddyjską, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 33

Tytuł: Sokkonyunan no gan

Oryginalny tekst: Jeżeli, gdy stanę się Buddą, czujące istoty w niezmierzonych i niepojętych krainach Buddów dziesięciu stron świata, które zostały dotknięte moim światłem, nie odczują w swoich ciałach i umysłach spokoju i szczęścia przewyższającego spokój i szczęście ludzi i bogów, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Przysięga 34

Tytuł: Monmyotokunin no gan

Oryginalny tekst: Jeżeli, gdy stanę się Buddą, istoty czujące w niezmierzonych i niepojętych krainach Buddów dziesięciu stron świata, które usłyszały moje imię, nie uzyskają wglądu Bodhisattwy w niepowstawanie wszystkich Dharm i nie nabędą rozmaitych głębokich dharani, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Przysięga 35

Tytuł: Nyoninjobutsu no gan, Nyoninojo no gan ( komentarz Honena do Daikyo), Henjonanshi no gan („Jodo wasan" autorstwa Shinran), Tennyojonan no gan i Monmyotennyo no gan („Nyoninojo kikigaki” autorstwa Zonkaku)

Oryginalny tekst: Jeżeli, gdy stanę się Buddą, kobiety w niezmierzonych i niepojętych krainach Buddów dziesięciu stron świata, które usłyszawszy moje imię, uradują się w wierze, obudzą w sobie pragnienie Oświecenia i zapragną wyrzec się kobiecości, po śmierci odrodzą się jako kobiety, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Inna wersja Przysięgi 18

Przysięga 36

Tytuł: Monmyobongyo no gan i Joshubongyo no gan

Oryginalny tekst: Jeżeli, gdy stanę się Buddą, Bodhisattwowie w niezmierzonych i niepojętych krainach Buddów dziesięciu stron świata, którzy usłyszeli moje imię, po swoim odejściu nie będą wykonywać zawsze świętych praktyk, aż osiągną stan Buddy, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Przysięga 37

Tytuł: Saraichikyo no gan i Nintenchikyo no gan

Oryginalny tekst: Jeżeli, gdy stanę się Buddą, ludzie i dewy w niezmierzonych i niepojętych krainach Buddów dziesięciu stron świata, którzy usłyszawszy moje imię, padną na kolana, aby oddać mi cześć i pokłon, radować się będą w wierze i dążyć do praktykowania treningu Bodhisattwy, nie będą szanowani przez wszystkich dewów i ludzi świata, oby nie osiągnąłem doskonałego oświecenia.

Przysięga 38

Tytuł: Ebukuzuinen no gan

Oryginalny tekst: Jeśli, gdy zostanę Buddą, ludzie i dewy w mojej krainie nie otrzymają ubrań, tak szybko, jak zapragną, a piękne szaty, tak jak przepisali i chwalili Buddowie, nie staną się dla nich natychmiast dostępne, a ubrania te będą wymagały szycia, wybielania, farbowania lub prania, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Przysięga 39

Tytuł: Jojukeraku no gan i Jurakumuzen no gan

Oryginalny tekst: Jeżeli, gdy zostanę Buddą, ludzie i dewy w mojej krainie nie będą mogli cieszyć się szczęściem i przyjemnością mnicha, który wyrzekł się ziemskich pragnień, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Przysięga 40

Tytuł: Kenshobutsudo no gan

Oryginalny tekst: Jeżeli, gdy osiągnę poziom Buddy, Bodhisattwowie w mojej krainie, którzy pragną ujrzeć niezmierzone, wspaniałe krainy Buddów 10 stron świata, nie będą w stanie zobaczyć ich wszystkich odbitych w klejnotowych drzewach, tak jak widzi się odbicie swojej twarzy w czystym zwierciadle, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 41

Tytuł: Monmyogukon no gan i Shokongusoku no gan

Oryginalny tekst: Jeżeli, gdy osiągnę stan Buddy, Bodhisattwowie w krainach innych stron świata, którzy usłyszą moje imię, w dowolnym momencie przed osiągnięciem stanu Buddy, będą mieli niepełnosprawności fizyczne, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 42

Tytuł: Monmyotokujo no gan i Jujokubutsu no gan

Oryginalny tekst: Jeżeli, gdy stanę się Buddą, Bodhisattwowie w krainach innych stron świata, którzy usłyszą moje imię, nie osiągną samadhi zwanego „czystym wyzwoleniem” i, trwając w nim, nie będą w stanie natychmiast składać ofiar niezliczonym i niepojętym Buddom oraz Czczonemu przez Świat, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Ślubowanie 43

Tytuł: Monmyoshoki no gan i Shosonkike no gan

Oryginalny tekst: Jeżeli, gdy osiągnę stan Buddy, Bodhisattwowie w krainach innych stron świata, którzy usłyszą moje imię, nie odrodzą się po śmierci w szlachetnych rodzinach, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Przysięga 44

Tytuł: Monmyogutoku no gan i Gusokutokuhon no gan

Oryginalny tekst: Jeżeli, gdy osiągnę poziom Buddy, bodhisattwowie w krainach innych stron świata, którzy usłyszą moje imię, nie uradują się tak bardzo, by tańczyć i wykonywać praktyki bodhisattwy i nie zgromadzą zasobów zasługi, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Przysięga 45

Tytuł: Monmyokenbutsu no gan i Jujokenbutsu no gan

Oryginalny tekst: Jeżeli, gdy stanę się Buddą, Bodhisattwowie w krainach innych stron świata, którzy usłyszą moje imię, nie osiągną samadhi zwanego „powszechną równością” i, podczas gdy w nim przebywają, nie będą zawsze w stanie widzieć wszystkich niezmierzonych i niepojętych Tathagatów, dopóki ci Bodhisattwowie również nie staną się Buddami, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Przysięga 46

Tytuł: Zuiimonpo no gan

Oryginalny tekst: Jeżeli, gdy osiągnę poziom Buddy, Bodhisattwowie w moim kraju nie będą mogli spontanicznie słuchać wszelkich nauk, jakich zapragną, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Przysięga 47

Tytuł: Monmyofutai no gan i Tokufutaiten no gan

Oryginalny tekst: Jeżeli, gdy osiągnę stan Buddy, Bodhisattwowie w krainach innych stron świata, którzy usłyszą moje imię, nie osiągną natychmiast Stanu Nie-cofania się, obym nie osiągnął doskonałego oświecenia.

Przysięga 48

Tytuł: Tokusanponin no gan

Klasyfikacje

Eon i Kyogo

Eon i Kyogo z Chin podzielili 48 ślubów na trzy kategorie.

Nazwa i podział każdej kategorii przedstawia się następująco:

• Shoboshingan i Kyubutsusshingan (求仏身願): Aby Budda udoskonalił Ciało Buddy, śluby 12, 13 i 17
• Setsujodogan (摂浄土願)・Kyubutsudogan (求仏土願): Ukończenie Krainy Buddy, która pozwala czującym istotom odrodzić się w: Ślubach 31 i 32
• Sesshojogan (摂衆生願)・Rishojogan (利衆生願): Szukać zbawienia dla czujących istot: Pozostałe 43 śluby

Shinran

Shinran z Japonii przekształcił 48 Ślubów w rzeczywistość i apoteozę. Ślubowania te zostały opracowane, aby rozwiązać problemy wszelkich smutków i cierpień czujących istot, które zostały zaobserwowane. W prawdziwym znaczeniu, całe ich „cierpienie” zostanie rozwiązane, gdy czujące istoty staną się Buddami, a zatem stanie się Buddą po spokojnej śmierci w Czystej Krainie jest najważniejszą częścią 48 Ślubów.

Hoe

Hoe (buddyjskie nabożeństwa żałobne) to spotkania mnichów buddyjskich i parafian na nabożeństwach żałobnych i wygłaszaniu kazań buddyjskich.

Hoe odprawiano również od czasów starożytnych w Indiach i Chinach, w tym obchody urodzin Buddy i jego oświecenia. 

W Japonii Soga no Umako promowało już buddyjskie nabożeństwa żałobne. W okresie Nara kładziono nacisk na trzy ceremonie: 

• ceremonię Gosaie w pałacu, 
• festiwal Yuima-e w świątyni Kofuku-ji 
• oraz ceremonię Saisho-e w świątyni Yakushi-ji. 

W okresie Heian kładziono nacisk na trzy ceremonie: 

• Daijo-e w świątyni Hossho-ji, 
• Saisho-e w świątyni Enshu-ji 
• oraz Hokkekai. 

Mnichów, którzy opanowali wszystkie trzy ceremonie, nazywano Sanei-koji (zwanymi również Sane-koji lub w skrócie Koji).

Później termin Hoe zaczął oznaczać to samo, co Hoyo (Hoji) – nabożeństwo żałobne ku czci zmarłego.

Główne buddyjskie nabożeństwa żałobne

• Shushoe (praktyka noworoczna), Shunie
• Rytuał Setsubun (na początku nowego sezonu)
• Rytuał Nehane (rocznica śmierci Buddy)
• Higan (tygodnie równonocne)
• Kanbutsue (urodziny Buddy)
• Urabon (Święto Zmarłych)
• Hojo-e (obrzęd wyrażania wdzięczności i szacunku żywym istotom)
• Seido-e (święto oświecenia Buddy)
• Uroczystości odbywające się w rocznice śmierci założycieli różnych sekt
• Ceremonia Shomieiku: Kukai
• Ceremonia Gyokidaie: To
• Ceremonia Hoonko: Shinran
• Ceremonia Kaisanki: Świątynia Kennin-ji, Eisai (japoński mnich znany również jako Yosai)
• Ceremonia ku czci sekty Oeshiki Nichirena, rocznica śmierci arcykapłana Nichirena (założyciela sekty Nichirena): Nichiren
• Sekta Oeshiki Shotoku Oeshiki (rocznica śmierci założyciela): Książę Shotoku.

wyspa Pulau Besar

Położona w Cieśninie Malakka, jednym z najważniejszych szlaków żeglugowych świata, mała wyspa Pulau Besar jest owiana mitami i legendami. Powszechnie uważa się ją za nawiedzoną – co częściowo wyjaśnia, dlaczego część wyspy jest opuszczona. Krąży niezliczona ilość anegdot o wywracających się łodziach, zjawach w lesie, duchowych nawiedzeniach i tym podobnych.

Pulau Besar od wieków odwiedzają kaznodzieje, prozelici i pielgrzymi. Obecnie ma ono szczególne znaczenie dla muzułmanów pochodzenia indyjskiego i malezyjskiego, z których wielu można spotkać na wyspie, aby modlić się w licznych grobowcach i sanktuariach. 

Większość, o ile nie wszystkie, praktyk duchowych powszechnie praktykowanych na Pulau Besar jest uważana przez malezyjskie władze religijne za niestosowne, a nawet wręcz dewiacyjne. W związku z tym, w ciągu ostatnich kilku dekad państwo podjęło szereg inicjatyw mających na celu skuteczną sanację i rewitalizację wyspy. Ich celem jest położenie kresu nielegalnym formom kultu na Pulau Besar bez całkowitego zrażania indyjsko-malezyjskiego elektoratu.

Dotarcie do Pulau Besar jest zaskakująco proste. Prom odpływa z Anjung Batu na obrzeżach Malakki co około dwie godziny. Pobliską autostradą kursuje autobus publiczny, ale równie dobrze można wynająć taksówkę, która zawiezie Cię na prom za około 20-30 RM z centrum Malakki. Po dotarciu na przystań należy kupić bilet promowy w obie strony za około 14 RM. Reszta zależy od Ciebie.

Na wyspie znajduje się jeden hotel (z radosnym szyldem na zewnątrz: „tak, nadal jesteśmy otwarci”, choć nie polecam noclegu), kilka budynków z prostymi restauracjami i straganami z przekąskami, jedna publiczna toaleta („tandas awas”) oraz improwizowany targ na terenie kempingu. Zimne napoje i przekąski są również sprzedawane na końcu molo.

W latach 90. XX wieku władze Malezji podjęły próby przekształcenia wyspy w atrakcję turystyczną. Mieszkańców przesiedlono na stały ląd, wprowadzono zakaz stałego osiedlania, a większość dzikich lasów wyspy wycięto, aby wybudować nową infrastrukturę, kilka ośrodków wypoczynkowych i 18-dołkowe pole golfowe. Większość tych obiektów jest opuszczona, ale nadal w pewnym stopniu utrzymywana.

Najsłynniejszy grobowiec na wyspie, sułtana Ariffina, jest zamknięty w stalowej klatce, rzekomo po to, by zachować jego wartość historyczną. Pozostałe grobowce pozostają otwarte dla zwiedzających, ale czytałem, że kilka z nich zostało usuniętych podczas budowy ośrodka i pola golfowego. W pobliżu znajdują się znaki zakazujące odprawiania nabożeństw w grobowcach, w lesie i innych świętych miejscach na wyspie, a za ich naruszenie grożą surowe kary. 

Setsuna

Setsuna (efemeryczna) (刹那) to jedna z buddyjskich koncepcji czasu i najkrótsza jednostka czasu w buddyzmie. Znana jest również jako nen.

Długość setsuna

Istnieją różne teorie odnośnie długości setsuna. Mówi się jednak, że w czasie jednego kliknięcia palcami mieści się 65 setsuna. Ponadto w „Mahavibhasa-sastra” (dokumencie buddyjskim) napisano, że 24 godziny = 30 mukoritta (1 mukoritta to 2880 sekund) = 900 robaku (1 robaku to 96 sekund) = 54 000 tasetsuna (1 tasetsuna to 1,6 sekundy) = 6 480 000 setsuna, a długość jednego setsuna wynosi 1/75 sekundy.

Jednakże Nagarjuna (indyjski filozof), twórca doktryny Yuishiki, odrzuca koncepcję ustalenia konkretnego czasu trwania setsuna.

Setsuna i myśl buddyjska

Według szkoły sarvastivadin, sekty buddyzmu therawady, ludzka świadomość to umysł, który wielokrotnie pojawia się i znika w okresie jednej setsuny. W odpowiedzi na to, Dōgen, kapłan sekty soto, głosił w „Shobogenzo” i „Hotsubodaishin” (Przebudzenie Umysłu Oświecenia), że sens poszukiwania oświecenia poprzez praktykę medytacji stawia na pierwszym miejscu tę nietrwałość, a ponieważ podlega ona ciągłym zmianom, zło wygasa, a dobro się rodzi.

Setsuna jako jednostka

Setsuna jest używana jako jednostka liczbowa w krajach posługujących się chińskim systemem pisma. Wartość Setsuny różni się w zależności od epoki i regionu, jednak obecnie wynosi 10-18 (0,0000000000000000001), czyli jedną dziesiątą dantsu lub dziesięciokrotność rittoku.

Inny

W języku japońskim słowo „setsunai”, oznaczające bolesny lub niepokojący, nie ma nic wspólnego ze słowem Setsuna. Pochodzi ono od chińskiego znaku setsu, który oznacza „czuć mocno”, co można zauważyć po sposobie, w jaki jest ono zapisywane innymi znakami niż słowo Setsuna.

Tokudo

Tokudo (得度)  to ceremonia buddyjska, podczas której wstępuje się do stanu kapłańskiego.

Początkowo każdy mógł zostać kapłanem, jeśli uzyskał zgodę dziesięciu starszych członków społeczności buddyjskiej (sanshi-shichisho – trzech przywódców i siedmiu świadków) oraz złożył przysięgę przestrzegania nakazów religijnych. Jednak w Chinach i Japonii, ponieważ byli oni zwolnieni z pracy, płacenia podatków i służby wojskowej, wielu ludzi zostawało kapłanami jeden po drugim, co doprowadziło do sytuacji zagrażającej finansom państwa. Dlatego też, aby ograniczyć liczbę osób, które co roku zostawały kapłanami, rząd stworzył tokudo jako krajowy system licencjonowania.

Chiny

Po tym, jak buddyzm, który narodził się w Indiach, został wprowadzony do Chin, musiał on zostać przejęty przez rząd, oprócz pierwotnych buddyjskich nakazów religijnych. Zanning z Północnego Sung wspomniał w rozdziale „Soseki Shicho” (napinanie i rozluźnianie kapłaństwa) swojego dzieła „The Essential History of Great-Song Monks” w następujący sposób.

Początkowo buddyzm nie miał powodu, aby podlegać kontroli rządu. Jednak nie tylko wzrosła liczba tych, którzy poszukują prawdy, ale także tych, którzy zazdroszczą elegancji i wdzięku życia kapłańskiego oraz tych, którzy chcieli uciec od pracy, wstępując do stanu duchownego. W rezultacie stało się niemożliwe, aby same buddyjskie nauki mogły powstrzymać złe zwyczaje. W związku z tym rząd zaczął przejmować kontrolę poprzez ustanawianie urzędników kapłańskich oraz rejestrację kapłanów i kapłanek.

W Chinach, odkąd kapłani otrzymali specjalny przywilej zwolnienia od pracy, pojawiło się wielu księży, którzy mieli zamiar uzyskać zwolnienie od pracy. W związku z tym rząd wprowadził różne regulacje i przepisy, takie jak ograniczenie liczby kapłanów otrzymujących tokudo. Ponadto, kapłani oficjalnie uznani przez rząd byli zmuszani do zorganizowania się w kapłaństwo, co przyspieszyło kontrolę ze strony rządu. Jednocześnie rząd wydał oficjalne certyfikaty potwierdzające, że kapłani zostali oficjalnie uznani przez rząd, co dodatkowo wzmocniło jego kontrolę.

Japonia

W starożytnej Japonii oznaczało to połączenie kapłaństwa z tonsurą w ramach systemu Ritsuryo (systemu scentralizowanego rządu opartego na kodeksie Ritsuryo).

Istniały nenbundo, które zatwierdzało ustaloną liczbę tokudo każdego roku, oraz rinjido (zatwierdzane tokudo na specjalne okazje), a liczba zatwierdzonych tokudo była zazwyczaj ograniczona do dziesięciu. Oba były oficjalnie zatwierdzane po zdaniu egzaminów. Zatwierdzone tokudo otrzymywały od rządu oficjalny certyfikat potwierdzający tokudo, a po tym, jak nauczyciel kapłański osoby zatwierdzonej zagwarantował jej imię, wiek i miejsce oficjalnej rejestracji rodziny, podpisane przez urzędników i kapłanów Genbaryo i Jibusho (oba ministerstwa zarządzające dyplomacją i rejestracją mnichów), dokument był opatrywany pieczęcią przez Daijokan. Ponieważ ci, którzy uzyskali aprobatę, mieli przywilej zwolnienia z pracy, pojawili się rolnicy, którzy bez oficjalnych zezwoleń zostali kapłanami, co nazywano shido. Kapłani shido, zwani shidoso, byli zakazani przez Kokonritsu (Prawo Karne o Domach i Małżeństwach) oraz Soniryo (Przepisy dla Mnichów i Mniszek), które były częścią kodeksu Ritsuryo. Rinjido odprawiano również w sytuacjach takich jak niedobór kapłanów w oficjalnych świątyniach, modlitwy o powrót do zdrowia i tak dalej do szlachty, takiej jak cesarz, a także w celu pomocy szlachcie, która miała prawo zatwierdzać ustaloną liczbę tokudo jako nagrodę od rządu dla szlachty, w gromadzeniu dobrych uczynków.

Jednak nawet gdy kapłan był shidoso, osoba ta wydaje się być traktowana z tolerancją, jeśli praktykowała i wykonywała właściwe praktyki ascetyczne jako kapłan. W artykule z 11 września 758 roku w „Shoku Nihongi” (Kroniki Japonii, ciąg dalszy) mowa jest o tokudo zatwierdzonym dla „seiko isshi” (清行逸士) w różnych regionach kraju, którzy gromadzili praktyki ascetyczne przez ponad dziesięć lat, ukrywając się w górach i lasach. W artykule użyto określenia „seiko isshi” (ci o czystych czynach), ale wskazuje to na fakt, że czasami shidoso, nawet wykonując praktyki ascetyczne bez oficjalnego certyfikatu, nie byli karani, a nawet uznawani za mnichów. Później, w pismach takich jak „Rikkokushi” (Sześć Narodowych Historii), wielokrotnie wspomina się o egzaminach przeprowadzanych w celu zatwierdzenia tokudo dla osób praktykujących ascetycznie, i uważa się, że wielu z tych egzaminowanych było shidoso. Shidoso było nielegalne i stanowiło przedmiot regulacji, ale w rzeczywistości uważa się, że istniały dwie różne polityki. Z jednej strony surowe regulacje dotyczyły tych, którzy stali się shidoso w celu zwolnienia z pracy, z drugiej strony, do pewnego stopnia, ci, którzy faktycznie wykonywali czynności jako mnisi, byli akceptowani, a ci, którzy osiągali doskonałe wyniki, nie byli przedmiotem kary, lecz raczej przedmiotem akceptacji jako tokudo i aktywnego włączenia do systemu. Ponadto, są Kukai, Encho (wiodący uczeń Saicho), Kyokai (autor „Nihon Ryoiki” (Cudowne historie z japońskiej tradycji buddyjskiej, napisane we wczesnym okresie Heian)) i tak dalej, jak ci, którzy odnieśli sukces jako shidoso.