Shanghai Tower

Shanghai Tower jest 128-piętrowy, 632-metrowy (2073 stóp) wieżowiec położony w Lujiazui, Pudong, w Szanghaju. Obecnie jest to najwyższy budynek w Chinach, i świata trzeci najwyższy budynek pod względem wysokości do szczytu architektonicznego. Budynek posiada certyfikat CS Platinum na świecie od 2016 do 2025 roku. Był to także drugi najwyższy budynek na świecie, od 2015 do 2021 roku, aż do ukończenia Merdeka 118 w Malezji. Shanghai Tower miał także najszybszy na świecie windy przy maksymalnej prędkości 20,5 metra na sekundę (74 kilometry na godzinę; 46 mil na godzinę) do 2017 r., kiedy został przekroczony przez Centrum Finansowe CTF w Kantonie, z maksymalną prędkością 21 metrów na sekundę (76 km/h; 47 mph).

Zaprojektowany przez międzynarodową firmę projektową Genslera i jest własnością władz miejskich Szanghaju, jest to najwyższy z pierwszych na świecie potrójnie sąsiadujących superwysokich budynków w Pudong, pozostałe dwa to Wieża Jin Mao i Szanghajskie Światowe Centrum Finansowe. Jego wielopoziomowa konstrukcja, zaprojektowana z myślą o wysokiej efektywności energetycznej, zapewnia dziewięć oddzielnych stref podzielonych na cele biurowe, handlowe i rekreacyjne. Z siedzibą w USA Rada ds. Wysokich Budynków i Siedlisk Miejskich opisuje go jako "jeden z najbardziej zaawansowanych pod względem zrównoważonego rozwoju wysokich budynków na świecie".

Prace wmurowujące i budowlane na wieży rozpoczęły się 29 listopada 2008 roku zwieńczony w dniu 4 sierpnia 2013 r.

Wygląd zewnętrzny został ukończony latem 2015 roku a same prace uznano za zakończone we wrześniu 2014 r. Chociaż pierwotnie otwarcie budynku dla publiczności zaplanowano w listopadzie 2014 r., faktyczną datę użytku publicznego przesunięto na luty 2015 r. Taras widokowy został otwarty dla zwiedzających w lipcu 2016 r.; a okres od lipca do września 2018 r. nazwano okresem „przebiegu testowego" lub „oddania do użytku".

Od 26 kwietnia 2017 r. pokłady widokowe na 118. i 119. piętrze (546 m i 552 odpowiednio M High) zostały w pełni otwarte dla publiczności. 

Do 2020 r. Otwarcie kolejnego pokładu, nazwanego „Górnym Szanghajem" na 121. piętrze pod adresem 562 m. (1844 ft), uczynił go najwyższym tarasem widokowym na świecie, pokonując Burja Khalify taras widokowy pod adresem 555 m. (1823 ft).

J Hotel Shanghai Tower, otwarty na 120. piętrze w 2021 roku, stał się najwyższym na świecie luksusowym hotelem pod względem wysokości nad poziomem gruntu.

Dajingge

Szanghaj prawa powiatowe uzyskał już w czasach mongolskiej dynastii Yuan, jednak wbrew panującym wówczas zwyczajom miasto nie zostało otoczone murami. Taki stan utrzymywał się aż do połowy XVI w. Dopiero w 1553 r. ówczesny obszar miasta pomiędzy obecnymi ulicami Zhonghua Lu (中华路) i Renmin Lu (人民路) został wyraźnie wyodrębniony i wybudowano mury miejskie dla podniesienia bezpieczeństwa mieszkańców. 

Zhonghua Lu otacza stare miasto z 3 stron jak pętla, której zamknięciem od północy jest Renmin Lu obwarowania już w końcu dynastii Ming (明）przestały spełniać cele wyłącznie obronne i na 4 platformach strzeleckich wybudowano świątynie. Jedna z nich, która zachowała się do dziś, nazwana Dajingge (大境阁）została poświęcona Guandi（关帝) jednemu z generałów Liu Beia (刘备). Guan Yu (關羽) zmarły w 220 r. n.e. również znany jako Guan Yunzhang, 关云长) wsławił się walkach z Caocao (曹操）i wszedł do panteonu buddyjskiego jako jeden ze strażników i obrońców wiary.

Plan murów miejskich w pierwotnym zarysie.

Pierwotnie mury miejskie miały obwód 9 mil chińskich (华里）czyli około 4.5km i były wysokie na 2.4 zhang (丈）około 8m. 6 bram miejskich i 4 kanały służyły do komunikacji ze światem zewnętrznym. Szybki rozwój miasta sprawił, że liczba bram i kanałów okazała się dalece niewystarczająca i mury miejskie stały się znacznym problemem dla płynności transportu ludzi i towarów. Ich aspekt obronny od czasu traktatów nankińskich stracił na znaczeniu. 

Począwszy od drugiej połowy XIX w. mieszkańcy składali supliki o zburzenie przynajmniej części obwarowań. Ponieważ urzędnicy cesarscy zbytnio obawiali się podjęcia tak śmiałej decyzji, wyburzenia murów dokonano dopiero w latach 1912-1914 po upadku dynastii Qing. Zachowany został jedynie krótki odcinek z Dajingge, który po renowacji zakończonej w 1995 roku służy jako atrakcja turystyczna i siedziba muzeum starego miasta.

W ramach muzealnej ekspozycji poświęconej historii szanghajskiej starówki zaprezentowane są zdjęcia starego Szanghaju. Obok zdjęć budowli jak świątynie, urzędy banki i fabryki zaprezentowano również zdjęcia z życia miasta, ruch uliczny i wodny, informacje o rozrywkach i oczywiście jak przystało na miasto portowe zdjęcia szanghajskich nabrzeży i statków. Opisy ekspozycji są niemal wyłącznie w języku chińskim, jednak sposób prezentacji fotografii jest dość czytelny i wystawa może być również interesująca dla zwiedzających, którzy nie władają językiem chińskim.

Budynki widma: Szpital Hovrinskaya

W 1980 roku, pośród wysokich sosen i zieleni, z pomyślnego opanowania powstał szpital. Miała oferować swoje usługi mieszkańcom dzielnicy Hovrino w Moskwie w Rosji, ale plany czasami przybierają nieoczekiwane obroty.

A w 1985 roku, zaledwie pięć lat po rozpoczęciu budowy, projekt został wstrzymany. Od tego dnia szpital pozostaje źródłem upiornych miejskich legend, gdyż podobno duchy wędrują po korytarzach tej samotnej budowli.

Osoby odpowiedzialne za projekt planowały, że szpital ten przyjmie nie mniej niż 1300 osób. Zamiast tego stoi całkowicie pusty, ale przyciąga legendy i przesądy.

Legendy, do których zalicza się tajny kult satanistyczny Klub Nimostora, który najwyraźniej wykorzystywał pustkę w oddawaniu czci Szatanowi. Ci, którzy mają odwagę zapuścić się do środka, wychodzą z nowych opowieści z łona szpitala, wyraźnie stwierdzających, że ściany nadal noszą znamię Szatana, a ściany pokrywają niezliczone graffiti.

Przy tak wielu historiach, takich jak morderstwo, samobójstwo i poświęcenie niewinnych zwierząt, rozróżnienie między faktem a fikcją staje się uciążliwe, z których ta ostatnia rozkwita z największą łatwością. Ogromna pusta przestrzeń jest tutaj, aby powitać ich wszystkich, od bezdomnych po sekciarzy, od fotoreporterów po osoby zniesławiające. Druga historia szpitala nosi piętno Aleksieja Krajuszkina, nieoficjalnego pomnika tego 16-letniego chłopca, który odebrał sobie życie w szpitalu w 2005 roku. Ludzie mówią, że jego przyjaciele wciąż przychodzą z wizytą i zostawiają paczkę papierosów lub wiersz przed szybem windy, w którym zginął Aleksiej.

A powodem, dla którego ten szpital zamiast ratować życie, jest kalectwo i śmierć, jest – według lokalnych miejskich legend– po prostu dlatego, że szpital jest zbudowany na starych cmentarzach. A klątwa powoli odzyskuje budynek jako całość, ponieważ jego piwnice są zalewane i mówi się, że konstrukcja stopniowo tonie.

Najbardziej makabryczny spisek z nich wszystkich ma związek z katastrofalnym nalotem policji, który szturmował szpital, próbując położyć kres Klubowi Nimostora; opowieści mówią, że OMON, rosyjska jednostka policji specjalnego przeznaczenia, sfałszowała piwnicę szpitala bombami, które po detonacji zabiły wielu satanistów i dlatego piwnice są dziś zalewane. Jedno jest pewne, policja stale patroluje teren szpitala w poszukiwaniu jakichkolwiek nielegalnych działań i intruzów.

W 2012 roku zaproponowano wyburzenie budynku i wzniesienie na jego miejscu dwóch nowych budynków, jednak od tego czasu nic się nie zmieniło i szpital w dalszym ciągu wpisuje się w swój własny cykl tworzenia nowych legend. W 2015 roku grupa producentów postanowiła stworzyć mockument o szpitalu Hovrinskaya pt Hovrino, w stylu horroru The Blair Witch Projeckt. Człowiekiem stojącym za tym projektem jest Siergiej Kuzniecow.

Według. Rosja! magazyn “Fabuła będzie kręcić się wokół kobiety o imieniu Ira i kolektywu studentów, którzy eksplorują obszar niedostępny i związane z nim historie, powoli splatając się w jego tajemnice, gdy dowiadują się, gdzie mit spotyka się z rzeczywistością.” Ostatnio teren szpitala znajduje się pod silną strażą, a wejście do środka jest uważane za równie trudne, jak wyjście z życiem.

Nie z powodu duchów i nienaturalnych sił, ale dlatego, że budynek stoi tam od ponad 30 lat, całkowicie otwarty na żywioły i zarośnięty roślinnością. Miejskie mity o szpitalu Hovrinskaya nadal nawiedzają okolice Hovrino, ponieważ miejsce to czeka na swoją przyszłość.

Nova (Magic Knight Rayearth)

Yuka (Elfen Lied)