26 wrz 2026

Rokudo

Rokudo (六道) to termin buddyjski oznaczający sześć pośmiertnych światów, do których wędrują dusze zmarłych. Sześć światów tworzących Rokudo to:
  • Jigoku-do (świat piekieł),
  • Gaki-do (świat głodnych duchów),
  • Chikusho-do (świat zwierząt), 
  • Shura-do (świat wojowniczych demonów),
  • Ningen-do (świat ludzi), 
  • Ten-do (świat istot niebiańskich) (nazywany także Tenjo-do lub Tenkai-do)
Rokudo wywodzi się ze starożytnej filozofii indyjskiej, sprzed powstania buddyzmu, i nie miało istotnego znaczenia we wczesnym buddyzmie. Uważa się, że systematyzacja nastąpiła na późniejszym etapie historii.

Mimo że Roku Jizo (sześciu Bodhisattwów Jizo), którzy są przypisani do każdego Rokudo, nie wywodzą się z Indii ani Chin, zostali umieszczeni w całej Japonii w XI wieku i powszechnie czczeni przez zwykłych ludzi.

Według buddyzmu wierzy się, że istoty, które przyszły na świat, po śmierci będą transmigrować do jednego z sześciu światów pośmiertnych, w zależności od popełnionych za życia przestępstw, i powtarzać życie i śmierć w każdym Rokudo, do którego transmigrowały (Rokudo-rinne, Odrodzenie w Sześciu Światach). Nawet te, które transmigrowały do ​​Ten-do, nie mogą uciec od odrodzenia bólu. Opierając się na zasadzie, że wszystko jest płynne i nic nie jest trwałe, uważa się, że istoty są skazane na ostateczne wymarcie i transmigrację do innego świata (lub tego samego świata), niezależnie od świata, do którego transmigrowały. W światopoglądzie Szumisen (Góry Sumeru) sześć wspomnianych wyżej światów jest czasami rozumianych jako przestrzeń.

Te życia, które zboczyły z drogi koła życia, takie jak Tengu (przechwałki), są powszechnie nazywane Gedo (Maen).

Na obrazie przedstawiającym koło życia, potwór i szkielet symbolizują ignorancję (Mumyo) i niepewność co do korzenia Dwunastokrotnego Łańcucha Zależnego Powstawania, zewnętrzny pierścień okręgu symbolizuje ludzkie zachowanie (omen), drugi pierścień okręgu symbolizuje Rokudo (na tym obrazie istoty niebiańskie, ludzie i Ashura zajmują to samo miejsce), wewnętrzny pierścień okręgu symbolizuje ludzi, a koło pośrodku symbolizuje gniew (symbolizowany przez węże), który jest przyczyną bólu, głupotę (świnie), która symbolizuje ignorancję, i chciwość (ptaki).

W związku z Rokudo, zrodziło się przekonanie o życiu pozagrobowym, że dusze są zbawiane ze świata, do którego transmigrowały, pod przewodnictwem Kannon (Bogini Miłosierdzia), zwane wiarą w Kannon. Wierzono, że sześć różnych Kannon pełni odpowiednie role. Są one nazywane Roku Kannon (sześć Kannon). 

Sekty Tendai i Shingon przyjmują odmienne interpretacje dotyczące Ningen-do i Fukukensaku Kannon (Kannon o Nigdy Pustym Lasso) oraz Jundei Kannon (Cundi). W przypadku Shichi Kannon (siedem Kannon) te dwie Kannon są uwzględniane.

Różnica w poglądach na życie i śmierć
Nirwana, oznaczająca przebudzenie do Buddy poprzez satori (oświecenie), może być osiągnięta za życia i niekoniecznie jest wyzwalana przez samą śmierć. Nirwana to pojęcie zasadniczo odmienne od zjawiska pośmiertnej wędrówki dusz i, jak reprezentuje Shaka, ludzie mogą żyć w tym samym świecie co przedtem, aż do śmierci, nawet po przebudzeniu do Buddy, ponieważ żaden specjalny świat nie jest dla niego przygotowany. W porównaniu z Rokudo, nirwanę można rozumieć jako pojęcie bardziej psychologiczne.

Historycznie rzecz biorąc, filozofia czystej krainy, wyznawana przez Jodo-kyo itd., została ugruntowana długo po ustanowieniu filozofii Rokudo-rinne. Czysta kraina jest wspólna dla Rokudo w znaczeniu miejsca, do którego mają trafić zmarli, ale jest to zupełnie inna koncepcja niż światopogląd filozofii Rokudo-rinne. Czystą krainę można zdefiniować jako świat, w którym przebywa Budda, i nie ogranicza się ona do jednego z Rokudo.

Lista Rokudo

Ten - do to świat, w którym zamieszkują Tenjin (istoty niebiańskie). Uważa się, że Tenjin żyją bardzo długo, są lepsi i mniej boleśni niż ludzie. Uważa się również, że Tenjin potrafią latać po niebie i wieść życie pełne przyjemności. Jednak Tenjin nie są uwolnieni od Bonno (ziemskich pragnień). Uważa się, że umierając, Tenjin zapada w pięć przemian. Zwane są one Gosui (Tenjin Gosui). Kiedy zachodzą takie przemiany, śmierdzą, ich ciała pokrywają się brudem, pocą się pod pachami, tracą sympatię do miejsca, w którym żyją, a kwiaty na ich głowach więdną.

Ningen - do - dosłownie oznacza świat, w którym żyją Ningen (ludzie). Chociaż jest to świat pełen bólu, wierzy się, że po serii cierpień może nadejść przyjemność. Istnieje również ulga, że ​​ci mogą stać się Buddą.

Shura - do to świat, w którym zamieszkują Shura. Uważa się, że Shura nieustannie walczą i zmagają się. Chociaż jest to świat, w którym ból i gniew są nieustannie wszechobecne, nie jest to miejsce piekielne, a ból w dużej mierze można przypisać samemu sobie.

Chikusho - do to świat, w którym żyją woły i konie. Ponieważ woły i konie kierują się niemal wyłącznie instynktem i są zmuszane do pracy przez ludzi, nie są w stanie samodzielnie osiągnąć nauk Buddy i w tym sensie uważa się, że ten świat jest mniej sprzyjający.

Gaki - do to świat, w którym żyją Gaki (preta). Gaki wyglądają jak demony z rozdętym brzuchem i stale cierpią głód i pragnienie, ponieważ jedzenie zamienia się w popiół, gdy są gotowe do jedzenia. Istnieje przykład osoby, która została zrzucona na ten świat, ponieważ za życia nie dbała o innych ludzi. Segaki-e (rytuały karmienia głodnych duchów) odbywają się 15 lipca kalendarza księżycowego, aby uratować te Gaki.

Jigoku - do to świat, w którym ludzie odpokutowują za zbrodnie popełnione w ciągu swojego życia. Szczegóły w Jigoku (buddyzm).

Jeśli chodzi o powyższe sześć światów, Jigoku, Gaki i Chikusho są czasami zbiorczo nazywane San-akushu (dosłownie: trzy złe królestwa, San-akudo, Sanaku lub Sanzu), a Shura, Ningen i Ten są zbiorczo nazywane San-zenshu (dosłownie: trzy dobre królestwa). Jigoku, Gaki, Chikusho i Shura są czasami zbiorczo nazywane Shi-akushu (dosłownie: cztery dobre królestwa).

Co więcej, Rokudo inne niż Shura są czasami zbiorczo nazywane Goshu (dosłownie „pięć światów”). We wczesnym buddyzmie Jigoku, Gaki, Chikusho, Ningen i Ten były zbiorczo nazywane Goshu, a Shura nie istniała. Dlatego Goshu jest uważane za pojęcie starsze niż Rokudo. Pierwotnie Shura (Aszura) była częścią Tenbu (bóstw zamieszkujących niebiańskie królestwo, jedno z sześciu królestw, w których dusze istot żywych wędrują z jednego do drugiego), ale po ustanowieniu buddyzmu mahajany Shura wywodzi się z Tenbu i przekształca się w Rokudo. Dlatego te dwa pojęcia są zbiorczo nazywane Pięcioma Światami Sześcioma Ścieżkami.

Joyano kane


Joyano kane oznacza uderzanie w brązowy dzwon (dzwon świątynny) około północy w noc sylwestrową (31 grudnia).

Dzwon Joyano Kane'a uderza sto osiem razy. Istnieją różne teorie na temat powodu uderzenia dzwonu sto osiem razy. Liczba sto osiem reprezentuje ludzkie Bonno (ziemskie pragnienia); każdy z rokkon (sześciu zmysłów), czyli oczu, uszu, nosa, języka, ciała i umysłu, posiada trzy rodzaje zmysłów: 
  • Ko (zmysł dobrego samopoczucia), 
  • Aku (zmysł złego samopoczucia), 
  • Hei (zmysł obojętności), co daje łącznie osiemnaście rodzajów zmysłów; każdy z osiemnastu zmysłów posiada dwa rodzaje uczuć: Jo (czyste) i Sen (brudne), co daje trzydzieści sześć rodzajów; te trzydzieści sześć rodzajów mnożymy przez trzy, co reprezentuje poprzednie życie, obecne życie i przyszłe życie, co daje sto osiem.
Dwanaście, czyli liczba miesięcy (kalendarz), dodane przez dwadzieścia cztery, co pochodzi od Nijushi sekki (dni dzielące rok w starym kalendarzu księżycowym na dwadzieścia cztery równe części), i przez siedemdziesiąt dwa, co pochodzi od Shichijuni-ko (72 części roku słonecznego), daje sto osiem i przedstawia jeden rok.

Inna teoria głosi, że 108 oznacza pozbycie się Shikuhakku (trudności): w języku japońskim cztery, dziewięć, osiem wymawia się odpowiednio jako „shi”, „ku”, „ha(tchi)”, a 4X9+8X9 można wymówić jako Shikuhakku, a 4X9+8X9 równa się 108.

Zwyczajowo składa się dłonie w modlitwie przed uderzeniem w dzwon. W starym roku (31 grudnia) powinno się uderzyć w dzwon sto siedem, a w nowym roku (1 stycznia) ostatnie uderzenie. Jednakże wyjątkowo w świątyni Taiseki-ji rozpoczyna się bicie w dzwon zaraz po rozpoczęciu nowego roku.

Normalnie dzwon w świątyni powinien być uderzany 108 razy nie tylko w sylwestra, ale także każdego dnia, rano i wieczorem. Jednak w życiu codziennym liczba uderzeń w dzwon ulega skróceniu i dzwon uderza tylko osiemnaście razy dziennie.

Plac Ba Dinh



Położony w sercu Hanoi, plac Ba Dinh jest ważnym zabytkiem historycznym i politycznym Wietnamu. 
Znajduje się przed Mauzoleum Ho Chi Minha i jest otoczony kilkoma ważnymi budynkami rządowymi i miejscami historycznymi. Sam plac jest rozległy, z pieczołowicie utrzymanym trawnikiem podzielonym na 240 zielonych kwadratów, co czyni go miejscem powagi i spokoju.

Jako największy plac w kraju, był miejscem wielu ważnych wydarzeń historycznych, w tym doniosłej deklaracji niepodległości przez prezydenta Ho Chi Minha w 1945 roku. Dziś plac Ba Dinh jest symbolem wietnamskiej dumy narodowej, miejscem o głębokim znaczeniu kulturowym i historycznym, którego żaden turysta nie powinien przegapić.

Plac Ba Dinh zajmuje powierzchnię około 32 000 metrów kwadratowych, co czyni go największym placem w Wietnamie. Jest on otwarty dla zwiedzających przez całą dobę, 7 dni w tygodniu, ale niektóre miejsca na placu, takie jak Mauzoleum Ho Chi Minha, mają ustalone godziny zwiedzania. Wstęp na plac jest bezpłatny, ale niektóre pobliskie atrakcje mogą być płatne.


Plac Ba Dinh zajmuje kluczowe miejsce w historii Wietnamu. 2 września 1945 roku prezydent Ho Chi Minh stanął na tym miejscu, aby odczytać Deklarację Niepodległości Wietnamu, upamiętniającą narodziny Demokratycznej Republiki Wietnamu. Od tego czasu plac był miejscem wielu uroczystości narodowych, parad wojskowych i ważnych zgromadzeń politycznych.

W ciągu swojej historii plac Ba Dinh był świadkiem niezliczonych ważnych momentów, w tym uroczystości narodowych, pogrzebów państwowych i corocznych obchodów niepodległości Wietnamu. Uroczysta atmosfera placu wciąż przypomina odwiedzającym o sile i niezłomnym duchu kraju.

Uroczystość podniesienia i opuszczenia flagi na placu Ba Dinh
Jednym z najbardziej zapierających dech w piersiach przeżyć na placu Ba Dinh jest codzienna ceremonia podnoszenia i opuszczania flagi. Ta uroczysta tradycja oddaje hołd niepodległości kraju i jest obowiązkowym punktem programu dla zwiedzających.

Grupa żołnierzy Wietnamskiej Armii Ludowej maszeruje w szyku w kierunku masztu flagowego przed Mauzoleum Ho Chi Minha. Hymn narodowy rozbrzmiewa podczas podnoszenia lub opuszczania flagi, tworząc głęboko wzruszającą i patriotyczną atmosferę. Turyści i mieszkańcy gromadzą się tam w ciszy, z szacunkiem stojąc i obserwując przebieg ceremonii. Fotografowanie jest dozwolone, ale należy je wykonywać dyskretnie, aby nie zakłócić uroczystego momentu.

Oto szczegóły dotyczące codziennego uczestnictwa w ceremonii na placu Ba Dinh:
- Poranna ceremonia podniesienia flagi: Odbywa się o wschodzie słońca (około 6:00 rano latem i 6:30 rano zimą).
- Wieczorna ceremonia opuszczania flagi: Odbywa się o zachodzie słońca (około 21:00).
Uroczystość odbywa się codziennie, bez względu na pogodę.


Atrakcje  pobliżu placu:
  • Mauzoleum Ho Chi Minha
Mauzoleum Ho Chi Minha jest miejscem wiecznego spoczynku prezydenta Ho Chi Minha. To mauzoleum jest jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc w Hanoi. Zbudowane z granitu i inspirowane mauzoleum Lenina, mieści zabalsamowane ciało wuja Ho, umożliwiając odwiedzającym oddanie hołdu ukochanemu przywódcy Wietnamu. Uroczysta atmosfera i ścisłe środki bezpieczeństwa odzwierciedlają głęboki szacunek, jakim Wietnamczycy darzą swojego bohatera narodowego.
Godziny otwarcia: 7:30 - 10:30 (zamknięte w poniedziałki i piątki)
Opłata za wstęp: bezpłatna

  • Muzeum Ho Chi Minha
Położone w pobliżu mauzoleum muzeum prezentuje bogatą kolekcję artefaktów, fotografii i dokumentów dotyczących życia i działalności rewolucyjnej Ho Chi Minha. Każda ekspozycja opowiada fragment jego podróży, od początków jego życia, aż po przywództwo w walce o niepodległość Wietnamu. Zwiedzający mogą poznać jego ideologię, życie osobiste i głęboką więź z narodem wietnamskim.
Godziny otwarcia: 8:00 - 12:00, 13:30 - 16:30
Opłata za wstęp: 40 000 VND (1,6 USD)

  • Pagoda na Jednej Kolumnie
Ta wyjątkowa pagoda, jedna z najbardziej ikonicznych budowli buddyjskich Wietnamu, wzniesiona jest na pojedynczym kamiennym filarze pośrodku stawu z lotosami, symbolizującego czystość i oświecenie. Pierwotnie wzniesiona w 1049 roku za panowania cesarza Ly Thai Tonga, pagoda była wielokrotnie przebudowywana z powodu wojen i zniszczeń. Dziś pozostaje miejscem świętym, gdzie zwiedzający mogą podziwiać jej architektoniczną elegancję i poznać jej duchowe znaczenie.
Godziny otwarcia: 8:00 - 17:00
Opłata za wstęp: bezpłatna

  • 4.4. Pałac Prezydencki
Pierwotnie zbudowany jako rezydencja francuskiego gubernatora generalnego Indochin, ten żółty budynek w stylu kolonialnym służy obecnie jako oficjalna siedziba rządu. Chociaż zwiedzający nie mogą wejść do samego pałacu, mogą podziwiać jego wspaniałą francuską architekturę z zewnątrz, ukazując kolonialną przeszłość Wietnamu i jego transformację w nowoczesne państwo. Otaczające ogrody i zadbane ścieżki sprawiają, że jest to doskonałe miejsce do fotografowania i zwiedzania.
Godziny otwarcia: Niedostępne dla zwiedzających (możliwość oglądania tylko z zewnątrz)

  • Dom na palach wujka Ho
Prosty, a zarazem zabytkowy drewniany dom, w którym Ho Chi Minh mieszkał i pracował w latach 1958–1969. W przeciwieństwie do okazałego Pałacu Prezydenckiego, ta skromna rezydencja odzwierciedla jego skromny styl życia i niezachwiane oddanie narodowi. Dom otoczony jest spokojnym ogrodem, a zwiedzający mogą po nim spacerować, aby obejrzeć jego rzeczy osobiste i zrozumieć jego styl życia.
Godziny otwarcia: 8:00 - 16:30
Opłata za wstęp: bezpłatna

  • Dom nr 54 i dom nr 67
Oba domy są częścią Rezerwatu Pamiątek Ho Chi Minha, gdzie przechowywane są artefakty z codziennego życia Ho Chi Minha i jego działalności rewolucyjnej. Dom nr 54 był miejscem, w którym Ho Chi Minh mieszkał po powrocie do Hanoi w 1954 roku, a Dom nr 67 był jego ostatnim miejscem zamieszkania przed śmiercią w 1969 roku. Te proste, a zarazem bogate historycznie domy pozwalają bliżej przyjrzeć się jego codziennym czynnościom i głębokim przemyśleniom, które włożył w przywództwo nad krajem.
Godziny otwarcia: 8:00 - 16:30
Opłata za wstęp: bezpłatna


Podczas zwiedzania okolic Ba Dinh turyści powinni rozważyć również odwiedzenie pobliskiej Cytadeli Cesarskiej Thang Long, kolejnego obiektu wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO, prezentującego ponad 1000 lat historii Wietnamu i starożytnej architektury.

Jak dotrzeć na plac Ba Dinh?
Do placu Ba Dinh, położonego w sercu Hanoi, można łatwo dotrzeć różnymi środkami transportu. Niezależnie od tego, czy podróżujesz z ograniczonym budżetem, czy wolisz wygodniejszą podróż, istnieje wiele sposobów, aby dotrzeć do tego kultowego miejsca.

- Autobusem: Autobusy publiczne to najtańszy sposób dotarcia na plac Ba Dinh. Kilka linii, w tym autobusy linii 09, 22 i 33, przejeżdżają obok lub zatrzymują się w pobliżu. Koszt przejazdu wynosi około 7000 VND, co czyni go ekonomicznym rozwiązaniem dla turystów. Sprawdź rozkład jazdy autobusów z wyprzedzeniem, ponieważ czas oczekiwania może się różnić.
- Taksówką: Dla wygodniejszej i bardziej komfortowej podróży w Hanoi powszechnie dostępne są taksówki i usługi przewozowe. W zależności od miejsca początkowego, ceny wahają się zazwyczaj od 50 000 do 150 000 VND (2–6 USD). Ta opcja jest idealna dla osób podróżujących w grupach lub z bagażem.
- Pieszo: Jeśli zatrzymasz się w starej dzielnicy Hanoi, możesz wybrać się na przyjemny, 20-30-minutowy spacer do placu Ba Dinh. Spacer pozwoli Ci podziwiać tętniącą życiem panoramę miasta, odkrywać ukryte kawiarnie i obserwować codzienne życie mieszkańców.


Wskazówki dotyczące zwiedzania placu Ba Dinh
Wizyta na placu Ba Dinh to wyjątkowe i uroczyste przeżycie, dające wgląd w bogatą historię i dumę narodową Wietnamu. Aby w pełni wykorzystać wizytę, pamiętaj o następujących wskazówkach:
  • Ubierz się skromnie: Ponieważ jest to miejsce o znaczeniu narodowym, odwiedzający powinni nosić odpowiedni strój (nie szorty, koszulki bez rękawów ani odsłaniające ciało stroje).
  • Przestrzegaj zasad: Nie chodź po trawie, nie zaśmiecaj i nie zakłócaj trwających ceremonii.
  • Należy pamiętać o ograniczeniach bezpieczeństwa: W szczególnych przypadkach niektóre obszary mogą być objęte ograniczeniami, dlatego przed wizytą należy sprawdzić odpowiednie ogłoszenia.
  • Przyjdź wcześniej na ceremonię podniesienia lub opuszczenia flagi: Jeśli chcesz być świadkiem ceremonii podniesienia lub opuszczenia flagi, przybądź co najmniej 15 minut wcześniej, aby zapewnić sobie dobre miejsce do oglądania.
  • Podczas ceremonii zachowuj ciszę i szacunek: Podnoszenie i opuszczanie flagi to momenty czci narodowej, dlatego unikaj niepotrzebnego hałasu i poruszania się.
  • Uwaga na zamknięte drogi: W niektóre święta państwowe lub wydarzenia państwowe dostęp do placu może być ograniczony. Przed wizytą sprawdź lokalne wiadomości lub zapytaj personel hotelu o aktualne informacje.

Sylwetki gejsz: Fumisono z Miyagawacho

Mangan

Mangan odnosi się do zakończenia okresu przeznaczonego na modlitwy do bóstw shintoistycznych lub buddyjskich albo na praktykowanie ascezy.

Odnosi się również do ostatniego dnia, jak w przypadku „dnia Mangan”.

Spełnienie życzenia złożonego bóstwom shintoistycznym lub buddyjskim nazywa się Mangan joju. 
Okres modlitwy lub praktyki dzieli się na trzy części: 
- Kaibyaku (dosłownie: zacząć od zera), 
- Chugan (dosłownie: środek okresu ślubowania; nazywany również Chunichi) 
- i Kechigan (dosłownie: wygaśnięcie okresu ślubowania). 

Ostatni dzień Kechigan nazywa się Mangan.