Świeże, chłodne powietrze i górskie krajobrazy Alishan przyciągają turystów od czasu japońskiej okupacji Tajwanu (1895–1945). Jednak ta maleńka osada i jej słynna wąskotorowa kolejka łącząca ją z równinami powstały z zupełnie innego powodu – aby umożliwić eksploatację spektakularnych, prastarych lasów tego regionu. Wiele tysiącletnich czerwonych i żółtych cyprysów z Alishan zostało wyciętych, aby uzyskać drewno budowlane, a niektóre z najlepszych gatunków drewna wykorzystano do odbudowy najsłynniejszych japońskich świątyń.
Turyści zazwyczaj skupiają się na 1400-hektarowym (3460 akrach / 5,4 mili kwadratowej) obszarze rekreacyjnym Alishan National Forest Recreation Area, i nie bez powodu: to doskonałe miejsce dla osób, które nie przepadają za spędzaniem czasu na świeżym powietrzu, ale pragną rozkoszować się zapierającymi dech w piersiach widokami i majestatycznymi lasami, korzystając z sieci bezpiecznych, wyraźnie oznakowanych szlaków. Najpopularniejsza część tego leśnego obszaru rekreacyjnego leży na wysokości około 2200 m (7218 stóp) nad poziomem morza.
Alishan National Scenic Area jest znacznie większy niż leśny obszar rekreacyjny i obejmuje strefy uprawy herbaty, wioski rdzennych mieszkańców oraz leśny kurort. To niezwykle satysfakcjonujący region, ale aby znaleźć najcichsze i najbardziej dziewicze zakątki tego przepięknego zakątka świata, potrzebny jest doświadczony przewodnik.
Do okolic Alishan można łatwo dotrzeć drogą lądową lub koleją, ale żadna wizyta nie jest kompletna bez pieszego zanurzenia się w lasach i gajach bambusowych oraz wędrówki na jeden z grzbietów, aby podziwiać panoramiczne widoki.
Ze względu na brak przemysłu (poza produkcją herbaty i uprawą bambusa) i niewielką liczbę mieszkańców, Narodowy Obszar Krajobrazowy Alishan to prawdziwy skarb ekologiczny. W wiosce Lijia i jej okolicach żyje 25 z 56 gatunków świetlików występujących na Tajwanie; najlepiej je obserwować od kwietnia do grudnia. Ptaki z Tajwanu są już dobrze znane miłośnikom ptaków na całym świecie, a Alishan jest domem dla wielu fascynujących gatunków, w tym czerwończyka szarego (Dendrocitta formosae). Rozległy, naturalny las liściasty w pobliżu wioski Guanghua jest uważany za najlepsze miejsce na Tajwanie do obserwacji kuropatwy tajwańskiej (Arborophila crudigularis), trudno dostępnego ptaka endemicznego.










































_TA09602000263.jpg)

