Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Tajwan. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Tajwan. Pokaż wszystkie posty

14 lip 2026

Alishan National Forest


Świeże, chłodne powietrze i górskie krajobrazy Alishan przyciągają turystów od czasu japońskiej okupacji Tajwanu (1895–1945). Jednak ta maleńka osada i jej słynna wąskotorowa kolejka łącząca ją z równinami powstały z zupełnie innego powodu – aby umożliwić eksploatację spektakularnych, prastarych lasów tego regionu. Wiele tysiącletnich czerwonych i żółtych cyprysów z Alishan zostało wyciętych, aby uzyskać drewno budowlane, a niektóre z najlepszych gatunków drewna wykorzystano do odbudowy najsłynniejszych japońskich świątyń.

Turyści zazwyczaj skupiają się na 1400-hektarowym (3460 akrach / 5,4 mili kwadratowej) obszarze rekreacyjnym Alishan National Forest Recreation Area, i nie bez powodu: to doskonałe miejsce dla osób, które nie przepadają za spędzaniem czasu na świeżym powietrzu, ale pragną rozkoszować się zapierającymi dech w piersiach widokami i majestatycznymi lasami, korzystając z sieci bezpiecznych, wyraźnie oznakowanych szlaków. Najpopularniejsza część tego leśnego obszaru rekreacyjnego leży na wysokości około 2200 m (7218 stóp) nad poziomem morza.


Alishan National Scenic Area jest znacznie większy niż leśny obszar rekreacyjny i obejmuje strefy uprawy herbaty, wioski rdzennych mieszkańców oraz leśny kurort. To niezwykle satysfakcjonujący region, ale aby znaleźć najcichsze i najbardziej dziewicze zakątki tego przepięknego zakątka świata, potrzebny jest doświadczony przewodnik.

Do okolic Alishan można łatwo dotrzeć drogą lądową lub koleją, ale żadna wizyta nie jest kompletna bez pieszego zanurzenia się w lasach i gajach bambusowych oraz wędrówki na jeden z grzbietów, aby podziwiać panoramiczne widoki. 

Ze względu na brak przemysłu (poza produkcją herbaty i uprawą bambusa) i niewielką liczbę mieszkańców, Narodowy Obszar Krajobrazowy Alishan to prawdziwy skarb ekologiczny. W wiosce Lijia i jej okolicach żyje 25 z 56 gatunków świetlików występujących na Tajwanie; najlepiej je obserwować od kwietnia do grudnia. Ptaki z Tajwanu są już dobrze znane miłośnikom ptaków na całym świecie, a Alishan jest domem dla wielu fascynujących gatunków, w tym czerwończyka szarego (Dendrocitta formosae). Rozległy, naturalny las liściasty w pobliżu wioski Guanghua jest uważany za najlepsze miejsce na Tajwanie do obserwacji kuropatwy tajwańskiej (Arborophila crudigularis), trudno dostępnego ptaka endemicznego.

27 cze 2026

Lukang


Dwieście lat temu Lukang (często pisane jako „Lugang”) było drugą co do wielkości osadą na Tajwanie. Co roku tysiące dżonków rozładowywało tkaniny i naczynia w porcie, a następnie ładowano je ryżem i cukrem na eksport do Chin kontynentalnych. Kupcy z miasta bogacili się, fundowali świątynie i zakładali szkoły.

Po zamknięciu portu przez zamulenie, Lukang zostało przejęte przez nowsze miasta, takie jak Taichung. Od XIX wieku nie było większego bodźca do modernizacji, więc wiele ze starego Lukang przetrwało, ku uciesze turystów, którzy przybywają do tego „żywego muzeum” i prawdziwego skarbca architektury, kultury i tradycji.


Rezydencje i muzea
Ding Mansion jest typowym domem, w którym pod koniec XIX wieku mieszkały rodziny z wyższych sfer miasta. Oprócz gustownych, antycznych mebli, w środku eksponowany jest jeden z najcenniejszych atutów klanu: tablica z napisem, na której widnieją tylko dwa chińskie znaki. Słowa te oznaczają, że potomek rodziny Ding Shou-quan w 1893 r. zdał egzamin na najwyższy stopień służby cywilnej w Imperium Qing (które rządziło Tajwanem w latach 1684–1895), co przyniosło rodzinie ogromny prestiż.

Co ciekawe, rodzina Ding była – podobnie jak kilka innych starych gospodarstw domowych w Lukang – pochodzenia muzułmańskiego. Ponieważ miasto było ośrodkiem handlowym, przyciągnęło wielu osadników z wybrzeża Fujianu, w tym arabskich i perskich kupców, których rodziny mieszkały w Chinach od XIII wieku. Wielu z nich było już dobrze zasymilowanych w społeczeństwie Han przed przeprowadzką na Tajwan; kiedyś na wyspie i odizolowani od dużych społeczności muzułmańskich na chińskim wybrzeżu, stopniowo tracili swoje tradycje. Islamski cmentarz w Lukang zniknął dawno temu, a tam, gdzie kiedyś stał meczet, teraz znajduje się typowa tajwańska świątynia. Mimo że przestali praktykować islam kilka pokoleń temu, w okolicy są rodziny, które nigdy nie włączają wieprzowiny do rytualnych ofiar dla swoich przodków i nie jedzą wieprzowiny w okresach żałoby.

23 cze 2026

Park Narodowy Shei-Pa


Park Narodowy Shei-Pa o powierzchni 76 850 hektarów (297 mil kwadratowych) obejmuje dwa najbardziej charakterystyczne szczyty Tajwanu: 
- Snow Mountain (znany również jako Xueshan, Sheishan lub góra Xue) 
- i Dabajianshan (również góra Dapachien). 
Pierwszy z nich jest drugim co do wysokości szczytem Tajwanu o wysokości 3886 m (12 749 stóp), a drugi (3490 m/11 450 stóp) słynie z charakterystycznego beczkowatego kształtu. W parku znajduje się 49 innych szczytów o wysokości ponad 3000 m (9843 stóp), więc wędrowcom nigdy nie brakuje opcji.

Jeśli zaplanowaliście wycieczkę to trzydniowe/dwunocne wejście na Snow Mountain jest naprawdę bardzo piękne i wielu doświadczonych piechurów woli je od nieco wyższej góry Jade. Może to być również ostatni szczyt wielodniowej trasy trekkingowej znanej jako The Holy Ridge, nazwanej tak, ponieważ krajobraz jest wzniosły.


Jeśli chodzi o faunę, najbardziej wyjątkowym atutem Shei-Pa jest łosoś śródlądowy z Formosy. To nie jedyny gatunek łososia śródlądowego na świecie, ale to jedyny rodzaj łososia, który żyje tak blisko tropików. Uważa się go za szczególnie cenny, ponieważ jest pozostałością po ostatniej epoce lodowcowej. Tysiące lat temu zwyczajowo migrował do oceanu i z powrotem, ale wraz z ociepleniem klimatu wycofywał się coraz głębiej w góry. Obecnie jest ograniczony do kilku wysokogórskich strumieni, gdzie naukowcy walczą o jego ochronę w obliczu zmiany klimatu. Niestety, zobaczenie łososia na wolności jest prawie niemożliwe, ale niektóre okazy, które zostały wyhodowane w niewoli, są wystawione w centrum wystawowym w Wuling Farm.

Założona ponad 60 lat temu jako sponsorowany przez rząd projekt rolniczy mający na celu zwiększenie krajowej produkcji roślin towarowych, takich jak herbata i brzoskwinie, a także zapewnienie zatrudnienia mężczyznom, którzy opuścili armię, która wycofała się na Tajwan wraz z Czang Kaj-szekiem, Wuling Farm jest obecnie poświęcona turystyce. Oprócz tego, że jest bazą wypadową dla wędrówek po Snow Mountain, ta piękna dolina jest popularnym miejscem do podziwiania sakury. W sezonie kwitnienia, który następuje wkrótce po Nowym Roku Księżycowym, dostęp jest ściśle kontrolowany, aby zapobiec przeludnieniu. 

15 cze 2026

Park Narodowy Yu Shan


Choć nie ma linii brzegowej, hrabstwo Nantou ma więcej niż sprawiedliwy udział wspaniałych krajobrazów. Granice hrabstwa przecinają szczyty Yu Shan i Xiuguluanshan, odpowiednio najwyższy i trzeci co do wysokości szczyt Tajwanu. Najwyżej położona droga asfaltowa na Tajwanie – spektakularny odcinek Highway 14A, który ma 3275 m (10 745 stóp) nad poziomem morza – znajduje się na północy hrabstwa i zapewnia spektakularny dostęp do wąwozu Taroko.

Nantou jest również ważnym regionem uprawy herbaty. Plantacje herbaty znajdują się w Lugu i Xitou, do których można dojechać malowniczą drogą nr 151. Herbata zbierana z góry Dongding w Lugu – gdzie mgliste warunki zapewniają wyjątkowo delikatne, aromatyczne liście – czasami sprzedaje się za ponad 1 USD za gram.

Wyspa Tajwan znajduje się na skrzyżowaniu dwóch płyty tektoniczne: Płyta Eurazjatycka i Filipińska płyta morska. Gdy obie płyty zaczęły dociskać się do siebie, ziemia ugięła się, wygięła i stworzyła krajobraz – składający się z 165 gór wyżej niż 3000 m (9800 stóp) nad poziomem morza na stosunkowo małej wyspie.

Yushan wyróżnia się również tym, że zawiera najwyższy punkt na Zwrotnik Raka i jedyny punkt na tym okręgu szerokości geograficznej, w którym istnieją jakiekolwiek dowody zlodowacenia czwartorzędowego.

Wgląd na Yu Shan (Góra Jade)


Yushan ma pięć głównych szczytów:
  • Main Peak, 3952 m (12966 stóp), najpopularniejszy ze szczytów
  • Eastern Peak, 3869 m (12694 stóp) – 1,2 km (0,7 mil) od Main Peak
  • Northern Peak, 3858 m (12657 stóp) – 2,2 km (1,4 mil) od Fengkou 
  • Southern Peak, 3844 m (12612 stóp) – 3,1 km (1,9 mil) od Loża Paiyun 
  • Western Peak, 3467 m (11375 stóp) – 4 km (2,5 mil) od Paiyun Lodge
Szczyt główny otaczają szczyty wschodni, zachodni, północny i południowy. 
- Wschodni szczyt wznosi się na wysokość 3869 m (12694 stóp) i jest uważany za jeden z Dziesięć głównych szczytów Tajwanu.
- Południowy szczyt jest ostrym czarnym szczytem łupki. Stosunkowo dostępna zachodnia strona Yushan porośnięta jest gęstymi lasami. 
- Szczyt północny jest częścią długiego, łagodnie wznoszącego się grzbietu; szczyt ten składa się z dwóch wysokich punktów przypominających garby wielbłąda. 
- Na zachodnim szczycie znajduje się najwyższy na stałe zamieszkany budynek na Tajwanie, tzw Stacja pogodowa Yushan, gdzie czasami mile widziani są goście.


Park Narodowy Yushan powstał w 1985 roku w celu ochrony najwyższego szczytu Azji Północno-Wschodniej, mierzącej 3952 m (12 966 stóp) Góry Jade oraz otaczających ją niezwykle skalistych wyżyn. Obejmuje on powierzchnię 105 490 hektarów (407 mil kwadratowych), czyli około 3 procent powierzchni Tajwanu.

Park narodowy jest największym, najwyższym i najmniej dostępnym parkiem narodowym Tajwanu. Zawiera największy obszar dzikiej przyrody pozostały na wyspie.

Nie są wymagane żadne techniczne umiejętności wspinaczkowe, aby dotrzeć na najwyższy punkt kraju, ale planowanie z kilkutygodniowym wyprzedzeniem jest niezbędne. Jest to szczególnie ważne, jeśli chcecie podejść na szczyt w weekend, gdy popyt na pozwolenia na wędrówki (nie wspominając o miejscach do spania w rządowym schronisku tuż poniżej granicy lasu) przewyższa podaż.

Nie trzeba dodawać, że park oferuje o wiele więcej niż jedną górę. Jest tam wystarczająco dużo szlaków wysokogórskich, aby zapewnić zajęcie miłośnikom trekkingu na tygodnie – w tym jedna wielodniowa trasa, która biegnie przez park z zachodu na wschód; wystarczająco dużo zwierząt, ptaków i owadów, aby pobudzić ekoturystów; i tak wiele wspaniałych krajobrazów widocznych z kilku dróg wjazdowych do parku, że nawet ci, którzy trzymają się blisko swoich pojazdów, poczują zachwyt. Podróż z Alishan do Tataka jest wspaniała, a jeśli będziesz kontynuować na północ autostradą New Central Cross-Island Highway w kierunku Sun Moon Lake, zobaczysz o wiele więcej oszałamiających widoków. Energiczni goście mogą chcieć zatrzymać się przy szlaku do Mount Dongpu i spędzić 30 do 40 minut na wędrówce na szczyt tej góry o wysokości 2782 m / 9128 stóp. Ze szczytu panoramiczne widoki na Mount Jade i daleko poza nią są naprawdę cudowne.

25 maj 2026

Kinmen i jego atrakcje



Składający się z dwóch dużych wysp (połączonych od końca 2022 r. 5-kilometrowym mostem) i kilku niezamieszkanych skał, okręg Kinmen to miejsce, w którym chińscy nacjonaliści Czang Kaj-szeka zatrzymali postęp komunistów. Pod koniec 1949 r. i ponownie w 1958 r. doszło do bitew z udziałem tysięcy żołnierzy po obu stronach, myśliwców i jednostek morskich. Komunistyczna artyleria ostrzeliwała wyspy do lat 70.; łuski i odłamki pocisków były przetwarzane na tasaki. Kiedy zachodnie media informowały o tych starciach, często używały alternatywnej nazwy miejsca, Quemoy.

Militarna strona długiej historii Kinmen – Chińczycy mieszkają tu od ponad 2000 lat – jest udokumentowana nie tylko w muzeach, ale także w śladach po kulach, które zauważysz w starszych budynkach w Guningtou, Hujingtou i innych wioskach. Do lat 90. plaże Kinmen były zaminowane, aby zapobiec atakom desantowym. Nawet teraz zobaczysz pola sorgo (które jest przerabiane na słynny trunek) usiane kolczastymi słupami, na których nabija się spadochroniarzy. Nie sposób zajść daleko, nie natykając się na stary bunkier. Te pozostałości, wraz z najwyższej klasy terenami do obserwacji ptaków, są obecnie chronione przez Park Narodowy Kinmen.


Teraz panuje pokój. Regularne promy łączą Kinmen z komunistycznym lądem stałym, a – przynajmniej do czasu, gdy pandemia pokrzyżowała plany – turyści z ChRL byli wśród tych, którzy odkryli, że Kinmen jest wyjątkowo uroczym miejscem. W dużej mierze wynika to z faktu, że ponad 1000 tradycyjnych budynków, zbudowanych z drewnianych ram i dachów krytych dachówką, pozostało nienaruszonych. Niektóre są otwarte dla publiczności, takie jak 16 niemal identycznych domów, które pochodzą z okresu I wojny światowej i które obecnie tworzą Kinmen Folk Culture Village. Teraz, gdy turystyka jest jedną z kluczowych gałęzi przemysłu w hrabstwie, kilka uroczych starych domów zostało przekształconych w urocze kwatery prywatne. Innym kluczowym źródłem dochodu jest produkcja i sprzedaż kaoliangu, mocnego białego spirytusu wytwarzanego z sorgo i pszenicy. Niektórzy lubią go pić; inni używają go do przyprawiania lokalnie złowionych krabów podawanych na surowo.

Tradycyjne budynki i pola bitew to nie jedyne charakterystyczne cechy fizyczne hrabstwa Kinmen. Wielu odwiedzających jest oczarowanych bogami wiatru, którzy nigdy się nie przemieszczają, oraz ptakami archipelagu, z których niektóre migrują na duże odległości. Bogowie wiatru są wyjątkowym aspektem lokalnej religii ludowej. Przez stulecia główna wyspa cierpiała z powodu silnych wiatrów, które erodowały glebę, nawiewały kurz do domów i utrudniały uprawę roli. Wiele wiosek, szukając boskiej pomocy, ustawiało posągi bogów wiatru – przedstawiane z cechami przypominającymi lwy – zwrócone w kierunku północno-wschodnim. Jest prawie 70 takich ikon, a ich wielkość waha się od maleńkich od niemowlęcia do znacznie większych od mężczyzny; większość jest bezpłciowa, ale niektóre są ewidentnie męskie. Ofiary z kadzidła i jedzenia są składane przed tymi bogami, a kilku jest ubranych w czerwone peleryny.


Atrakcje
Jednym z najlepszych miejsc do obserwacji ptaków zimą jest Cihu, sztuczny zbiornik wodny stworzony w celu złagodzenia problemów z zaopatrzeniem w wodę Kinmen. Zarejestrowano tu prawie 200 gatunków, a kormorany są szczególnie powszechne. Ptaki często widywane na Kinmen, ale nigdy lub rzadko widywane na głównej wyspie Tajwanu, to m.in. zimorodek srokaty, zimorodek białogardły i czapla ogrodowa. Oprócz ptaków, Kinmen – w przeciwieństwie do głównej wyspy Tajwanu – ma populację wydr euroazjatyckich.

Jedna z mniejszych stref ochrony przyrody na Tajwanie, Kinmen National Park obejmuje trzy działki, z których jedna prezentuje najwyższą górę grupy wysp, 252-metrową Taiwushan. Wielu turystów zwiedza park narodowy na rowerze. Jest mało ruchu, pogoda sprzyja rowerom, a pedałowanie to świetny sposób na zwiedzanie wąskich uliczek wiosek takich jak Shuitou i Qionglin.

16 maj 2026

Budynki widma: Huta Palatial Shuinandong

 

Na początku lat trzydziestych XX wieku huta Shuinandong została zbudowana w pobliżu wioski Lianxin w Nowym Tajpej na Tajwanie. Obszar ten rozkwitł podczas gorączki złota w latach pięćdziesiątych XX wieku.

Położony u podnóża kopalni Jinguashi, ogromny kompleks został zbudowany w celu sortowania i wytapiania dużych ilości złota i rudy miedzi pozyskiwanych z kopalni w Jinguashi i Jiufen.

Zakład ten został zbudowany w japońskiej epoce kolonialnej, kiedy Tajwan należał do Japonii. Zakład był wówczas największym kompleksem w Azji. Rudę codziennie czyszczono i sortowano na różnych poziomach budynku.

Huta została faktycznie wbudowana w samo zbocze wzgórza. Miał tak wspaniały projekt, że nazwano go także Pałacem Kopalń Górskich Potala. Ze względu na swoją wielopoziomową konstrukcję, po jej porzuceniu, zakład stał się znany również jako “The Remains of the 13 Levels, ” chociaż ci, którzy liczą, zauważą, że w rzeczywistości jest 18 poziomów.

18 kwi 2026

Pingtung


Najbardziej wysunięty na południe okręg Tajwanu, Pingtung oferuje atrakcyjne połączenie plaż, sielskich wiosek i wysokich gór. Zajmując powierzchnię 2776 km2 (1072 mil kwadratowych), ale licząc zaledwie 792 000 mieszkańców, okręg oferuje mnóstwo miejsca do wędrowania, nie wspominając o klimacie, który jest niemal zawsze zachwycający od października do marca. Nic dziwnego, że rowerzyści należą do tych, którzy uwielbiają ten koniec wyspy.

Oprócz wiosek, które są bastionami kultury Hakka, oraz fascynującego kurortu plażowego Kenting, powiat Pingtung obejmuje łatwo dostępną wyspę Little Liuqiu i wiele osad rdzennych mieszkańców, w tym centrum rzemiosła Sandimen i odległe, ale zachwycające Wutai.


Mały Liuqiu (Xiaoliuqiu)
Położony wystarczająco blisko Kaohsiung, ale bez zgiełku i tłoku, które charakteryzują miasto portowe Tajwanu, Little Liuqiu (często nazywane Xiaoliuqiu lub Siao Liouciu) to zachwycające miejsce na wypoczynek, które jest szczególnie atrakcyjne dla osób uprawiających snorkeling, ekoturystów i tych, którzy szukają romantycznego zachodu słońca. Pływanie z zielonymi żółwiami to popularna rozrywka; uważaj tylko, aby nie dotknąć żadnego z tych wdzięcznych stworzeń, ponieważ są one gatunkiem chronionym.

W kategoriach geologicznych wyspa jest zasadniczo rafą koralową uniesioną ponad szlakami przez działanie tektoniczne. Jest tam mało gleby i, poza okazjonalnymi chlewniami i dziwnymi grządkami warzywnymi, nie ma rolnictwa. Przez pokolenia ludzie tutaj żyli z tego, co mogli zebrać z oceanu. Mówi się, że otaczające wody zawierają co najmniej 300 gatunków ryb. Erozja wiatrowa i falowa pozostawiła kilka ciekawych formacji skalnych i koralowych. Najbardziej znany jest Wazon, grzyb starożytnego koralowca znacznie wyższy od człowieka. Innym jest Guanyin Rock, tak nazwany ze względu na podobieństwo do buddyjskiej bogini miłosierdzia.


Nawet jeśli historia Black Ghost Cave wydaje się nieco przerażająca, oszałamiające widoki na morze i klify przekonają Was do odwiedzin tego zakątka świata. Prawie 400 lat temu w tej jaskini najemnicy na usługach Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej otoczyli i wymordowali setki rdzennych mieszkańców wyspy, ludu Lamey, po tym jak tubylcy wymordowali załogi dwóch rozbitych statków holenderskich. Nawet teraz miejscowi palą kadzidło w tym miejscu, aby uspokoić dusze zmarłych.


Społeczności tubylcze
Jeden na dwunastu mieszkańców Pingtungu jest pochodzenia austronezyjskiego, a największe skupisko wiosek rdzennych mieszkańców można znaleźć w pagórkowatej północno-wschodniej części hrabstwa.

Sandimen, miniaturowe miasteczko wąskich uliczek położone na zboczu wzgórza, jest jedną z najważniejszych osad plemienia Paiwan. Wielu mieszkańców pracuje jako rolnicy, a całkiem sporo dojeżdża do pracy na nizinach. Jednak spora część z 7700 osób, które tu mieszkają, utrzymuje się ze sztuki i rękodzieła; jest to zatem świetne miejsce do polowania na pamiątki. Dwa główne studia produkują wykwintne dzieła ze szklanych koralików, takie jak naszyjniki i wisiorki; każda kolorystyka i wzór ma określone znaczenie w kulturze Paiwan. Są tam również pracownicy zakładów skórzanych i krawcowi, którzy wytwarzają i sprzedają rodzime tuniki i spódnice.

Jeśli udacie się głębiej w góry, dotrzecie do Wutai, przepięknej wiejskiej miejscowości zdominowanej przez lud Rukai. Główna wioska (również zwana Wutai) jest prawdopodobnie najbardziej atrakcyjną osadą tubylczą na Tajwanie, dzięki szaremu łupkowi, z którego zbudowano i pokryto dachy wielu domów. Kościół prezbiteriański jest jednym z najbardziej uderzających chrześcijańskich domów modlitwy na Tajwanie. 

Do Wutai można dojechać jedną drogą, a ta izolacja jest głównym powodem, dla którego mieszkańcy byli w stanie zachować wiele ze swojej kultury Rukai. Niezależnie od tego, czy zatrzymacie się tu na noc, czy spędzicie tu tylko kilka godzin, na pewno wyjedziecie z bardzo miłymi wspomnieniami.