Składający się z dwóch dużych wysp (połączonych od końca 2022 r. 5-kilometrowym mostem) i kilku niezamieszkanych skał, okręg Kinmen to miejsce, w którym chińscy nacjonaliści Czang Kaj-szeka zatrzymali postęp komunistów. Pod koniec 1949 r. i ponownie w 1958 r. doszło do bitew z udziałem tysięcy żołnierzy po obu stronach, myśliwców i jednostek morskich. Komunistyczna artyleria ostrzeliwała wyspy do lat 70.; łuski i odłamki pocisków były przetwarzane na tasaki. Kiedy zachodnie media informowały o tych starciach, często używały alternatywnej nazwy miejsca, Quemoy.
Militarna strona długiej historii Kinmen – Chińczycy mieszkają tu od ponad 2000 lat – jest udokumentowana nie tylko w muzeach, ale także w śladach po kulach, które zauważysz w starszych budynkach w Guningtou, Hujingtou i innych wioskach. Do lat 90. plaże Kinmen były zaminowane, aby zapobiec atakom desantowym. Nawet teraz zobaczysz pola sorgo (które jest przerabiane na słynny trunek) usiane kolczastymi słupami, na których nabija się spadochroniarzy. Nie sposób zajść daleko, nie natykając się na stary bunkier. Te pozostałości, wraz z najwyższej klasy terenami do obserwacji ptaków, są obecnie chronione przez Park Narodowy Kinmen.
Teraz panuje pokój. Regularne promy łączą Kinmen z komunistycznym lądem stałym, a – przynajmniej do czasu, gdy pandemia pokrzyżowała plany – turyści z ChRL byli wśród tych, którzy odkryli, że Kinmen jest wyjątkowo uroczym miejscem. W dużej mierze wynika to z faktu, że ponad 1000 tradycyjnych budynków, zbudowanych z drewnianych ram i dachów krytych dachówką, pozostało nienaruszonych. Niektóre są otwarte dla publiczności, takie jak 16 niemal identycznych domów, które pochodzą z okresu I wojny światowej i które obecnie tworzą Kinmen Folk Culture Village. Teraz, gdy turystyka jest jedną z kluczowych gałęzi przemysłu w hrabstwie, kilka uroczych starych domów zostało przekształconych w urocze kwatery prywatne. Innym kluczowym źródłem dochodu jest produkcja i sprzedaż kaoliangu, mocnego białego spirytusu wytwarzanego z sorgo i pszenicy. Niektórzy lubią go pić; inni używają go do przyprawiania lokalnie złowionych krabów podawanych na surowo.
Tradycyjne budynki i pola bitew to nie jedyne charakterystyczne cechy fizyczne hrabstwa Kinmen. Wielu odwiedzających jest oczarowanych bogami wiatru, którzy nigdy się nie przemieszczają, oraz ptakami archipelagu, z których niektóre migrują na duże odległości. Bogowie wiatru są wyjątkowym aspektem lokalnej religii ludowej. Przez stulecia główna wyspa cierpiała z powodu silnych wiatrów, które erodowały glebę, nawiewały kurz do domów i utrudniały uprawę roli. Wiele wiosek, szukając boskiej pomocy, ustawiało posągi bogów wiatru – przedstawiane z cechami przypominającymi lwy – zwrócone w kierunku północno-wschodnim. Jest prawie 70 takich ikon, a ich wielkość waha się od maleńkich od niemowlęcia do znacznie większych od mężczyzny; większość jest bezpłciowa, ale niektóre są ewidentnie męskie. Ofiary z kadzidła i jedzenia są składane przed tymi bogami, a kilku jest ubranych w czerwone peleryny.
Atrakcje
Jednym z najlepszych miejsc do obserwacji ptaków zimą jest Cihu, sztuczny zbiornik wodny stworzony w celu złagodzenia problemów z zaopatrzeniem w wodę Kinmen. Zarejestrowano tu prawie 200 gatunków, a kormorany są szczególnie powszechne. Ptaki często widywane na Kinmen, ale nigdy lub rzadko widywane na głównej wyspie Tajwanu, to m.in. zimorodek srokaty, zimorodek białogardły i czapla ogrodowa. Oprócz ptaków, Kinmen – w przeciwieństwie do głównej wyspy Tajwanu – ma populację wydr euroazjatyckich.
Jedna z mniejszych stref ochrony przyrody na Tajwanie, Kinmen National Park obejmuje trzy działki, z których jedna prezentuje najwyższą górę grupy wysp, 252-metrową Taiwushan. Wielu turystów zwiedza park narodowy na rowerze. Jest mało ruchu, pogoda sprzyja rowerom, a pedałowanie to świetny sposób na zwiedzanie wąskich uliczek wiosek takich jak Shuitou i Qionglin.
Wyspy Matsu są niemal tak blisko Chin kontynentalnych jak hrabstwo Kinmen, ale będąc około 200 km dalej na północ, klimat jest znacznie chłodniejszy. Ponad 14 000 osób, które tu mieszkają, mówi językiem zupełnie innym niż Holo (tajwański) używany na Tajwanie, w Kinmen i Penghu. Podobnie jak w przypadku Kinmen, kilka lotów dziennie łączy Matsu zarówno z Tajpej, jak i Taichung.
Likwidacja baz wojskowych i morskich zaszkodziła lokalnym przedsiębiorstwom, takim jak restauracje i salony karaoke, a połączenia transportowe z Tajwanem nie są zbyt wygodne. Jednak, podobnie jak w hrabstwie Kinmen, złagodzenie napięć między Tajwanem a Chinami pozwoliło na pojawienie się przemysłu turystycznego, a 19 wysp tworzących ten archipelag oferuje mnóstwo atrakcji. Wsie takie jak Qinbi straciły niemal wszystkich swoich młodszych mieszkańców, ale zachowały dziesiątki eleganckich domków rybackich z granitu i marmuru. Miłośnicy militariów docenią miejsca takie jak Andong Tunnel, podziemny dok wykuty w zboczu klifu, dzięki czemu garnizon mógł być zaopatrywany nawet podczas silnych bombardowań. Osobowości romantyczne z kolei bardziej prawdopodobnie docenią latarnie morskie ustawione na szczytach odległych klifów.
Dla ornitologów i ekoturystów Matsu oznacza rybitwy, a w szczególności jeden gatunek rybitwy: chińską rybitwę czubatą. Ten niezwykle rzadki ptak, zidentyfikowany po raz pierwszy w 1863 r., ale zauważony tylko kilka razy w kolejnych dekadach, był od dawna uważany za wymarły. Jego ponowne odkrycie w 2000 r. wywołało wielkie poruszenie w świecie ptaków, a miejsca na łodziach wypływających do Matsu Islands Tern Refuge cieszą się dużym zainteresowaniem.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz