Na początku lat trzydziestych XX wieku huta Shuinandong została zbudowana w pobliżu wioski Lianxin w Nowym Tajpej na Tajwanie. Obszar ten rozkwitł podczas gorączki złota w latach pięćdziesiątych XX wieku.
Położony u podnóża kopalni Jinguashi, ogromny kompleks został zbudowany w celu sortowania i wytapiania dużych ilości złota i rudy miedzi pozyskiwanych z kopalni w Jinguashi i Jiufen.
Zakład ten został zbudowany w japońskiej epoce kolonialnej, kiedy Tajwan należał do Japonii. Zakład był wówczas największym kompleksem w Azji. Rudę codziennie czyszczono i sortowano na różnych poziomach budynku.
Huta została faktycznie wbudowana w samo zbocze wzgórza. Miał tak wspaniały projekt, że nazwano go także Pałacem Kopalń Górskich Potala. Ze względu na swoją wielopoziomową konstrukcję, po jej porzuceniu, zakład stał się znany również jako “The Remains of the 13 Levels, ” chociaż ci, którzy liczą, zauważą, że w rzeczywistości jest 18 poziomów.
Po zakończeniu II wojny światowej i kapitulacji Japonii Tajwan został w 1945 roku przekazany Republice Chińskiej. W tym momencie zakład został przekazany spółce państwowej. Rok później powołano Tajwańskie Biuro Złota i Miedzi, które miało nadzorować przemysł wydobywczy.
Na początku lat 70. zasoby naturalne złota w okolicy zostały praktycznie wyczerpane. Chociaż zamiast tego firma próbowała wydobywać wyłącznie rudę miedzi, działalność ta szybko stała się nieopłacalna, gdy koszty wydobycia i oczyszczania miedzi wzrosły zbyt wysoko.
Wszystko to doprowadziło do zaprzestania działalności zakładu i zamknięcia kompleksu w latach 80.
Ogromna fabryka została opuszczona i pozostawiona naturze. Dramatyczna lokalizacja sprawiła, że huta Shuinandong wydawała się jeszcze bardziej imponująca i tajemnicza, przyciągając wielu turystów i miejskich odkrywców.
Pełna eksploracja całego zakładu może potrwać kilka godzin. Oprócz tego, że sam kompleks jest ogromny, wnętrze również przypomina labirynt.
Co ciekawe, dawna huta Shuinandong może poszczycić się najdłuższym systemem wentylacji rurociągów na świecie. W zakładzie konieczna była wentylacja, aby transportować toksyczne spaliny i uwalniać je gdzieś z dala od zamieszkałych wiosek. Rury biegną po zboczu wzgórza przez około dwa kilometry (nieco ponad milę) i mają szerokość dwóch metrów (sześć i pół stopy).
Wędrując, zwiedzający mogą łatwo wyobrazić sobie te hedonistyczne dni gorączki złota. Pojawiają się jednak sugestie, że w 2020 roku postawiono wysokie ogrodzenia, które mogą uniemożliwić dojazd.
Ta spektakularna lokalizacja została wykorzystana jako tło dla kilku teledysków, a we wrześniu 2019 roku całe Remains of the 13 Levels było oświetlane każdej nocy bursztynowymi światłami w ramach Festiwalu Środka Jesieni. Ideą tego projektu artystycznego było przypomnienie ludziom o wspaniałości i pięknie, jakim cieszył się ten obszar w epoce gorączki złota. Światowej klasy artysta oświetleniowy Chou Lien połączył siły z artystką Joyce Ho, aby przekształcić Pozostałości 13 Poziomów w nocną instalację artystyczną.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz