Budynki widma: Kuroshio Inn - opowieść urbexowa

Kuroshio Inn to stare i bardzo znane japońskie haikyo. Zdjęcia tego klasycznego miejsca regularnie pojawiają się na Instagramie i blogach haikyo. To miejsce z pewnością oferuje połączenie wspaniałego naturalnego rozkładu i zabytkowego uroku.

Kuroshio (黒潮) oznacza „czarny przypływ”. Ten przydomek odnosi się do prądu płynącego wzdłuż południowego wybrzeża Japonii. Prąd ten rozchodzi się od Prądu Północnorównikowego, który płynie na południe. Prąd przepływa przez Tajwan i Morze Wschodniochińskie, a następnie na północ, do Japonii. Woda ma niebieskawo-czarny kolor, ze względu na niewielką ilość planktonu. Ta przejrzysta i ciemna barwa zyskała nazwę „czarny przypływ”.

Goście zazwyczaj fotografują tylko jeden pokój w Kurshio Inn, i nie bez powodu. Hol charakteryzuje się pięknym połączeniem rozkładu i kolorowego wystroju z lat 70. Na suficie wisi wiele kiczowatych lamp w kolorze pomarańczowym i żółtym. Z biegiem lat zsunęły się one w dół i teraz są podwieszone na różnej wysokości. Skórzane fotele mają dopełniający turkusowy kolor. Z gnijącego sufitu zwisają niepewnie dwa żyrandole.

Zajazd Kuroshio położony na szczycie wzgórza. Z najbliższej drogi dojazdowej hotel nie jest widoczny.  Hotel znajduje się wysoko nad tobą a stare drogi zasłonięte są gęstą roślinnością. Droga jest wyboista i pełna dziur, a las wypełniają odgłosy dzikiej przyrody.

Dotarliśmy do Kuroshio Inn tuż przed zachodem słońca i energicznie ruszyliśmy pod górę, by złapać ostatnią godzinę dziennego światła. Wieczorny wiatr dawał przyjemne orzeźwienie po wyjątkowo upalnym dniu zwiedzania.

Kiedy dotarliśmy na szczyt, wygląd zewnętrzny nie napawał nas optymizmem. Ponura fasada to typowy dla lat 70. przerost formy nad funkcjonalnością. W większości pokoje są puste, poza sporadycznie zniszczonym futonem lub stołem.

Kuroshio Inn można łatwo przeoczyć. Okolica jest fantastyczna: położony w pięknym lesie pełnym jeleni i dzikich świń, zaledwie kilka metrów od Oceanu Spokojnego, trudno dać się skusić temu brzydkiemu i nudnemu staremu hotelowi.

Ale w środku znajdowało się prawdopodobnie najbardziej magiczne pomieszczenie, jakie kiedykolwiek znalazłem w haikyo: pomieszczenie przypominające restaurację i bar, z kolorowymi sofami, krzesłami i światłami, skąpane w cudownym popołudniowym świetle.