25 maj 2012

Mitologia koreańska cz.3


To 3 i ostatnia część.
 
Panja - bóstwo szczytu Panja, ukochany Mago.
Pari Kongdzu - księżniczka Pari, znana też jako księżniczka Palli, księżniczka Ahwang, Siódma Odrzucona, Siódma Księżniczka, Kongsim. Pierwsza legendarna szamanka koreańska.
Pekho - biały tygrys, strzegący zachodu, jeden z Sasin. Wizerunki tygrysów malowano lub przylepiano na drzwiach domu. Miało to chronić przed złem i odpędzać choroby. Tygrysy były symbolem potęgi, męstwa i wszechobecności. Miały pomarańczową sierść w brązowe lub czarne pręgi. Po pięciuset latach ich futro stawało się białe, a gdy dożyły tysiąca lat stawały się czarne- nieśmiertelne. Wtedy mogły zmieniać postać. Wierzono, że potrafią latać, ziać ogniem, ciskać błyskawice, przemieniać się w ludzi.
Pjolsuni - córka wdowy, dostała się do nieba i stała gwiazdą Pjol.
Pobu Hwasang - mnich koreański. Mit z jego udziałem jest jednym z wytłumaczeń narodzenia się szamanizmu w Korei. Podobno pewnego dnia Pobu zauważył, że woda występuje z brzegów. Wszedł więc na górę, gdzie było źródło rzeki, by zbadać co się stało. Powitała go tam olbrzymka. Powiedziała, że jest Królową Niebios i że użyła swej siły, aby go zwabić i uczynić z niego swego męża. Mnich oddał się losowi i na świat przyszło osiem córek. Olbrzymka nauczyła je zaklęć i czarów, pokazała jak należy posługiwać się dzwoneczkami-brzękadłami oraz wszystkich innych sztuk szamańskich. Osiem córek zostało więc szamankami, a każda z nich
trafiła do innej prowincji w Korei, aby zostać tam główną szamanką.
Pom - tygrys, zwierzę bardzo często spotykane dawniej w Korei. Bohater wielu opowieści ludowych, nie zawsze bywa okrutny. Ceniono je za odwagę i wierność.
Pu Ylna - *boski młodzieniec, wyszedł z góry Mohong, brat Ko Ylna i Jang Ylna.

Sadang - były to świątynie przodków, w których wzorem chińskim umieszczano drewniane tabliczki z nazwiskiem i imieniem zmarłego. Przy mogiłach kilka razy do roku odprawiano odpowiednie obrzędy szamańskie.
Samguk Jusa - czyli "Legendy z Okresu Trzech Królestw". Księga stworzona na przełomie XII i XIII wieku. Obejmuje okres od I wieku p.n.e. do X n.e. Jednak niektóre mity i legendy znajdujące się w niej opisują wydarzenia nawet sprzed 2000 p.n.e. Autorem Samguk Jusa jest buddyjski mnich Irjon (1206-1289), którego można uznać za pierwszego badacza folkloru koreańskiego. Jest to najważniejszy zachowany zbiór mitów i legend. Samguk Jusa zawiera m.in. klasyczną wersję mitu o Tangunie oraz najpełniejszy zestaw mitów opisujących początki poszczególnych koreańskich klanów, a także narodu i państwa koreańskiego.
Samsin halmoni - babcia Samsin. Opiekuńcze bóstwo narodzin.
Sansin - bóstwo gór w postaci starca z tygrysem. Modlą się do niego kobiety pragnące mieć syna.
Sasin - mityczne zwierzęta, strażnicy czterech stron świata. Były to symbole odpędzające złe moce i chroniące przed napaścią duchów. Ich pierwsze wizerunki znajdują się na freskach w grobowcach władców Kogurjo z IV wieku. Kult Sansin został przejęty z Chin. Są to: Czhongnjong- seledynowy smok strzegący zachodu, Pekho- biały tygrys strzegący zachodu, Hjonmu- wężo-żółw strzegący północy i Dzudzak- czerwony feniks strzegący południa (symbol pokoju, sprawiedliwych rządów, nierozłącznej przyjaźni i wierności małżeńskiej).
Seo - bóstwo solarne.
Sillok - czyli "Prawdziwe Sprawozdania". Są to dokumenty opisujące rządy królów z dynastii Dzoson (1392-1910). Jednak podobnie jak Samguk Jusa nie zawiera przykładów mitów kreacyjnych, które mówiłyby o początkach świata oraz istot go zamieszkujących.
Sobjolwang - istota, która pilnuje księżyca.
Sokkanin - Budda Amitabha
Sonangsin - opiekuńcze bóstwo wioski.
Songakssi - demon dziewczyny, która umarła jako dziewica zanim zdążyła wyjść za mąż.
Songdzusin - opiekuńcze bóstwo domu.
So Wang Mo - "Czarodziejska Królowa Zachodu". Jej siedzibą są góry K'unlun w południowo-zachodnich Chinach. Ośrodkiem jej kultu jest półwysep Szantung.
Susin - duchy wodne zamieszkujące jeziora i rzeki. Najważniejsze z nich symbolizował smok.

Tangun - pierwszy mityczny władca Korei, syn niebianina i niedźwiedzicy przemienionej w kobietę - praojciec Koreańczyków.
Tebjolwang - istota, która pilnuje słońca.
Tegwannjong Songhwangnim - bóstwo Pomyślności z Grzbietu Tegwan.
Thalhe - bóstwo Wschodniego Wzgórza, protoplasta rodu Sok i czwarty król Silli.
Thosin - duchy ziemi.
Tokkebi - dokuczliwe diabły, nie wyrządzały ludziom krzywdy, a tylko utrudniały życie. Dobrze się czuły w ciemnościach i wilgoci, lubiły zagnieżdżać się w długo nie używanych przedmiotach, szczególnie splamionych ludzką krwią.
Toksong - samotnik, samotny święty, ma istnieć wiecznie i przypominać, że prawdy istnienia należy szukać w sobie, a nie w świecie zewnętrznym.
----------------------
To wszystko jeśli chodzi o ważniejsze bóstwa, postacie i miejsca mityczne.
Matta ne

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz