Prawo Dziewięciu Rozdziałów (九章律; Jiǔzhāng Lǜ) jest najważniejszym prawem dynastii Han i wywarło ogromny wpływ na historię Chin.
Autorstwo tego prawa najczęściej przypisuje się Xiao He. W Księdze Han odnotowano, że po ustanowieniu dynastii Han w 206 r. p.n.e. cesarz Liu Bang uznał, że trzy traktaty wojenne są niewystarczające do uregulowania tych zbrodni, a w Księdze Jin odnotowano, że kanclerz Xiao He zaadaptował kodeks prawny z kodeksu dynastii Qin i dodał trzy kolejne rozdziały.
Nazwa prawa pochodzi od sześciu rozdziałów zaczerpniętych z Kanonu Praw oraz trzech nowych rozdziałów dotyczących rejestru rodzinnego, poboru do wojska i inwentarza żywego. W drugim roku panowania cesarzowej Lü Zhi opublikowano Prawo Drugiego Roku, a Prawo Dziewięciu Rozdziałów nie może już być stosowane do odniesienia do całości ustawodawstwa dynastii Han.
Dynastia Jin (266–420) przyjęła prawo dziewięciu rozdziałów, dodała 11 kolejnych i utworzyła własny, dwudziestorozdziałowy kodeks prawny.
W kolejnych dynastiach ogłaszano prawa uzupełniające i usuwano przestarzałe kodeksy. Długowieczność prawa dziewięciu rozdziałów została udowodniona jego obecnością w systemie prawnym dynastii Sui (589–618 n.e.).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz