Toba to jezioro kalderowe powstałe w wulkaniczno-tektonicznej niecce na Sumatrze o powierzchni niemal 2000 m², wyspie należącej do Indonezji, w północnej części pasma górskiego Barisan. Jezioro jest największym w Archipelagu Malajskim i ogólnie największym jeziorem kalderowym na świecie.
Tafla jeziora znajduje się na wysokości 900 metrów nad poziomem morza, dlatego też panuje tu przyjemna temperatura w okolicy 20°C.
Uformowane w zalanej kalderze superwulkanu Toba (erupcja 73–75 tys. lat temu). Wybuch tego superwulkanu był tak potężny (ósmy), że był przyczyną zmian klimatycznych na całej kuli ziemskiej. Podczas erupcji superwulkanu wydobyło się wiele trujących związków chemicznych (np. dwutlenek siarki, siarkowodór, dwutlenek węgla i inne gazy wulkaniczne). W atmosferze przez około 1800 lat unosił się pył, który ograniczał docieranie promieni słonecznych do powierzchni Ziemi, co wywołało tzw. zimę wulkaniczną, a ta z kolei spowodowała masowe wymieranie gatunków. Istnieją hipotezy, że zmiany te miały decydujący wpływ na rozwój człowieka jako gatunku, ponieważ katastrofę i jej następstwa przeżyło jedynie kilka tysięcy osób, z których rozwinęła się cała późniejsza populacja, co miałoby wpłynąć na zmiany w informacji genetycznej człowieka.
Na środku jeziora znajduje się wyspa Samosir (do 1905 zamieszkiwana przez kanibali) o powierzchni 640 km². Okolice jeziora zamieszkuje lud Bataków. Mieszkają oni w charakterystycznych, wysokich, drewnianych domach, krytych oryginalnym, dwuspadowym dachem. Zajmują się głównie uprawą kukurydzy i ryżu. Ta tradycyjna kultura wymiera, dlatego tym bardziej warto przyjrzeć się jej trwaniu.
Samosir, lub Wyspa Samosir, to duża wyspa wulkaniczna na jeziorze Toba, położona w prowincji Sumatra Północna na wyspie Sumatra w Indonezji. Administracyjnie wyspa Samosir jest zarządzana jako sześć z dziewięciu dystryktów w ramach regencji Samosir.
Samosir jest największą wyspą na wyspie i czwartą co do wielkości wyspą jeziorną na świecie. Zawiera również dwa mniejsze jeziora: jezioro Sidihoni i jezioro Aek Natonang. Po drugiej stronie jeziora, na wschodzie wyspy, leży Półwysep Uluan.
Wyspa była historycznie połączona z kontynentalną Sumatrą w swojej zachodniej części wąskim przesmykiem łączącym miasta Pangururan na Samosir i Tele na kontynentalnej Sumatrze, ale została rozdzielona Kanałem Tano Ponggol i mostem w 1906 roku, który poszerzono w 2019 roku. Jednym z najważniejszych obiektów na wyspie jest kościół luterański, a naprzeciwko niego znajduje się ogromne wzgórze.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz