Katedra św. Marii Panny

Kościoły chrześcijańskie w Malezji są rzadkością, a ten umieszczony przy placu Merdeka wskazuje, że jest dość stary jest taki urokliwy. 

Katedra św. Marii Dziewicy to kościół anglikański, którego budowę zlecono w 1893 roku, kiedy pierwotny budynek stał się zbyt mały, aby pomieścić rosnącą liczbę wiernych. Pierwotna kaplica, nazwana kościołem św. Marii, została zbudowana w 1887 roku, była drewniana i mogła pomieścić tylko 95 osób. Znajdowała się na szczycie wzgórza Bukit Aman, które było dość oddalone od centrum. Kiedy kaplica z 1887 roku stała się zbyt mała, aby pomieścić rosnącą liczbę wiernych, postanowiono, że nowy kościół zostanie zbudowany w centrum miasta, obok placu Merdeka. Przedstawiono kilka projektów nowego budynku, ale żaden z nich nie przypadł do gustu komisji i ostatecznie zwrócono się do architekta rządowego o zaprojektowanie nowego kościoła. AC Norman zaproponował projekt w stylu wczesnego angielskiego gotyku, który zadowolił komisję. 

Budowę kościoła rozpoczęto 3 lutego 1894 roku, a ukończono 9 lutego 1895 roku. 3 lutego 1894 roku odbyła się ceremonia położenia kamienia węgielnego pod katedrę św. Marii. Kamień położył sir W. H. Treacher, Brytyjczyk mieszkający w Selangor, a ceremonii przewodniczył biskup GF Hose. Kolejna ceremonia konsekracji kościoła odbyła się 9 lutego 1895 roku, ponownie pod przewodnictwem biskupa GF Hose. Ukończenie budowy tego kościoła oznaczało powstanie pierwszego ceglanego kościoła na Półwyspie Malajskim.

Wejście do kościoła było jak podróż w przeszłość. Cały kościół jest po prostu absolutnie piękny a jego wnętrze jest zaprojektowane jako barokowe, tylko w jasnych barwach. Ławki i sufit są wykonane z drewna merbau i seriah.

Tabliczka w kaplicy, głosiła, że ​​witraże zostały usunięte podczas II wojny światowej, aby uchronić je przed bombardowaniem, ale po wojnie nie udało się ich odnaleźć, więc trzeba było zamówić nowe. 

Kościół pozostał w większości niezmieniony (poza drobnymi remontami itp.) aż do 1958 roku, kiedy to nawę rozbudowano, aby pomieścić większą liczbę wiernych. Dobudówka ta nosi nazwę Sali Jubileuszowej.

W latach 1968-1969 dobudowano dwukondygnacyjny aneks, w którym mieściła się górna sala, pomieszczenia administracyjne i biuro wikariusza. Zastąpiono również poprzedni budynek mieszkalny, drewniany dom na palach, kolejną dobudówką do kościoła, obejmującą pomieszczenia gospodarcze, kuchnię i pokoje mieszkalne.

Nawet pomimo wszystkich zmian, jakie zaszły wokół kościoła, fascynujące jest to, że wszystkie tablice pamiątkowe i inne przedmioty w kościele przetrwały i są w nienaruszonym stanie.

8 września 1983 roku kościół oficjalnie zmienił nazwę w święto Matki Boskiej. Nowa, obecna nazwa kościoła to Katedra pw. Matki Boskiej. 

W latach 2006 i 2007 do kościoła dobudowano kolejne pomieszczenia, w tym nowe biura, bibliotekę i mieszkanie.