Właściwa islamska nazwa meczetu to Masjid. „Mosque” to po prostu angielski odpowiednik, więc prawidłowa nazwa tego meczetu to Masjid Al-Hana Langkawi.
Meczet Al-Hana został zbudowany w 1959 roku i zainaugurowany przez pierwszego premiera Malezji, Tunku Abdula Rahmana. Od momentu powstania do dziś jest największym i najpopularniejszym meczetem na wyspie. Budowla łączy w sobie motywy islamskie z Uzbekistanu z architekturą w stylu malajskim i nawiązuje do tradycyjnego stylu meczetów, z dużą, złoconą kopułą główną otoczoną kilkoma mniejszymi kopułami.
Sala Modlitwy to centralne pomieszczenie meczetu, który nazywa się musalla, co oznacza „miejsce modlitwy”. W sali modlitewnej nie ma mebli, ponieważ wierni siedzą, klęczą i kłaniają się bezpośrednio na podłodze. Można wstawić krzesła, aby ułatwić wiernym starszym lub niepełnosprawnym poruszanie się. Dywan w większości meczetów ma linie lub inny wzór, który układa się w linie proste, dzięki czemu wierni mogą ustawić się w uporządkowanych rzędach.
Wzdłuż ścian i filarów sali modlitewnej znajdują się zazwyczaj regały na książki, na których umieszczane są egzemplarze Koranu, drewniane stojaki na książki (rihal), inne materiały religijne do czytania oraz indywidualne dywaniki modlitewne.
Zasłonięta przestrzeń w rogu jest przestrzenią zarezerwowaną dla kobiet, które uczestniczą w nabożeństwie, aby mogły modlić się w prywatności, choć większość kobiet modli się w domu, gdzie nie krępuje ich formalny strój wierzchni.
Choć wyposażenie może być skromne, wystrój jest naprawdę uroczy. Główna sala modlitewna zdobią abstrakcyjne wzory kwiatowe i wybrane wersety z Koranu wyryte na ścianach, a także piękne witraże.
A w tylnej części sali modlitewnej znajdują się mihrab i minbar.
Mihrab to ozdobne wgłębienie w ścianie meczetu, które wskazuje kierunek kibli, czyli „kierunek Kaaby”. Kaaba, najświętsze miejsce w kulturze islamskiej, znajduje się w Mekce, dlatego większość ludzi uważa, że muzułmanie modlą się do Mekki. Kaaba jest w ich religii Domem Boga. Muzułmanie powinni modlić się zwróceni twarzą w stronę Kaaby, a mihrab wskazuje im dokładny kierunek.
Mihraby różnią się wielkością i kolorem, lecz zazwyczaj mają kształt drzwi i są bogato zdobione, aby wyróżnić pomieszczenie.
Obok mihrabu znajduje się minbar. Minbar to miejsce, z którego wygłaszane są kazania lub przemówienia. Minbar jest zazwyczaj wykonany z rzeźbionego drewna, kamienia lub cegły. Posiada krótkie schody prowadzące na górną platformę.
Pięć zegarów powyżej to pięć codziennych modlitw. Od prawej strony pokazują modlitwę popołudniową, modlitwę późnego południa, modlitwę o zachodzie słońca, modlitwę nocną i modlitwę poranną. Każda modlitwa trwa zazwyczaj około 7-10 minut.
W drugim rzędzie zegar po lewej wskazuje czas imsak, czyli kilka minut przed rozpoczęciem modlitwy porannej. Ten czas jest ważny dla postu – powinniśmy przerwać posiłki i rozpocząć post. Zegar po prawej wskazuje czas syuruk, czyli koniec modlitwy porannej.
Na zewnątrz znaleźliśmy kropielnicę. Przed modlitwą muzułmanie muszą umyć ręce, usta, ramiona, stopy, twarz, głowę, szyję, nozdrza i uszy. To jedno z miejsc w meczecie, gdzie się to robi.
A ponieważ tuż obok meczetu znajduje się szkoła dla dzieci islamskich, widnieje tam również napis: Dzieciom zabrania się mycia w tej ablucji. Prosimy o zdjęcie butów poniżej.
To szkoła islamska obok meczetu.
Godziny otwarcia : 24 godziny
Lokalizacja: Lencongan Putra 2 (znajduje się obok biura informacji turystycznej Kuah)
Strój: W meczecie nie wolno nosić butów. Kobiety powinny być ubrane skromnie (ubranie zakrywające ciało od nadgarstków do kostek).
Uwaga: Zwiedzający są zobowiązani do zachowania ciszy na znak szacunku dla osób modlących się. Odradzane są wizyty w piątki, ponieważ wtedy przebywa tam najwięcej miejscowych.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz