Klasztor Kong Meng San Phor Kark See

Klasztor został założony w latach 1920-1921 przez Czcigodnego Zhuan Dao jako Świątynia Phor Kark See na ziemi przy Thomson Road, podarowanej przez Tay Woo Senga, chińskiego przedsiębiorcę i nadal utrzymuje tytuł największego klasztoru w Singapurze. Był to pierwszy tradycyjny chiński klasztor zbudowany w Singapurze. Ponieważ klasztor Phor Kark See znajduje się na Kong Meng San („Jasnym Wzgórzu”, dawniej „Górze Hai Nan”), stał się znany jako „Klasztor Kong Meng San Phor Kark See”. Pierwotna świątynia składała się z dwupiętrowego budynku, pomieszczenia dla pielgrzymów, pokoju dla odwiedzających oraz pomieszczeń mieszkalnych. Klasztor z czasem się rozrastał dzięki darowiznom od filantropów.

W 1947 roku, po śmierci Czcigodnego Zhuan Dao, Czcigodny Hong Choon został głównym opatem klasztoru. Pod jego przywództwem kompleks klasztorny rozrósł się z dwóch sal świątynnych o pagodę 10 000 Buddów i sale modlitewne o łącznej powierzchni równej dziesięciu boiskom piłkarskim. Udoskonalił on również klasztor jako miejsce praktyk. 

W 1983 roku, dzięki darowiźnie w wysokości 5,3 miliona dolarów singapurskich od wyznawców czcigodnego Seck Hong Choon, klasztor oficjalnie otworzył Evergreen Bright Hill Home, niekomercyjny dom opieki w Singapurze, zapewniający opiekę osobom starszym, bez względu na rasę, język i religię.

Czcigodny Seck Hong Choon zmarł 25 grudnia 1990 r., a w 1991 r. na stanowisko Najwyższego Opata mianowano Czcigodnego Yen Pei. W 1994 r. jego następcą został Czcigodny Long Gen, a po nim Czcigodny Sui Kim.

15 stycznia 2002 r. świątynia ogłosiła utworzenie Funduszu Współczucia, którego celem jest zapewnienie pomocy finansowej pracownikom, którzy otrzymali ostatnią wypłatę w wysokości do 2500 dolarów singapurskich i nie kwalifikują się do otrzymania innej formy wsparcia.

5 czerwca 2004 roku Czcigodny Kwang Sheng został obecnym opatem klasztoru. Pod przewodnictwem Kwang Shenga utworzono Wydział Propagacji Dharmy, aby ułatwić Singapurczykom studiowanie i praktykowanie Dharmy. Powołano również Służbę Młodzieży KMSPKS Youth, która miała służyć jako platforma dla singapurskiej młodzieży pragnącej poznać buddyzm i służyć społeczeństwu poprzez nauki buddyjskie. 

13 września 2006 roku klasztor Kong Meng San Phor Kark See otworzył Buddyjską Szkołę Wyższą w Singapurze. Jako pierwsza buddyjska uczelnia w kraju, oferuje ona czteroletnie studia licencjackie z buddyzmu. Zajęcia odbywały się na terenie świątyni do czasu ukończenia nowego, pięciopiętrowego budynku o wartości 35 milionów dolarów singapurskich. 

W maju 2007 Kwang Sheng wydał album muzyczny zatytułowany Buddha Smiles. W październiku 2007 świątynia była jedną z siedmiu grup religijnych, którym Komisarz ds. Organizacji Charytatywnych (COC) nakazał udostępnienie swoich ksiąg rachunkowych audytorom. Z rocznym dochodem w wysokości 14,95 miliona dolarów singapurskich miała jeden z najwyższych dochodów wśród organizacji charytatywnych podlegających bezpośrednio COC. Jej głównymi źródłami dochodu były usługi krematoryjne i kolumbaryjne, nabożeństwa modlitewne i darowizny. Między listopadem 2007 a czerwcem 2008 klasztor podobno dawał dziennie około 200 osobom darmowe posiłki, wyjaśniając ich praktyki modlitewne i medytacyjne. 

21 czerwca 2008 r. świątynia zebrała ponad 1 milion dolarów singapurskich na odbudowę szkół zniszczonych 12 maja w wyniku trzęsienia ziemi w Syczuanie, organizując charytatywny pokaz „Great Compassion; Great Aspiration”. 

W kwietniu 2009 roku świątynia uruchomiła magazyn „Gum ” w języku angielskim, aby załagodzić lukę między starszymi wyznawcami posługującymi się językiem hokkien a anglojęzyczną młodzieżą. Tytuł magazynu jest transkrypcją terminu z języka hokkien oznaczającego „dogadywać się” i symbolizuje jedność w zgromadzeniu. W marcu 2009 roku lokalny filmowiec Royston Tan założył nową firmę produkcyjną, Chuan Pictures, aby współpracować ze świątynią przy 15-minutowym filmie krótkometrażowym w języku mandaryńskim „Little Note”. Film miał premierę we wrześniu 2009 roku i opowiada historię samotnej matki, która przekazała swojemu synowi inspirujące notatki.

 

Teren zajmuje 246 akrów i zawiera stupy, sale modlitewne, dzwonnice, wieże bębnowe, krematorium i kolumbarium, w którym mieści się ponad 200 000 nisz, wieże dzwonnicze i bębnowe oraz zewnętrzny posąg Guanyin (Awalokiteśvary), który stoi pomiędzy Salą Dharmy a Pagodą 10 000 Buddów. Sala Pamięci Hong Choon w świątyni została zbudowana w 2004 roku.

Inną godną uwagi cechą klasztoru jest drzewo Bodhi, sadzonka przywieziona ze świętego drzewa Bodhi w Anuradhapurze na Sri Lance. Drzewo to w Anuradhapurze zostało przywiezione jako sadzonka ze świętego drzewa Bodhi w Bodh Gaja w Indiach, gdzie Budda Siakjamuni miał osiągnąć oświecenie.

Duży brązowy posąg Buddy znajdujący się w Sali Bez Formy świątyni jest jednym z największych posągów Buddy w Azji, o wysokości 13,8 metra i wadze 55 ton, jeden z największych w Azji.

W 2014 roku za kwotę 12 milionów dolarów singapurskich wybudowano czteropiętrowy parking z około 200 miejscami parkingowymi. W tym też roku zainstalowano nowy, czteropiętrowy, ekologiczny piec o wartości 1 miliona dolarów singapurskich, aby poprawić jakość powietrza podczas święta Qingming. 

Wszystkie 4 bramy otwierają się o 6:00 rano, a godziny zamknięcia różnią się w zależności od 19:00-22:00. Większość budynków ma godziny otwarcia 8:00-16:00, z wyjątkiem Sali Wielkiego Współczucia - 7:00-17:00.

Wstęp jest bezpłatny,  mile widziane są datki.

UWAGA!!! Ponieważ jest to czynne miejsce kultu, zwiedzający muszą mieć zakryte ramiona i kolana oraz zdjąć buty przed wejściem do budynków. Należy również zachowywać się cicho i z szacunkiem.