Inka

Inka (印可) odnosi się do licencji, jaką mistrz przyznaje uczniowi, który opanował jego nauki.

Dokument pisemny wydawany w formie certyfikatu nazywa się inkajo. Inka oznacza stan tzw. „osumi-tsuki” (z potwierdzeniem).

W sekcie zen uczeń, którego uznano za oświeconego, zlecał malarzowi namalowanie portretu swojego mistrza; następnie mistrz pisał na portrecie swoje nauki w stylu chińskiej poezji zwanej „gemon”, a portret ten służył jako swego rodzaju dyplom. Podobnie, inka są wręczane uczniom sztuk walki (takich jak sztuka szermierki, włóczni i tradycyjne japońskie sztuki samoobrony), sado (ceremonia parzenia herbaty), sanjutsu (arytmetyka) i tym podobnych.

Niektóre z pozostałych do dziś inkajo zostały uznane za skarby narodowe i dobra kultury.