System Honmatsu Seido (本末制度) był systemem mającym na celu kontrolę organizacji buddyjskich, któryż to został ustanowiony przez szogunat Tokugawa w okresie Edo.
Celem było kontrolowanie sekt buddyjskich poprzez umieszczenie każdej z ich świątyń w hierarchii, od świątyni głównej do świątyni filialnej. W związku z tym szogunat musiał wyeliminować świątynię, która nie należała do żadnej świątyni głównej, a tym samym naprawić hierarchię wszystkich świątyń.
W 1631 roku szogunat zakazał budowy nowej świątyni, a w następnym roku nakazał każdej głównej świątyni złożenie „Matsuji cho” (listy podświątyń). W ten sposób starożytne świątynie każdej lokalnej społeczności zostały włączone do hierarchii danej sekty.
Przyłączenie umożliwiło również szogunatowi zadbanie o to, aby jego intencje dotyczące buddyzmu zostały przekazane wszystkim odłamom sekty za pośrednictwem „furegashira” (świątyni administracyjnej głównej) każdej sekty w Edo.
Honmatsu seido było powiązane z innymi politykami szogunatu, takimi jak ustanowienie Terauke seido (systemu, który zmuszał ludność do zostania buddystami) i Jiin shohatto (regulaminu świątyń buddyjskich). Te polityki szogunatu ograniczyły funkcję organizacyjną monpa (oddziału sekty buddyjskiej) i tatchu (mniejszej świątyni), które odgrywały kluczową rolę w działalności buddystów w każdej sekcie w tamtych czasach, jednocześnie prowadząc do koncentracji władzy religijnej w każdej głównej świątyni.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz