Zbudowany w 1891 roku, natomiast kamień węgielny pod cerkiew Wszystkich Świętych Monasteru Aleksiejewskiego położono 23 sierpnia 1887 roku. Cztery lata później cerkiew została wzniesiona według projektu architekta A. A. Nikiforowa w stylu romantyczno-narodowym, wykorzystując motywy architektury rosyjskiej XVI–XVII wieku.
Budynek zbudowano z czerwonej cegły z akcentami z białego kamienia. Jednokopułowa, dwukondygnacyjna cerkiew z trzema apsydami, do której przylega jednopoziomowa, trójkopułowa dzwonnica, ma kształt statku. Górna kondygnacja przejścia prowadzącego do dzwonnicy mieściła stalle i celę kościelną. Centralny ołtarz cerkwi poświęcony jest wszystkim świętym (wspomnienie odbywa się w niedzielę Wszystkich Świętych), a prawa nawa poświęcona jest cudownej Kazańskiej Ikonie Matki Bożej (wspomnienie 22 października/4 listopada). Cerkiew Wszystkich Świętych szczyciła się unikalnym ikonostasem, zaprojektowanym przez architekta D. N. Cziczagowa i wykonanym z białego rzeźbionego marmuru w stylu rusko-bizantyjskim. Sklepienia i przestrzeń pod kopułą zostały pomalowane w stylu bizantyjskiego romantyzmu przez malarzy ikon z Ławry Troickiej św. Sergiusza. Oni, wraz z monasterskimi malarzami ikon, stworzyli również ikony i freski, które niegdyś zdobiły cerkiew Wszystkich Świętych.
W czasach istnienia monasteru, na dolnym poziomie cerkwi mieścił się grobowiec dla duchownych i mnichów, a także patronów klasztoru (kaplica poświęcona Kazańskiej Ikonie Matki Bożej została przeniesiona do dolnego kościoła, gdzie kiedyś znajdował się grobowiec). Kompleks architektoniczny, zaprojektowany przez architekta A. A. Nikiforowa, obejmował nie tylko cerkiew, ale także dwa sparowane, dwupiętrowe budynki klasztorne, połączone z cerkwią ogrodzeniem.
W połowie lat dwudziestych XX wieku, po zamknięciu monasteru, cerkiew Wszystkich Świętych przestała funkcjonować. Budynki zostały przekształcone w cele administracyjne i gospodarcze, co spowodowało kolosalne szkody w całym zespole artystyczno-architektonicznym. Zniszczenie cmentarza klasztornego było aktem rażącego wandalizmu. Od lat sześćdziesiątych XX wieku do 1989 roku w zamkniętym budynku cerkwi mieściły się archiwa Rady Ziemskiej; część terytorium była zajęta przez oddział moskiewskiej fabryki parasoli. Krzyże na kopule i dzwonnicy zostały złamane, a z ich pokrycia pozostała jedynie deska. W 1990 roku cerkiew Wszystkich Świętych została zwrócona wiernym. Konsekracja cerkwi była kilkakrotnie przekładana, aż w końcu odbyła się w sobotę Łazarza w 1991 roku. Co ciekawe, dzień ten zbiegł się z obchodami wspomnienia św. Aleksego, męża Bożego, patrona klasztoru.
12 lipca 1991 roku, w dniu głównych apostołów Piotra i Pawła, cerkiew uroczyście obchodziła setną rocznicę swojego istnienia. Relikwie: Cudowna ikona Najświętszej Bogurodzicy, zwana Wszechcaricą; Ikona Świętego Apostoła Pawła; Matka Boska Kazańska, dawniej należąca do przeoryszy Antonii (Troiliny); Ikona Zstąpienia Chrystusa do Otchłani; Ikona Spotkania Pańskiego; Tichwińska Ikona Matki Bożej; Ikony z relikwiami: świętej męczennicy Tatiany (ofiarowanej cerkwi przez braci z Monasteru Pskowsko-Peczerskiego), świętej męczennicy Elżbiety, świętego sprawiedliwego Jana Kronsztadzkiego, świętego sprawiedliwego Aleksego Moskiewskiego (Meczewskiego), ikona świętego Serafina z Sarowa z fragmentem jego szat liturgicznych.
Relikwie i inne przedmioty kultu czczone przez prawosławnych znajdują się w relikwiarzu, znajdującym się w prawej nawie cerkwi, w pobliżu wigilii. Nabożeństwa: Modlitwy z Akatystem do ikony Matki Bożej „Królowej Wszechświata” odbywają się w każdą niedzielę o godzinie 16:30. Jeśli w poniedziałek przypada ważne święto, nabożeństwo rozpoczyna się o godzinie 15:00. Dojazd: stacja metra Krasnosielskaja, skręcić w lewo do wiaduktu (iść ulicą Krasnoprudnaja do wiaduktu Rusakowskaja), przejść przez ulicę pod wiaduktem, skręcić w lewo i dojść do ogrodzenia z czerwonej cegły. Po prawej stronie zobaczysz wejście na teren cerkwi.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz