Samue

Samue to strój, który mnich zen (buddyjski) nosi podczas wykonywania samu, czyli codziennych czynności, takich jak śpiewanie sutr czy sprzątanie terenu świątyni.

Termin „samue” pierwotnie odnosił się do ubrań powszechnie noszonych w okresie samu i nie miał określonego stylu. Samue nosi się, gdy mnich pracuje w świątyni, np. sprząta, rąbie drewno na opał i pracuje w polu. Ponieważ jest to strój roboczy, nie nosi się go podczas formalnej medytacji zen ani buddyjskich nabożeństw żałobnych.

Chociaż nie jest dokładnie wiadomo, kiedy pojawił się obecny styl samue, z pewnością nie jest on starszy niż okres Meiji, a według niektórych szacunków po raz pierwszy pojawił się w świątyni Eihei-ji między 1965 a 1974 rokiem. Pierwotną formą samue był kombinezon i spodnie robocze noszone na kimonie, a samue w tamtym czasie miało szersze rękawy, aby pasowały do ​​rękawów kimona. Istnieje również „nagasamue” z dłuższą górną częścią, noszone przez mnichów sekty Soto opuszczających teren świątyni. Większość samue jest wiązana gumowym sznurkiem lub podobnym materiałem na nadgarstkach i kostkach, aby zapobiec przedostawaniu się kurzu.

Głównym materiałem może być poliester, len lub bawełna. Zazwyczaj mnisi ascetyczni zwani daishu noszą czarne samue, a mnisi wyższych rang, tacy jak arcykapłani, noszą indygo lub brąz, z wyjątkiem czerni w salach so-do.

Mnisi z sekty Nichiren Sho również noszą „jimukoromo”, podobne do samue. Jimukoromo nosi się poza buddyjskimi nabożeństwami żałobnymi i ćwiczeniami religijnymi. Posiada sznurek, przez który przewieszona jest kesa (stuła buddyjska), a kogesa (dosłownie mała kesa) jest noszona na jimukoromo podczas spotkań szkoleniowych i konferencji. Zazwyczaj ma szary kolor.

Ponieważ są luźne i łatwe w noszeniu, samue niekoniecznie są zarezerwowane wyłącznie dla mnichów, ale często traktowane jako rodzaj relaksującego stroju do pokoju, wraz z jinbei (nieformalnym letnim strojem męskim) i cieszą się uznaniem wielu osób. Do użytku ogólnego samue znacznie różnią się od tych noszonych przez mnichów, które noszą chanchanko (pikowany bezrękawnik kimono), noszony na górnej części ciała i wykonany z sashiko (starej techniki haftu) lub pikowanego materiału.