... Świat zza parawanu ...: Sylwetki gejsz [zbiorcze] Tokyo geisha cz.3 Centrum: Mukojima i Yoshicho

gejsze z Mukojima

Kochani, w końcu pojawia się długo wyczekiwana część podróży poprzez hanamachi w Kraju Kwitnącej Wiśni.

Tokyo geisha cz.3 kończy cykl dodatków i całości tematu związanego z działalnością dystryktów w całym kraju. Przyznam, że ogarnia mnie z tego powodu smutek, bo kochałam wyszukiwać tematy związane z tym światem i umierającą kulturą gejsz. Poznaliśmy duże i małe społeczności. Te, które jeszcze są oraz te, których już nie ma. Kochani! Nie dajmy im umrzeć! Szanujmy kulturę i obyczaje, nawet przez zwykłe propagowanie wiadomości o nich samych.

Materiału jest dużo, zatem je rozdzielę, aby Wam było łatwiej w czytaniu treści postu ;)

A teraz nie przedłużając:

Mukojima 向島: uważana za najstarszą hanamachi w Tokyo i prawdopodobnie jest ona największa.

Położona jest nad brzegiem rzeki Sumida w Tokyo. Niegdyś była popularnym przystankiem podczas nocnych szaleństw w Yoshiwarze - dlatego też gejsze z Yoshichô spoglądają z góry na gejszę Mukôjima. Mukojima znajdowała się zaledwie kilka kroków od słynnej dzielnicy rozrywki, a rozrywka gejsz była bardzo pożądana. Dziś nowoczesny klimat dzielnicy, a także jej stosunkowo kameralny charakter, cieszą się popularnością wśród młodych aplikantów do świata gejsz

Gejsze zaczęły zamieszkiwać w Mukojima na początku okresu Meiji (1868-1912). Od okresu Edo do Meiji Mukojima była terenem rekreacyjnym dla zwykłych ludzi i często odwiedzały ją gejsze Yanagibashi i Yoshiwara ze swoimi klientami.

W 1906 roku w tym obszarze mieszkało 30 gejsz.

Do 1928 roku ich liczba wzrosła do 239.

W 1940 roku kilku kenbanów zjednoczyło się, zwiększając liczbę gejsz z Mukojima do 1300. Podobnie jak we wszystkich Hanamachi w Japonii, ich liczba stale spadała po drugiej wojnie światowej. W 1951 roku ich liczba wynosiła 600, w 1993 roku 240, w 1996 roku 170.

W 2006 roku Mukojima była nadal uważana za największą hanamachi w Tokyo.

W 2007 roku 120, natomiast w 2020 roku około 90. Oznacza to, że Mukojima ma mniej więcej tyle samo ludności, co Gion Kobu i największa dzielnica Hanamachi w Tokyo.

Obecnie w Mukojimie pracuje około 80 Gejsz Hangyoku, co jak na Tokyo jest sporą liczbą, a niektóre z nich są bardzo aktywne w mediach społecznościowych. Ponieważ Tokyo Geisha obsługuje inną klientelę niż Kyoto Geiko, ich nowoczesny styl i umiejętności w mediach społecznościowych sprawiły, że są bardziej widoczne na świecie. Mimo to ich usługi są bardzo ekskluzywne, a ich sztuka imponująca.

Podczas, gdy sesje zdjęciowe z maiko z Kyoto są regularną częścią ich pracy, Hangyoku z Tokyo wciąż nie są tak samo naświetlone. To jeden z powodów, dla których tak wiele dziewcząt z całej Japonii stara się zostać uczennicą w starej stolicy, a nie stażystką w lokalnym hanamachi. Dziewczyny z Kyoto są właśnie takim symbolem całego ich rzemiosła. Ale Hangyoku w Tokyo i wielu stażystów w innych częściach Japonii również ma pewne korzyści zawodowe.

Wielu z nich prowadzi życie prywatne w oderwaniu od pracy, mimo że wciąż muszą poświęcić wiele godzin na naukę. A potem niektórzy z nich mogą po prostu zdecydować się na udział w Hangyoku w niepełnym wymiarze godzin, w Mukojima, gdzie obecnie mieszka i pracuje Hanayo-san (pełnoetatowa Hangyoku), nazywają się Kamome.

Mówiąc więcej, Mukojima Kamome かもめ, to studenci lub osoby pracujące już na innym stanowisku. Ich zadaniem jest głównie asystowanie gejszy/Hangyoku w Ozashiki. Kamome może zostać Hangyoku lub gejszą, jeśli chce pracować na pełen etat. Tancerze Mukojima grają również na instrumentach w Ozashiki: Hangyoku często grają na shime-daiko, Tachikata częściej na ko-tsutsumi, czasami na fue. Shamisen wydaje się być zarezerwowany dla Jikata.

Zazwyczaj Ryotei i Okiya to odrębne przedsiębiorstwa w Tokyo. Jednak w Mukojimie kilka Ryotei działa również jako Okiya, podobnie jak w Kyoto, gdzie kilka Ochaya ma również przyłączoną Okiyę.

Niektóre gejsze chodzą do college'u w ciągu dnia i dają z siebie wszystko podczas ozashiki wieczorami. Uczą się manier karyukai, ubierają się w kimona i uczą się umiejętności muzycznych, podczas gdy starsze siostry cierpliwie pomagają im w codziennym życiu. W ten sposób społeczność Mukojimy naprawdę odniosła sukces, pozostając aktualna przez ostatnie lata, a liczby mówią same za siebie: Mukojima jest największym hanamachi w Tokyo.

Charakterystyczna cecha jest jedną z nowoczesnych interpretacji opisu pracy gejszy. To sposób na sprawienie, by praca była bardziej kusząca dla nowych rekrutów. Gejsza w niepełnym wymiarze godzin nadal musi sprostać wysokim wymaganiom i musi ciężko pracować, aby nadążyć za swoimi rówieśnikami, którzy pracują w pełnym wymiarze godzin i poświęcają całe swoje życie zawodowi. Druga praca jest po prostu wykluczona dla gejszy na pełny etat, ponieważ nie mają wystarczająco dużo godzin w ciągu dnia na całą pracę i naukę, które muszą zainwestować, aby zapewnić sobie wysoką jakość rozrywki.

gejsze Chihana i Minayao

Ciekawostką dotyczącą Mukojimy jest jej nazwa: dwa znaki kanji: Muko/Mukai (twarzą w twarz, tam) i Shima (wyspa) wskazują na położenie geograficzne po drugiej stronie rzeki, naprzeciwko gwarnej i tętniącej życiem Asakusy. Nazwa ta kojarzy się z Shitamachi, miastem nizinnym, domem dla niższych klas, kupców, artystów i rzemieślników. Na przestrzeni lat wzrost nuworyszy wzmocnił jego pozycję finansową i odmienił atmosferę dzielnicy. Pomógł on kagai Mukojimy utrzymać się na rynku, podczas gdy inne dzielnice popadły w ruinę.

Kiedy Hangyoku lub gejsza debiutuje w Mukojima, nazywa się to „芸者登録”, „半玉登録” (rejestracja gejszy/Hangyoku).

Kiedy Hangyoku staje się gejszą, nazywa się to Ohirôme 御披露目 (wprowadzenie/debiut).

Nawiasem mówiąc, w języku Mukojima nie nazywa się „Erikae”, ale „Hangyoku-san kara Ippon-san ni naru” (Hangyoku-san staje się Ippon-san, 半玉さんから一本さんになる)

Gejsze z Mukojimy, choć pracowite i niezwykle oddane tradycyjnej kulturze, są nowoczesne w życiu prywatnym, w korzystaniu z mediów społecznościowych i w podejściu do szkolenia młodych. Większość Hangyoku z Mukojimy ma oficjalnego oneesana, który się nimi opiekuje i jest ich mentorem.

Kotsubu (こ粒), Ayane (あや音 oraz Hanayo (華代)

Tokyo Hangyoku mają swój niepowtarzalny wygląd i styl.

Jest też jedną z niewielu dzielnic, w których można spotkać gejszę w pełnym stroju, przechadzającą się między spotkaniami. Jest tu więcej ochaya, gdzie gejsze się bawią, niż w jakimkolwiek innym tokijskim hanamachi.

Niektórzy Hangyoku również pracują i nie noszą peruk, jak większość tokijskich hanamachi, lecz układają włosy samodzielnie, nosząc furisode i yanoji musubi – widok godny podziwu!

Gejsze mają więcej odmian Kanzashi niż jakiekolwiek inne hanamachi. Mukojima Hangyoku może wybrać, czy chce nosić perukę, czy też mieć własną fryzurę. Momoware „własnego włosa” wygląda nieco inaczej niż Momoware z innych miast. Seniorzy Hangyoku mogą mieć swoje peruki w stylu Yuiwata. Jeśli dobrze zauważyłam, wszystkie gejsze Mukojima noszą Hômongi do pracy, a ich jedynymi Hikizuri są Iro- i Kuromontsuki.

Aby to lepiej zobrazować wygląd..:

Wygląd Mukojimy Geiko. Termin lokalny: gejsza 芸者

※ Fryzura: Taka shimada, Tsubushi shimada

※ Kanzashi: Kushi, Maezashi, Hirauchi lub Tama z tyłu, łuska ryżu w okresie nowego roku

※ Makijaż: Oshiroi

※ Kimono: codziennie Kimono: Homongi. Kuromontsuki Hikizuri głównie w okresie nowego roku lub w przypadku Erikae, rzadko inne Hikizuri.

※ Haneri: biały

※ Obi: Taiko musubi, Yanagi musubi z Kuromontsuki Hikizuri, Tsunodashi musubi z innymi Hikizuri

※ Obijime: głównie jasne kolory. Żadnego obijime z yanagi musubi

※ Obiage: głównie czerwony, różowy lub biały. Rzadko turkusowy, biały/zielony, biały z czerwonym shibori (czerwony/czerwono-biały shibori z Kuromontsuki)

※ Obuwie: głównie Zori, również Geta

Styl casualowy/jikata

※ Fryzura: yohatsu

※ Kanzashi: brak

※ Makijaż: zachodni

※ Kimono: homongi, kurotomesode

※ Eri: białe

※ Obi: taiko musubi

※ Obijime: przeważnie jasne. W rzadkich przypadkach z pocchiri

※ Obiage: białe z czerwonym shibori, różowe, białe, różowo-turkusowe

※ Obuwie: zori

Wygląd Mukojima Maiko. Lokalny termin: Hangyoku 半玉

※ Fryzura: Momoware (własne włosy lub peruka), Yuiwata dla starszych Hangyoku (tylko peruka). Shibori, Kanoko i Chinkoro są przeważnie czerwone, ale latem mogą być również różowe.

※ Kanzashi: sezonowe kanzashi kwiatowe (1-2 Daikan, Katsuyama, 1-2 Bira-Ôgi, Shidare popularne podczas całego okresu nauki), Maezashi (opcjonalnie), Hirauchi. Minimalistyczne kanzashi kwiatowe z Yuiwatą.

※ Makijaż: Oshiroi, obie usta pomalowane od początku

※ Kimono: Furisode z lub bez zaszewek (możliwe wszystkie warianty)

※ Eri: przeważnie białe lub czerwono-białe. Ale także różowo-czerwony, czerwono-fioletowo-zielony na białym tle, różowy, zielony, czarno-różowo-biały itd., itd.

※ Obi: kôken musubi

※ Obijime: jasny, czasami z pocchiri

※ Obiage: najczęściej spotykane warianty kolorystyczne to czerwono-srebrny lub czerwono-biały shibori. Istnieje jednak wiele innych kombinacji.

※ Obuwie: głównie Okobo (z czerwonymi lub różowymi paskami), Zori

Tańce

Niektóre tańce będące lokalną specjalnością Mukojimy:

※ Asazuma bune かさずまぶね

※ Fuji musume 藤娘

※ Fukagawa Kuzushi 深川くずし

※ Gorô ごろう

※ Mukojima ondo向島音頭

※ O-Sumio お角力

※ Otemoyan おてもやん

※ Sôran bushi ソーラン節

※ Yosakuraya 夜桜や

Inne, które można zobaczyć także w ozashiki poza Mukojimą:

※ Ayame Yukata 菖蒲浴衣

※ Echigo Jishi 越後獅子

※ Hanami Odori 花見踊り

※ Hatsuharu 初春

※ Ina bushi伊那節

※ Kiyari Kuzushi 木遣りくずし

※ Sawagi さわぎ

※ Setsuhonkaina せつほんかいな

※ Shichi fukujin 七福神

※ Takeda bushi武田節

※ Tatsumi no hidarizuma 辰巳の左褄

※ Tsurukame 鶴亀

※ Yakkosan 奴さん

※ Yoshiwara Suzume 吉原すずめ

-------------

- marzec 2026 - Masaki, najstarsza Hangyoku w Tokyo Rokkagai przeszła swoje erikae. Na tym zdjęciu: jej fryzura zmieniła się z Momoware na Yuiwata, co wskazuje na zbliżający się koniec jej praktyki.

- styczeń 2026 - rzadka okazja! 4 hangyoku na jednym ozashiki - Od lewej do prawej: Masaki, prawdopodobnie Saku, Ryoma, Mone.

- październik 2025 - Debiut Hangyoku Yakoi (や恋) od Sakinoya. Gratulacje zdanego egzaminu Hangyoku! Obecnie w Sakinoya są cztery Hangyoku: Masaki まさ樹, Saku 佐く, Mizuru み鶴 i Yakoi.

- październik 2025 - prawdopodobna emerytura Kotemari 小手毬

- maj 2025 - powrót Manaki

Początkowo aktywna jako Hangyoku w latach 2022-24, Manaka praktycznie zniknęła z radaru, wraz ze swoją koleżanką Hangyoku Teruką, która oficjalnie przeszła na emeryturę. Nigdy nie pojawiły się informacje o Erikae Manaki w mediach społecznościowych Sengoku i powiązanych z nią Geisha, ale od maja 2025 roku ponownie pojawiła się na zdjęciach z innymi członkiniami Sengoku. 19 lipca wzięła udział w imprezie houseboat z innymi Geisha/Hangyoku, które widać na zdjęciu powyżej. Witaj ponownie, Manaka!

Na zdjęciu poniżej widać ją z Naną z Fujihana, innymi członkami Sengoku i dwoma Hangyoku z Umefuku:

Nana 南成, Yukari 由香里, Chikage 千景 (Sengoku Okami), Manaka 真菜香, Soraka そら香, Rinka 凛香

Kanon香音, Ryoma 涼馬, Mone 百音

- czerwiec 2025 - Debiut Kanon 香音

- kwiecień 2025 - nowe Hangyoku az Umefuku. Ich imiona to: żółte 涼馬 (Ryôma) i czerwone 百音 (Mone). Towarzyszył im Okiya Onesan Kotochiyo, a na egzaminie zatańczyli Yakkosan.

- styczeń 2025 - nowa Hangyoku Mizuru み鶴 od Sakinoyi

- styczeń 2025 - emerytura Koyuzu 小由寿 - debiutowała ona w kwietniu 2024. Jej była Onesan/Okasan Komachi.

- październik 2024 - plakat Sumida Matsuri

Zgromadziły się wszystkie Hangyoku występujące na Sumida Matsuri 2024.

Od lewej do prawej: Sakinoya Saku 佐く, Masaki まさ樹, Sakaeya Renko 恋子, Yumenoya Koyuzu 小由寿, Sakaeya Miwa 美羽 oraz Tsutamoto Kotsuta 小つた

- maj 2024 - Teruka てる香 z Sengoku na emeryturze

- maj 2024 - Hinano 日南乃 z Fujihana Okiya na emeryturze

- kwiecień 2024 - Umika 海香 nową gejszą z Sengoku Okiya

- kwiecień 2024 - debiut Koyuzu 小由寿 z Yumenoya Okiya

- kwiecień 2024 - Nowa Hangyoku w Mukojima – Miwa 美羽

- 2023 - Senka na emeryturze

- listopad 2023 - debiut Kotsuty 小つた

- czerwiec 2023 - awans na gejsze Hana (花) wcześniejszej znano pod imieniem Kotoemari. Terminuje w Hanaichi (花いち) Okiya. Jedno z nielicznych zdjęć

- czerwiec 2023 - debiut Saku (佐く). Jej Okiya to Sakinoya 咲のや.

- luty 2023 - debiut gejszy Nana 南成

- listopad 2022 - gejsza Rinka 凛香 (po lewej) i hangyoku Utaka うた香 (po prawej) z Sengoku

- listopad 2022 - Mukojima Odori i jego uczestnicy

Uczestnicy to:

Geisha:

Sakon 左金, Kinya 欣也, Yuri 友梨, Chiaki 千晶, Anko あんこ, Hiro ひろ, Kurumi くる美, Shino 紫の, Ponko ぽん子, Rumiるみ, Kotochiyo 琴千代, Hiroya 宏弥, Honoka ほのか, Harukoma 春駒, Manten 万てん, Kikyo 桔梗, Chikage 千景, Himari ひまり, Momoka 桃加, Rika, Kotomi 琴巳, Chizuru ちづる, Fumiko 文子, Natsuki 南月, Sanae さなえ, Chiemiちえ美, Anna 杏奈, Menko めん子, Sakura さくら, Ranらん, Reika 怜加, Masako 雅子, Ayame あやめ, Ririko りり子, Aoba あお葉, Koume 小梅, Sorakaそら香, Hotaru 螢, Junka 潤加, Yûrina悠梨南

Hangyoku:

Kosuzu 小鈴, Yô 羊, Akina あき奈, Masaki まさ樹, Ôka 扇加, Unoha うの葉, Manaka 真菜香, Teruka てる香, Hinano 日南乃

Pojawiły się nowe twarze (Hinano, Manami, Junka, Ririko) i Geisha/Hangyoku, które potwierdziły, że są nadal aktywne (Kosuzu, Yô, Anko, Masako).

Kilka gejsz, które albo nadal są aktywne, albo przynajmniej nie mogę potwierdzić, że przeszły na emeryturę, nie pojawia się na liście: Kanoko, Kintaro, Senyume, Shishiko, Yuko, Akane, Yuki, Misaki, Tomoka, Takachiyo, Kingyo, Tsukushi, Kodemari, Kifune, Himeno, Komomo.

- wrzesień 2022 - gejsza Rinka (凛香) z Mukojimy, została natori szkoły tańca Bando, otrzymując imię Bando Sentsuru (坂東扇鶴), a jej mistrzem jest Sengiku (扇菊).

- maj 2022 - erikae Soraki terminującej w Sengoku

- luty 2022 - emerytura Natsume. Terminowała w Sakaeyi, przebywała w Sakurachaya a sama była gejszą 10 lat.

- styczeń 2022 - erikae Tsukushi

- październik 2021 - debiut Unohy (うの葉)

- 2021 - emerytura gejszy Komako

- 2021 - swoje 34 urodziny obchodziła Natsume.

Odniosła sukces jako modelka Givenchy i oczywiście na Instagramie, ponieważ jest równie piękna, co charyzmatyczna i utalentowana. Ciężko pracuje na swoją popularność i jest bardzo inteligentną bizneswoman, która doskonale sprzedaje swoją markę lifestylową.

Być może jest przyszłością karyukai, wiele gejsz poszło podobną drogą autopromocji, a Natsume zdaje się rozumieć swoje atuty i wiedzieć, jak je najlepiej wykorzystać. Miejmy nadzieję, że zagości na stronach wielu magazynów modowych, tak jak upiększa wizerunek tokijskiej hanamachi.

Jest to niezwykła kobieta, wspaniała członkini współczesnego świata kwiatów i wierzby, oby przyczyniała się do jego sukcesów przez wiele lat swojego życia, jeśli sobie tego życzy!

Pisze o swoich nadziejach i marzeniach na przyszłość. Zgadzam się, że ten wiek jest rzeczywiście wyjątkowy, może dlatego, że jesteśmy w tym samym wieku. Mogę też zaświadczyć, że trzydziestka to dla mnie najlepszy okres w życiu, jaki do tej pory przeżyłam, co napawa mnie optymizmem, pomimo globalnej sytuacji. Czuję się silna, sprawna i pewna siebie, bardziej niż w wieku dwudziestu lat.

- sierpień 2021 - hangyoku Masaki. Terminuje w Sakinoya.

- listopad 2020 - debiut Akina あき奈

- lipca 2020 - debiut Yô (羊) - w środku z Natsume (なつめ) i Chizuru

- czerwiec 2020 - emerytura Hanayo (zdj. z 2019r.)

- grudzień 2019 - hangyoku Tsukushi - Futaba Riyotei, z którą związana jest Tsukushi, nie lubi dzielić się informacjami o postępach w rozwoju swoich Hangyoku, ale faktem, że Tsukushi wciąż ma się dobrze, co jest prawdziwą przyjemnością. Miejmy nadzieję, że cały dystrykt Mukojima nadąża za zmianami w karyukai i być może wkrótce pojawi się tam nowe Hangyoku. Tsukushi byłaby świetną onesan.

- listopad 2019 - erikae Kingyo

- październik 2019 - gejsze: Senyume - seniorka w tymże roku miała 80 lat wraz z Kodemari

- lipiec 2019 - hangyoku Tsukushi i gejsza Kangyo

- maj 2019 - gejsza Natsume

- maj 2019 - debiut hangyoku Tsukushi

- kwiecień 2019 - Hanayo i Natsume podczas Mukoujima Sakura Matsuri bądź Hanami

- marzec 2019 - gejsza Miyabi

- marzec 2019 - gejsza-influencerka Chikage

- luty 2019 - Gejsza Natsume i Hangyoku Hanayo

- luty 2019 - hangyoku Hanayo

Hanayo jest pełnoetatową Hangyoku, związaną z Sakurachaya, prestiżową ryotei, jedną z dwudziestu w Mukojimie. Często widuje się ją z siostrą Natsume i jest bardzo popularną Hanygoku-san. Jej uroda jest jednym z powodów jej popularności, a ona sama doskonale czuje się przed obiektywem.

- ? - emerytura hangyoku Kotsubu (po lewej) - niestety nie znam daty

- luty 2019 - nietypowa jikata Senyume, której kolor włosów jest uroczo fioletowy. Udało mi się dowiedzieć, że jest związana z Kiyoshi ryotei i że od dłuższego czasu ma fioletowo-niebieskie włosy i pracuje w zawodzie długi już czas, mentorując swoje młodsze siostry. W 2020 prawdopodobna emerytura.

(górny rząd, druga z prawej)

(pierwsza z prawej, w swoich naturalnych włosach - zdj. z 2005)

- 2019 - gejsza Kingyo

- styczeń 2019 - gejsza Chikage

- styczeń 2019 - gejsza Natsume - jest fanką karyukai i uwielbia odwiedzać inne kagai.

- kwiecień 2018 - gejsza Menten

- grudzień 2017 - hangyoku Hanayo

- sierpień 2017 - hangyoku Emika z jej okazałym kanzashi

- grudzień 2016 - debiut Kingyo

- kwiecień 2016 - hangyoku Kotori 胡とり

- kwiecień 2016 - hangyoku Yumie

- wrzesień 2014 - Hangyoku Tomoとも

- kwiecień 2014 - hangyoku Tomo

- kwiecień 2014 - gejsza Sumomo

- kwiecień 2014 - pierwsza idzie gejsza Kosode (小袖), za nią Hangyoku Chizuru (ちづる)

- kwiecień 2013 - hangyoku Natsuki

- 2013 - powrót Kotoemari pod imieniem Rin 鈴 jako hangyoku

- kwiecień 2012 - Senior Hangyoku Momoka (桃加). W tymże roku zmieniła kołnierzyk.

- 2010 - Kotemari została jimmae i otworzyła własna okiya Hanaichi 花いち

- październik 2008 - zdj.1 Hangyoku Manten (万てん) i gejsza Kurumiくる美

zdj.2 Jikata Geisha Komako

- październik 2008 - Hangyoku Manten 万てん

- gejsze Minayo i Chihana są związane z Irifune (1z20) w Mukojimie. Lokal został założony w 1951 roku, więc jest wciąż stosunkowo młody w porównaniu z wielowiekową ochaya w niektórych częściach Japonii. Ryotei powstało, aby pomóc Japonii ożywić się po wojnie, podnieść morale, że tak powiem. Właścicielka Ōnuma Tokuko przekazuje teraz pałeczkę swoim córkom, cały biznes jest w rękach kobiet!

- ok. 2007 - emerytura Ichiyakko

- 2003 - Sakura Matsuri

- 2002 - debiut Kotemari

- 1998 - zdj.1 i 2: Kozakura

- zdj.3(od lewej): Kozakura, Ichiyakko 一奴 (w środku) i Ami

- 1998 - Kozakura

(po lewej: Ichiyakko)

- 1897 - O-Momo

----------

Jak sami widzicie - sporo tego. Na szczęście następny jest krótszy, ale i tak macie u mnie plusa za dotarcie aż tutaj ;) Nawet nie wiem czy dałabym rade wszystko zmieścić w całości ;/

Ale wracajmy do tematu...

--------------

Yoshicho 芳町 - równie stare jak Mukojima, ale też dużo mniejsze hanamachi od wymienionego

Jako jedno z sześciu kagai w Tokyo, ustępuje miejsca prestiżowym dzielnicom, takim jak Shimbashi i Akasaka, mimo że historia Yoshicho jest tak bardzo związana z tradycją gejsz i ucieleśnia kulturowe wyrafinowanie i swobodny szyk gejszy.

Yoshicho znajduje się w Nihonbashi, miejscu narodzin Edo Kabuki, gdzie ulice niegdyś były pełne teatrów kabuki i ochaya, a przez 250 lat stanowiły one główną dzielnicę rozrywkową, obsługującą zarówno zamożnych kupców, jak i zwykłych ludzi.

W okresie Edo i aż do połowy XX wieku Yoshichō było jedną z najbardziej elitarnych dzielnic rozrywki i tradycyjnych gejsz (hanamachi) w stolicy Japonii. Dzielnice te, zbudowane na mokradłach, wielokrotnie zmieniały swoją tożsamość, od Ningyo-cho do Yoshiwary, a ostatecznie przemianowały się na Yoshicho „Miasto Trzcin”, nawiązując do ich skromnej natury.

Dzielnica ta słynęła z wybitnych artystek (w tym słynnej gejszy i piosenkarki Katsutaro Kouta). Choć współczesne Tokyo zmieniło swój wygląd, pamięć o kulturze gejsz z Yoshichō jest wciąż żywa w japońskiej historii.

Poszukiwanie informacji o gejszy Yoshicho jest nieco frustrujące. Termin Yoshicho nie jest tak powszechnie znany jak Nihonbashi, a nawet w połączeniu z gejszą, termin Nihonbashi ma nieco szersze znaczenie. Yoshicho to nieznane terytorium i wydaje się, że nawet tamtejsze gejsze wolą być kojarzone z bardziej znanym Nihonbashi.

Jeśli chodzi o styl, emanuje on czystą i wyrazistą tokijską elegancją, ale niewielkie rozmiary kagai oferują również bardziej swobodną atmosferę dla gejsz. Ponieważ wszystkie gejsze to dojrzałe kobiety, większość po trzydziestce, wyrafinowanie i dopracowana rozrywka stanowią dominujący element ich uroku. Ich rozrywka może nie emanować dziecięcą niewinnością Hangyoku, ale są mistrzami omotenashi, co czuć w każdym geście, każdym dźwięku shamisenu i każdym machnięciu wachlarzem.

Termin używany w odniesieniu do osoby profesjonalnej: Gejsza

Fryzura: Geiko shimada katsura lub yohatsu dla weteranów. Peruki bez Nemaki. Hanemottoi mogą różnić się stylem i materiałem.

Makijaż: Oshiroi dla młodszej Geishy

Kimono: Tomesode hikizuri, zwykły czerwony lub pastelowy nagajuban dla młodszej gejszy, czasami houmongi. Houmongi dla jikaty i bardziej doświadczonych gejszy

Obi : Taiko Musubi. Yanagi musubi w połączeniu z kuromontsuki. Czasami Tsunodashi musubi. Czasami Hakata obi.

Obuwie: Zori

Obecnie w tym dystrykcie nie ma praktykantów i tak jest od co najmniej 20 lat. W opinii publicznej liczba gejsz w tym dystrykcie nie przekracza 10, a tylko 4 lub 5 z nich jest na tyle młodych, by nosić pełne stroje. Ostatnia udokumentowana liczba gejsz w tym dystrykcie pochodzi z 2010 roku, kiedy to było 16 aktywnych gejsz, co czyniło Yoshicho mniej licznym miejscem niż Gion Higashi.

Społeczność otworzyła się dla debiutantów w ramach wydarzenia „Czas na gejszę”, gdzie w każdą sobotę oferują lunch ozashiki. Wydaje się, że wydarzenie cieszy się ogromną popularnością, więc to tylko kwestia czasu, zanim uda im się zrekrutować Hangyoku, aby uatrakcyjnić to wydarzenie dla turystów.

Młodsze gejsze mogą wyjść za mąż i żyć niezależnie od karyukai, doświadczone gejsze są aktywne i biorą udział w publicznych występach, więc są dość często fotografowane. Stanowią ważną część małej społeczności i tutaj otrzymują publiczne uznanie, na jakie zasługują.

- czasy obecne: ???

- 2022 - było ich już koło 5

- 2021 - stan gejsz liczył około 10

- 2019 - emerytura Yae

- seniorka Hiro

Piękna i legendarna, Hiro-san od lat jest filarem małego tokijskiego Hanamachi. Podczas gdy jej starsza Chosaku-san zazwyczaj przejmuje obowiązki wokalne w Ozashiki, Hiro jest specjalistką od Shamisen w zespole. Sama jest starsza od tylko jednej Jikaty Yumi-san. Z około 5 innymi gejszami przyjmującymi role Tachikata, Yoshicho ma ekskluzywny i intymny charakter kręgu cenionych przyjaciół. Hachikou ma dobry pomysł, aby uczcić Hiro-san w każdy możliwy sposób. Chociaż pracują i mieszkają w różnych społecznościach, ich silna pasja do żywych form sztuki rozrywki i gościnności łączy je w silny sposób.

Sama Hiro-san może pochwalić się życiowymi osiągnięciami, w wieku 85 lat była mentorką wielu gejsz i podtrzymywała swój unikalny styl przy życiu. Jedną z wyjątkowych cech Yoshicho Jikata jest tradycja siedzenia na krzesłach zamiast klęczenia w tradycyjny sposób podczas ozashiki. Ponieważ wszyscy Jikata tego Hanamachi mają za sobą całe życie doświadczeń i poświęcenia, ten drobny luksus jest tylko jednym z dowodów ich dostojnego prestiżu. Nie wiemy, jak szybko mija czas w życiu, zwłaszcza w świecie takim jak ten ulotny, gdzie sukces mierzy się doświadczeniem. Ale dopóki upamiętniamy osiągnięcia tak ciężko pracujących ludzi jak Hiro-san, ich czas w tym ulotnym świecie jest przedłużony, ich życie staje się wieczne, a ich dzieło wyryte w kamieniu.