Tsuya

Tsuya to rytuał odprawiany w noc poprzedzającą dzień pogrzebu. Może to być rytuał shintoistyczny, katolicki, a także buddyjski.

- Buddyjskie tsuya odprawiane są w celu modlitwy za dusze zmarłych, aby mogły spokojnie opuścić ten świat.

Powszechnie uważa się, że pochodzenie tsuya wywodzi się z historii, że gdy Budda umarł, uczniowie Buddy czytali jego nauki przez całą noc w żalu, chroniąc jednocześnie jego ciało, chociaż istnieje inny pogląd, że pochodzi z pogrzebu Ameno Wakahiko, który jest przedstawiony w Kojiki , zapisie starożytnych spraw. Inny pogląd mówi, że pochodzi ze starożytnego zwyczaju umieszczania zmarłego w trumnie i czekania przez kilka dni, aby upewnić się, że dana osoba naprawdę umarła. Tradycyjnie tsuya odbywały się przez całą noc, ale w czasach współczesnych są zwykle skrócone do pół-tsuya, które odbywa się od około szóstej do dziewiątej wieczorem, otwarte dla wszystkich żałobników, a kapłan odczytuje pismo buddyjskie tylko raz. Po pół-tsuya, jest zwyczajem, że członkowie rodziny na zmianę pozostają przy zmarłym aż do pogrzebu następnego dnia.

W związku z tym, zamiast oczekiwać, że ktoś będzie czuwał i dopilnuje, aby świece i kadzidło się nie wypaliły, należałoby raczej powiedzieć, że nie mają czasu, aby się wypalić.

W ostatnich czasach zdarza się, że niektórzy moshu (organizatorzy pogrzebu) czują się niezadowoleni z powodu braku snu w czasie pogrzebu, ale tak naprawdę jest to przykład błędnego ustalenia priorytetów. Obecnie obserwuje się tendencję do odciążania rodziny, na przykład poprzez stosowanie kadzideł na komary, które działają przez całą noc, zamiast tradycyjnego kadzidła.

Tsuya odbywa się po umieszczeniu ciała w trumnie i ustawieniu ołtarza. Obecnie tsuya często odbywa się w świątyni lub domu pogrzebowym, więc po umieszczeniu ciała w trumnie w domu lub sosaijo (zakładzie pogrzebowym), trumna jest przewożona do miejsca, gdzie zostanie umieszczona tsuya i ustawiona przy ołtarzu.

Shinto tsuya nazywane jest świętem Tsuya -sai.

- Katolicki tsuya

W Kościele prawosławnym odprawia się nabożeństwo żałobne za zmarłych, zwane panichidą, której językowe korzenie wywodzą się z greckiego słowa oznaczającego modlitwę przez całą noc. Ze względu na podobne pochodzenie tych słów, Kościół prawosławny Japonii nie stroni od nazywania panichidy tsuya.

W chrześcijaństwie zachodnim tego typu nabożeństwo nazywane jest nabożeństwem Zenya-shiki lub nabożeństwem Tsuya-shiki.

Różnice regionalne

Istnieją regiony, w których tsuya nie jest wykonywana, na przykład w niektórych częściach prefektury Akita. W mieście Akita powszechne jest tsuya i pogrzeb po kremacji. Istnieją regiony, na przykład w niektórych częściach Hokkaido, gdzie powszechne jest, że osoby spoza rodziny uczestniczą tylko w tsuya, a nie w pogrzebie, ponieważ trudniej jest uczestniczyć w pogrzebach ze względu na pracę. Z drugiej strony, w innych regionach, na przykład w niektórych częściach północno-wschodniej Japonii, częściej pogrzeb jest otwarty dla wszystkich żałobników, a w tsuya uczestniczą tylko członkowie rodziny.