Ching Shih

Ching Shih była niegdyś prostytutką, która porzuciła najstarszy zawód świata, stając się na początku XIX wieku jedną z najgroźniejszych kobiet – piratem na całym morzu Południowochińskim. Pod jej dowództwem Flota Czerwonej Flagi urosła w siłę. Zaczynała od tradycyjnego łupienia mniejszych jednostek, poprzez egzekwowanie wszelakich danin od kupców, po plądrowanie i grabienie miast wzdłuż wybrzeży. Była nie do pokonania. Ostatecznie po wielu negocjacjach, otrzymała amnestię od chińskiego rządu, utrzymując swoje bogactwa i wpływy.

Niewiele wiadomo o wczesnym życiu Ching Shih. Wiadomo, że naprawdę nazywała się Shi Yang Gu i urodziła się w chińskiej prowincji Guangdong. Pracowała jako prostytutka w jednym z portowych domów publicznych w Kantonie. Jej życie nagle się zmieniło w 1801 roku, gdy w wieku 26-lat Shi została porwana przez ludzi Zheng Yi – mającego sławę chińskiego pirata. Miał on potężną flotę i sporów łupów. Zheng Yi nie tyko lubił napadać i plądrować statki czy miasta, ale był też kobieciarzem. Po pół roku zaproponował jej małżeństwo, w zamian Ching chciała mieć połowę zysków z łupów. Niebawem stanęła u boku jednego z najstraszliwszych piratów Dalekiego Wschodu.

Obydwoje zjednoczyli w jeden obóz, konkurujące dotychczas ze sobą kantońskie floty pirackie. W przeciągu sześciu lat jej flotylla rozrosła się z 200 do 600, a ostatecznie do 1500 jednostek, na których służyło 60 tysięcy ludzi. Tym samym stała się jedną stając się z jednej z najpotężniejszych flot pirackich, Od tej pory była znana w Chinach jako Flota Czerwonej Flagi. Wpływy tej potężnej armady rozciągały się od wysp Malezji aż do Półwyspu Koreańskiego.

16 listopada 1807 roku podczas tajfanu zginął na morze jej mąż Zheng Yi. Ching Shi czyli „Wdowa po Zhengu” stanęła osobiście sama na czele floty. Ponadto zmusiła 21-letniego pasierba Chang Pao do pomaganiu jej w zarządzaniu flotą. Pao szybko zyskał jej uznanie, zostając jej zastępcą. Osiągnął to dzięki inteligencji, odwadze i umiejętnościom walki. Jej flota dopuszczała się wszelkich pirackich czynów – od tradycyjnego łupienia mniejszych jednostek, przez egzekwowanie wszelakich danin od kupców, po plądrowanie i grabienie wiosek wzdłuż wybrzeża. Była kapitanem z charakterem, bezlitosna, ale sprawiedliwa. Wśród swoich podwładnych wprowadziła żelazną dyscyplinę. Za nieposłuszeństwo rozkazom dowódców floty, rabowanie miast, które regularnie płaciły trybut piratom, oraz gwałcenie pojmanych kobiet groziła kara śmierci. Za próbę ucieczki karano ucięciem ucha.

Państwa posiadające kolonie na dalekowschodnim morzu, poczuły się zagrożone działalnością Ching Shih. Aby chronić swoje strefy wpływów Brytyjczycy, Portugalczycy i Chińczycy pod przywództwem cesarza Quinga zawarli ze sobą sojusz, w celu zwalczania piractwa. Jednak sprzymierzeńcy ugięli się przed piracką armadą. W 1808 roku u wybrzeży Guadong połączona flota chińsko-portugalska doznała klęski. Flota Ching zdobyła 63 chińskie okręty z załogami. Jeńcy postawiono ultimatum albo dołączą do niezwyciężonych piratów lub też poniosą śmierć. Większość przyłączyła się do Ching. Jeden z dowódców chińskiej floty – Kwo Lang po druzgocącej porażce popełnił samobójstwo.

Piracka armada wciąż rosła w siłę. Po kolejnych przegranych cesarz ogłosił w 1810 roku amnestię. Ching Shih udała się do rezydencji gubernatora generalnego Kantonu, Zhang Bai Linga, aby pertraktować. Gubernator obawiając się kolejnych ataków, przystał na niemal na wszystkie warunki. Ching i większość załogi w zamian za pokój i porzucenie piractwa, otrzymała całkowitą amnestię. Zachowała również cały swój majątek. Ponadto obiecano, że każdy z jej członków załogi mógł mógł wstąpić do chińskiej cesarskiej marynarki wojennej. 

W wieku 35 lat przeszła na „emeryturę”. Mimo pirackiej przeszłości otrzymała tytuł szlachecki – stając się „Panią mocą cesarskiego dekretu”. Po jakimś czasie wyszła za mąż za swojego pasierba – Changa Po, który także porzucił pirackie zajęciem. Ching Shih założyła kasyno i dom publiczny w Kantonie. Zmarła w 1844 roku w wieku 69 lat.