Sylwetki gejsz [zbiorcze]: Yamagata geisha

Witamy w Yamagacie ;)

  

Dzielnica ta znajduje się na północnym wschodzie od Tokyo w prefekturze Yamagaty w mieście Yamagata. Prefektura jak i miasto okręgowe zostało rozsławione dzięki rosnących masowo kwiatów benibana (zawartego w nich barwnika używano dawniej do barwienia kimon - ale to taka mała ciekawostka ^^)

Wróćmy jednak do tematu, w którym panują troszkę inne zwyczaje. Otóż w samym mieście Yamagata jest tylko jeden dom gejsz zwany beninokai (nie tak jak u ich koleżanek z Kyoto lub Tokyo: okiya - u nich nie używa się tej nazwy). Beninokai znaczy dosłownie dom czerwonej szminki lub prościej dom szminki.

>klik<  w restauracji Somaro

>klik<  podczas ozashiki               

>klik<  maiko Nonoka

>klik< >klik< >klik<  podczas Sendai Tohoku Japan Fair

Następną ważną sprawą jest sposób pisania/mówienia maiko. U gejsz w Kyoto inaczej się pisze się -ko. Są też inne istotne różnice: maiko w Kyoto dąży do tego, by zostać gejszą, natomiast w Yamagacie to już określony zawód i nie prowadzi się żadnych szkoleń na gejszę. Maiko nie uczą się wspólnie w jednym domu. Mieszkają z rodzicami albo w wynajętych pokojach. (ja też tak chce ;) Do beninokai przychodzą po to, aby przed umówionym spotkaniem ubrać się, zrobić makijaż, przy czym pomagają sobie wzajemnie we wszystkich czynnościach z tym związanych. Te maiko, które wykonują swój zawód przez dłuższy czas, udzielają debiutantkom praktycznych wskazówek i porad.

Yamagata jako miasto okręgowe oferuje umiarkowaną i przystępną cenę rozrywki, ponieważ nie może się porównywać do innych większych dzielnic np. jeśli maiko zostaje zaangażowana poza miastem jej honorarium rośnie. Ponadto w samym mieście nie znajdziecie żadnych herbaciarni. (dlaczego tak jest? dlatego, że w mieście zanikła instytucja gejsz i nie było już potrzeby prowadzenia herbaciarń). Wybrane maiko można rezerwować bezpośrednio u szefowej beninokai albo w hotelu u menadżera.

Yamagata nigdy nie był wielkim kagai. Nawet w erze Taisho było tylko około 150 aktywnych Geimaiko, a stały spadek prawie wygasł kagai w latach 80. Niewielu Geiko udało się pozostać aktywnymi, aby przekazać kulturę. W 1996 r. nie było żadnych debiutów Maiko, tylko młode Geiko. W tym czasie grupa entuzjastów sztuk tradycyjnych i biuro turystyczne Yamagata zebrały się, aby założyć Yamagata Traditional Performing Arts Promotion, organizację, która finansuje szkolenie i ubiór Maiko. Od tego czasu program miał znaczący wpływ na wygląd i styl Yamagata Maiko.

Maiko w Yamagacie to zawód, który stanowi gwarancję dobrego ożenku a rodzice posyłający swoje córki odczuwają dumę, gdy ich dziecko wybiera tę profesje. Dziewczęta zazwyczaj pochodzą z rodzin o zróżnicowanym statusie społecznym (przeważnie z rodzin mieszczańskich). Ilość maiko stale wzrasta (aktualnie jest ich ok. 30, nie wliczając w to geiko).

W Yamagacie kandydatka na maiko musi mieć ukończoną szkołę średnią albo być absolwentka dwuletniego uniwersytetu dla kobiet. Szkolenie, które wymaga uprzedniego zaliczenia egzaminu wstępnego, dziewczęta zaczynają w weku  18 lat, np. wcześniej wspomniana maiko Nanoka musiała na egzaminie ustnym uzasadnić, dlaczego chcę zostać maiko, a pisemnym przedstawić, jakie potrawy regionalne poleciłaby gościom na przyjęcie. (zawód wykonuję się do 25 lat)

Przyszła maiko musi mieć jasna cerę i być zdrowa (nie może mieć np żadnych tatuaży w widocznych miejscach). Im jaśniejszą ma cerę, tym lepiej dla kandydatki, ale nie stanowi ona niezbędnego warunku. Pożądana jest m.in. znajomość języka angielskiego. Inne umiejętności, objęte trzymiesięcznym programem szkolenia, przekazywane są kandydatkom,  głównie przez maiko o dłuższym stażu oraz przez instruktorów zatrudnianych w ramach specjalnego kursu.

Maiko regularnie chodzą na dodatkowe zajęcia, doskonaląc własne umiejętności związane z ceremonią herbacianą, etykietą, tańcem, śpiewem, grą na instrumentach oraz kunsztem konwersacji. Dziewczęta chętnie chodzą na te zajęcia, by się stać dobrymi artystkami. 

Maiko musi przejść sześciomiesięczny intensywny trening, zanim będzie mogła występować przed gośćmi. Po 5 latach praktyki Maiko może przejść na Geiko lub przejść na emeryturę.

Geiko są niezależne i zarejestrowane w kenbanie.

Kwestia "strojna" wygląda tak:

Termin używany na określenie ucznia: Maiko

Fryzura: Katsura w Momoware.

Kanzashi: Grona małych i kolorowych kwiatów na wszystkie etapy Maiko. Czasami z shidare. Najwyraźniej nie są sezonowe, więc ozdoby można stosować regularnie, widziałem tylko dwa rodzaje kwiatów (chyba że się mylę). Duże i widoczne chinkoro. Symetryczne rozmieszczenie ozdób do włosów, czasami dwa bira ogi lub dwa daikan na każdym.

Makijaż: Oshiroi, pełne usta pomalowane na każdym etapie.

Kimono: Oh-Furisode w bardzo jaskrawych kolorach i wzorach. Podczas występów w herbaciarni Somaro wybierane są najbardziej kolorowe i odważne wzorzyste kimona. Prawdopodobnie dlatego, że Somaro obsługuje turystów i oferuje sesje zdjęciowe z występującą Maiko.

Eri:  Głównie białe eri z wielokolorowymi, delikatnymi wzorami na każdym etapie Maiko

Obi: Wąskie obi zawiązane w Yanoji musubi

Obiage: Niewiązane na każdym etapie. Czasami wszystkie Maiko będą nosić ten sam model.

Obijime: Tak, ale nie obidome

Obuwie: Zori

Termin używany dla określenia profesjonalisty: Geiko

Fryzura: Yohatsu, Geiko shimada katsura na specjalne okazje

Makijaż: Makijaż codzienny, oshiroi na specjalne okazje

Kimono:  Tsukesage/Houmongi z białym nagajubanem, kurotomesode hikizuri na specjalne okazje

Obi : Taiko musubi z houmongi, Hakata obi w połączeniu z kuromontsuki

Obuwie: Zori, geta w połączeniu z kuromontsuki

Junior Geiko: Noś tomesode kimono, oshiroi i katsura na ozashiki w Somaro ochaya i innych publicznych lub półpublicznych występach, ale nie na scenie. Wygląda na to, że pełne stroje są przeznaczone tylko dla turystów, a nie dla stałych klientów.

Lokalna Yamagata Traditional Performing Arts Promotion Co., Ltd: założona w 1996 roku, w razie potrzeby rekrutuje Maiko. W ich programie jest zawsze około 8-10 wolnych miejsc. 

Geimaiko Yamagaty bawią się w różnych ryotei w 5 dzielnicach: Yamagata, Zao-onsen, Kamiyama, Tendo i Misawazawa. Ale małe Geimaiko, które tam są i nie należą do żadnej dzielnicy, dzwonią do każdego zarejestrowanego ryotei i hotelu.

- 2025

- ozashiki

-  maj 2025 - debiut Haruno 春乃 (czerwony), Yukari ゆかり (zielony) i Tsuyuha つゆ羽 (żółty)

- kwiecień 2025 - emerytura najstarszych adeptek: Kogiku i Kochô

- styczeń 2025 - życzenia noworoczne

- sierpień-wrzesień 2024 - Rocznica i debiut w Yamagata. (zdjęcia L i P j.n. wg. treści)

W sierpniu 2024 roku Miyuki (美ゆき) świętowała swoje 10-lecie jako Yamagata Geiko, a my byliśmy świadkami debiutu Wakany (わか奈), która wcześniej pracowała jako Maiko w Yamagata w latach 2006-09. Miyuki pracuje jako Jikata Geiko (muzyk). 

Od 24 września Wakana pracuje również jako Jikata, ale ćwiczy taniec, więc w przyszłości może pracować jako Tachikata Geiko.

- kwiecień-maj 2023 - nowe debiuty - (od lewej do prawej): Matsuri (まつり), Misaki (美咲), Yumeka (ゆめ花) i Mamehana (豆はな)

- 2023

- 2020

- czerwiec 2019 - zakończenie stażu przez Shino (志乃)

- 2018 - emerytura Kozue こづえ i erikae Nanoha 菜乃葉  Nanoha jest jednym z trzech przypadków, w których Maiko stała się Geiko (Kohina, Kikuya, Nanoha).

- 2018

- 2018 - debiut Botan ぼたん - 100 lat wcześniej istniała w Yamagacie gejsza o tym imieniu.

- 2018 - debiut Sumire すみれ - należy do 12 generacji gejsz

Kiedy po raz pierwszy zostałam maiko, miałam trudności z nauką choreografii, ponieważ nie miałam doświadczenia w tańcu japońskim, ale dzięki cierpliwemu przewodnictwu mojej nauczycielki i starszej maiko, byłam w stanie zatańczyć wiele piosenek, a także lubiłam i pokochałam wykonywanie tańca. Ponadto, noszenie kimona każdego dnia pozwoliło mi nauczyć się bardziej kobiecego sposobu chodzenia i gestykulacji, a ćwicząc tę ​​sztukę wielokrotnie, nauczyłam się wytrwałości i cierpliwości. Ponadto starsze siostry gejsze nauczyły mnie, aby zawsze myśleć o rzeczach z punktu widzenia drugiej osoby.

Bycie maiko to zawód, w którym wszystko, czego doświadczasz, prowadzi do twojego własnego rozwoju. Każdy może zostać maiko, nawet ci, którzy nie mają żadnego doświadczenia w szkoleniu, o ile mają na to ochotę. Rozwijajmy się razem poprzez bycie maiko.

- sierpień 2016 - Nanoha (菜乃葉) - już emerytowana - strona podaję iż założyła rodzinę. Bonusikiem jest, iż należała ona do 8 generacji gejsz Yamagaty. 

Usłyszałam, że zostanie maiko pozwoli mi robić coś, czego rzadko doświadczam w życiu, więc zgłosiłam się, mimo że nie miałam żadnego doświadczenia. To był wielki zaszczyt zostać maiko i otrzymywać lekcje od najlepszych ludzi.

Na początku było trudno, ponieważ było wiele rzeczy, do których nie byłam przyzwyczajona, ale miałam klientów w pokoju tatami, którzy pamiętali moje imię i mnie zachęcali, a ja każdego dnia czułam się nagrodzona. Moja rodzina była bardzo szczęśliwa, że ​​zostałam maiko, a ja zaczęłam być z siebie dumna. Chciałam wykorzystać to, czego nauczyłam się jako maiko, więc zgłosiłam się, aby zostać geiko. Lubiłam uczyć się trudnych sztuk, takich jak śpiew, shamisen i taniec, których nie mogłam nauczyć się jako maiko, i było to dla mnie wyzwaniem, więc było to bardzo satysfakcjonujące. Obecnie skupiam się na wychowywaniu moich dzieci, ale kiedy dorosną, chciałabym znów zaangażować się w świat gejsz.

- Kikuya (菊弥)

- Kochô (小蝶)(L) i Jirô (二郎) (P)

- 2016 - erikae Yukiji (雪路) i Fujino (藤乃)

- wrzesień 2014 - debiut Shino (志乃)

- 2014 - erikae Miyuki (美ゆき)

- 2014

- w 2013 pracowały również: Hotaru, Kohana i Komomo - linki mi do nich wygasły, więc trudno mi powiedzieć czy jeszcze pracują. Podejrzewa, że nie. 

- 2013 - Himeno

- 2012 - Sayo

- 2006-2016 

- 2005

- 2002 grupowe: 

góra: Kikuya, Aoba, Yuzuka, Tamane

dół: Korin, Suika, Yukino, niestety ostatniej nie znam

- 2001

- 2000

- 1999

- 1999 - 2014 - Kikuya 菊弥. Była Maiko od około 1999 do 2005 roku i nadal jest Geiko (świętowała 10-lecie Geiko w 2015 roku). 

Powodem, dla którego zgłosiłam się na maiko, było to, że podziwiałam maiko, które widziałam w telewizji, gdy byłam w przedszkolu. Są bardzo słodkie, noszą piękne kimona i można się w nich uczyć sztuki. Jeśli istnieje tak efektowna i wspaniała praca, to ja też chcę nią zostać.

Od kiedy zostałam maiko, cieszyłam się, widząc uśmiechniętych i dobrze się bawiących klientów, a oprócz występów w pokojach tatami, miałam okazję wyjeżdżać w podróże służbowe poza prefekturę, odwiedzać inne miejsca i rozmawiać z różnymi ludźmi, czego normalnie nie mogłabym zrobić. Teraz jestem w stanie szkolić młodych ludzi na gejsze, ale wierzę, że sztuki nie można nauczyć się w jeden dzień, ale jest to praktyka trwająca całe życie. Chciałabym nadal promować Yamagatę wśród gejsz i wszystkich, abyśmy mogli odziedziczyć tradycyjną kulturę i utrzymać światło świata rozrywki Yamagaty przy życiu.

- 1996 - pierwsza grupa dziewcząt, która zadebiutowała w ramach projektu „Yamagata Maiko”.

Ich imiona to, od lewej do prawej:

tylny rząd: Haruna 春奈, Yoshino よし乃, Tamane たまね

pierwszy rząd: Kikuya 菊弥, Yûya 雄也, Kyôka京華

- 1950

- ok 1920 - Mashô (馬相), Hachiji (八字) i Umeka (梅香)

• - oprócz głównego miasta gejsze można również spotkać w Sakacie.

Sakata City to historyczne miasto portowe w północnej prefekturze Yamagata. Począwszy od 1600r., rozkwit populacji w Edo wymagał, aby ryż i inne artykuły pierwszej potrzeby były sprowadzane z innych obszarów, a Sakata była idealnie położona, aby stać się centrum handlu płynącego z północnego Hokkaido i obszaru Tohoku do rozwijających się miast Kyoto i Edo. Bogate tereny rolnicze przybrzeżnych i śródlądowych obszarów prefektury Yamagata dostarczały nie tylko ryżu, ale także słynnych upraw krokosza barwierskiego, wysoko cenionego do barwienia tekstyliów i kosmetyków.

Przepływ handlu z Sakata doprowadził również do wymiany kulturalnej, powodując, że Sakata rozwinęła swoją własną, unikalną strukturę społeczną i różnorodność kulturową, łącząc unikalne kultury głębokiej północy, wpływy tradycyjnej sztuki Kyoto i bogatą kulturę duchową rozwiniętą wokół ascetycznych praktyk kultu górskiego shugendo. Sakata jest dziś wyjątkowym, oddalonym od utartych szlaków miejscem z pysznymi tradycjami kulinarnymi, bogatymi doświadczeniami kulturowymi i oszałamiającymi widokami, które idealnie pasują do tych, którzy szukają głębszego doświadczenia Japonii.

Podróżując główną linią Uetsu, warto zatrzymać się na kilka dni w Sakacie i poznać bogatą historię, różnorodną kulturę i pielęgnowane tradycje tego portowego miasta.

Oba miasta miały Hanamachi w czasach, gdy ten rodzaj biznesu rozkwitał (Yamagata: 150 gejsz w latach 20. i 30. XX wieku, również 150 gejsz w Sakata, okres nieokreślony) i cierpiały z powodu stałego spadku liczby, podobnie jak wszystkie Hanamachi.

Sakata Ochaya Somaya została zamknięta w 1995 roku.

W herbaciarni Somaro goście mogą odwiedzić herbaciarnię i muzeum lub dodać do wizyty tradycyjny występ Maiko, który obejmuje lunch. Zazwyczaj to wydarzenie należy zarezerwować z wyprzedzeniem za pośrednictwem strony internetowej herbaciarni Somaro. Jest to bardzo rzadka i wyjątkowa okazja, aby zbliżyć się do autentycznej kultury japońskiej w autentycznej i bardzo dobrze utrzymanej herbaciarni. W 1996 roku została odnowiona i przekształcona w obiekt turystyczny.Yamagata Geigi Union i Izba Handlowo-Przemysłowa połączyły siły, aby wnieść nowe życie do lokalnego Hanamachi, co zaowocowało powstaniem Yamagata Maiko, które znamy dzisiaj.

W 2000 roku firma o nazwie „Hiraboku” odnowiła i ponownie otworzyła Somaya, zmieniając nazwę na „Somaro” i zaczęła zatrudniać „rzemieślników i specjalistów” z całej Japonii, co zaowocowało powstaniem Somaro Maiko.

W Somaro powstała również organizacja szkolenia maiko. Maiko muszą przejść przez sześć miesięcy intensywnego treningu tańca, śpiewu, shamisen (japońska gitara) i wielu innych dobrych manier, zanim będą mogły występować przed gośćmi.

Hanamachi Sakaty jest małe, w tym roku jest tam 3-4 Geiko i 3 Maiko. Inne gejsze, które obiły mi się w internetach: Suzuhana 鈴華, Suzuchiyo 鈴千代, Kosuzu 小鈴, Misuzu 美鈴.

Sakata Maiko są otwarte dla nowicjuszy, przyjazne turystom i oferują lunche i popołudniowe wydarzenia. Mówi się, że to bardziej styl Furisode-san (jak w Asakusa), ale sami nazywają siebie Maiko.

- 2025

- wrzesień 2024 - debiut Chisato (千小都)

- 2022 - debiut Chizuru 千鶴

- 2022 - emerytura Ichiki (一千花)

- 2017 - wizyta Światowej Organizacji Turystyki ONZ

- 2017 - Momoka

- grudzień 2016

- Konatsu wykonująca Sakata Jinku w Somaro Ochaya.

- styczeń 2014

- 2013

- marzec 2013

- 1992 - Kosuzu 小鈴 pochodzi z Sakata i zadebiutowała jako Maiko w 1992 r. Początkowo przeszła na emeryturę w 1999 r., ale w 2000 r. powróciła do pracy jako Geiko. W 2014 r. została natori szkoły tańca Fujima. W tym samym roku została instruktorką tańca w Sakata Maiko

- mapka i wygląd Somaro chaya