Z miejskich legend: Tunel Inunaki cz.1

Tunel Inunaki

Japonia jest wyjątkowo górzystym krajem a co za tym idzie usiana jest tunelami. Prowadzą przez nie drogi, jeżdżą nimi pociągi. Najdłuższy tunel w Japonii mierzy aż 18 kilometrów. Tunele są też miejscem gdzie.. łatwo spotkać ducha! Często uważa się je za bramy do innego świata, łączniki między światem żywych a krainą zmarłych. 

W dawnej Japonii, przy budowie tuneli często zdarzały się wypadki. Tunele, przy których budowie zginęło wiele osób, lub takie przechodzące pod cmentarzami, uważa się za wyjątkowo nawiedzone. Jeśli zatrzymamy się w takim tunelu, zgasimy silnik i zatrąbimy 3 razy, to możemy wywołać ducha (prosimy nie próbować!). W innych przednią szybę może niespodziewanie przesłonić duch… zwisający niczym nietoperz głową w dół z sufitu. Wreszcie, jadąc przez tunel możemy usłyszeć dziwne odgłosy, jakby pukanie lub uderzenia w karoserię samochodu. Po wyjechaniu na światło dzienne okaże się, że całe auto pokryte jest odciskami niewidzialnych dłoni.

Jednym z najsłynniejszych nawiedzonych tuneli w Japonii jest tunel Inunaki znajdujący się na Kyushu. Już sama nazwa wywołuje ciarki na plecach, oznacza bowiem “tunel wyjącego psa”. Tunel znany jest z nawiedzających go duchów, oraz popełnionego tam przed laty makabrycznego morderstwa.

W głębi gór Fukuoka, pośród gęstych lasów i wąskich, krętych ścieżek, kryje się miejsce, które od dziesięcioleci budzi lęk. Inunaki Tunnel, znany również jako "Tunel płaczącego psa", to nie tylko nawiedzone miejsce – to prawdziwy koszmar, w którym rzeczywistość zagubiona w niepohamowanej fantazji lubujących się w horrorach Japończyków skamle o szybką śmierć. Wchodząc tam, ryzykujesz nie tylko spotkanie z duchami, ale także utratę czegoś cennego – zdrowego rozsądku.

Prócz jednak legend miejskich, miejsce to znane jest z, niestety, prawdziwej historii. To właśnie w tym miejscu, 7 grudnia 1988 roku, miało miejsce bestialskie i bezsensowne morderstwo na 20-letnim chłopaku. Grupa nastolatków z zimną krwią porwała i spaliła żywcem Umeyamę Kouichiego. Jego przeraźliwe krzyki, rozchodzące się echem po ścianach tunelu, na zawsze wpisały się w ponurą legendę tego miejsca.

Powrzechnie mówi się, że w czasie II wojny światowej w miejscu dzisiejszego opuszczonego tunelu znajdowało się tajne laboratorium broni biologicznej, gdzie ofiary eksperymentów na ludziach umierały w męczarniach. Ich dusze miały na zawsze zostać uwięzione w murach tego przeklętego miejsca. Legendy głoszą również, że kiedy zapuszczasz się w głąb tunelu, możesz zniknąć bez śladu – tak, jakby miejsce to pochłaniało ludzi, pozostawiając po sobie jedynie milczące, czarne ściany.

Warto dodać, że w pobliżu tunelu znajduje się rzekomo zaginiona wioska Inunaki – miejsce, gdzie normalne, ludzkie prawa nie obowiązują, a na nieostrożnych śmiałków czeka… no właśnie nie wiadomo, bo nikt jeszcze nie wrócił. Choć wiele z tych opowieści wydaje się być tylko legendami, jedno jest pewne: mało miejsc na ziemi obrosło w tak wiele, tak przerażających legend, co tunel Inunaki.

„Skamlący pies” – czyli krótko o znaczeniu nazwy?

Nazwa "Inunaki" (犬鳴) składa się z dwóch znaków kanji: "inu" (犬), co oznacza "pies", oraz "naki" (鳴), czyli "płacz" lub "szczekanie". W dosłownym tłumaczeniu oznacza to "Płaczący pies", co już samo w sobie budzi niepokojące skojarzenia. Choć na pierwszy rzut oka może wydawać się to niewinnym określeniem, w japońskiej kulturze pies, szczególnie płaczący lub szczekający w ciemności, często symbolizuje nadchodzące nieszczęście lub obecność czegoś nadprzyrodzonego.

Legenda mówi, że nazwa ta wywodzi się od starożytnych opowieści o psach, które miały strzec wioski Inunaki i ostrzegać jej mieszkańców przed nadchodzącym niebezpieczeństwem. Szczekanie psów było uznawane za złowieszczy znak, zapowiadający coś strasznego, co miało nadejść z ciemności. Te opowieści stopniowo przekształciły się w miejską legendę, w której skamlenie psa w okolicach tunelu jest zwiastunem nadprzyrodzonych zjawisk lub tragicznych wydarzeń.

Pochodzenie nazwy "Inunaki" miała znaczący wpływ na rozwój lokalnych legend. „Płaczący pies” stał się symbolem nawiedzonych miejsc, a samo jego imię zaczęło wzbudzać strach i niepokój. W połączeniu z tragicznymi wydarzeniami, które miały miejsce w tunelu i jego okolicach, nazwa ta zyskała mroczny, wręcz upiorny wydźwięk, umacniając tunel Inunaki jako jedno z najbardziej tajemniczych i przerażających miejsc w Japonii.

Położenie tunelu Inunaki
Tunel Inunaki położony jest w prefekturze Fukuoka, między miastem Miyawaka a miejscowością Hisayama, w jednym z bardziej odizolowanych i górzystych regionów tej części Japonii. Tunel przecina górski teren, ukryty wśród drzew, a jego położenie w pobliżu zbiornika wodnego przy tamie Inunaki dodaje mu atmosfery odosobnienia i tajemniczości. To właśnie ta geograficzna izolacja i otoczenie dziką przyrodą sprawiają, że miejsce to wydaje się odcięte od cywilizacji… i rzeczywistości.

Okolica tunelu, choć piękna, charakteryzuje się surowością – kręte drogi, strome zbocza i gęste lasy nadają mu ponury charakter. Stare, nieużywane drogi prowadzące do tunelu są zarośnięte, miejscami niedostępne. Bliskość zbiornika przy tamie Inunaki, z jego spokojnymi wodami, stanowi kontrast dla mrocznej atmosfery tunelu, jednak miejsce to jest uważane za równie nawiedzone, co sam tunel.

Obecnie wejścia do starego tunelu Inunaki są zamknięte i zablokowane betonowymi blokami, uniemożliwiającymi wejście do jego wnętrza. Tunel został całkowicie zamknięty po licznych przypadkach nielegalnych wtargnięć oraz tragicznych wydarzeniach, które miały tam miejsce, w tym brutalnym morderstwie w 1988 roku. W 1975 roku wybudowano nowy tunel Inunaki, który przejął funkcje transportowe, jednak stary tunel pozostał symbolem lokalnych legend i miejscem, które przyciąga śmiałków szukających wrażeń z pogranicza światów.

Tunel Inunaki, choć nieużywany, odgrywał kiedyś ważną rolę w lokalnej infrastrukturze, łącząc miasta Fukuoka i Kitakyushu. Jego zamknięcie spowodowało, że teren ten stał się jeszcze bardziej odizolowany, a tunel stał się znany głównie z powodu mrocznych legend i tragicznych wydarzeń, jakie się z nim wiążą.

Tunel a wioska Inunaki?

W 1999 r. na japońskiej stronie internetowej forum dyskusyjnego 2chan pojawił się post.

Stwierdzono w nim, że w pobliżu starego tunelu Inunaki znajduje się wioska o nazwie Inunaki Village, której nie ma na żadnych mapach. Napisano w nim również, że w tej wiosce nie obowiązuje Konstytucja Japonii i że jeśli ją odwiedzisz, będziesz ścigany przez szalonych wieśniaków z toporami.

Po tym wpisie, zachęceni gorącem wczesnego wieku japońskiej kultury internetowej, w sieci pojawiło się wiele doniesień i opowieści. Chociaż wioska Inunaki nie została dostrzeżona do dziś i jest uważana za rodzaj plotki lub miejskiej legendy, nadal jest popularna, a film o tym samym tytule oparty na legendzie został wydany w 2019 roku.

Wioska Inunaki (犬鳴村) to jedna z najsłynniejszych japońskich legend miejskich/nazwa wioski w opowieści. Mówi się, że wioska ta znajduje się w okolicy tunelu Inunaki (bądż też naprzemienie koło jednej z nich) w prefekturze Fukuoka.

Oryginalna historia została opublikowana w 1999 r. na japońskim forum dyskusyjnym 2chan i rozprzestrzeniła się szeroko w kraju, wraz z różnymi doświadczeniami i rzeczywistymi incydentami z tamtych okolic.

Początek Wioski Inunaki to wpis na 2chan z 30 października 1999 r. Jednak treść wpisu została pierwotnie przesłana do programu telewizyjnego „Special Mission Research 2000 (特命リサーチ2000)”. Program telewizyjny składał się z własnych dochodzeń programu w sprawie próśb otrzymywanych od widzów (klientów) za każdym razem. Prośba Inunaki Village nigdy nie została faktycznie zbadana w programie, ale została opublikowana na 2chan, co doprowadziło do ogólnokrajowego rozgłosu.

Istnieje wiele teorii na temat tej miejskiej legendy o wiosce Inunaki. Oto niektóre z najczęściej wymienianych cech.

- Ze ścieżki w pobliżu tunelu Inunaki

W rejonie Inunaki znajduje się Inunaki Tunnel, który jest również znanym nawiedzonym miejscem. Mówi się, że w pobliżu tunelu znajduje się ścieżka prowadząca do wioski, której nie ma na mapie.

- „wymazany” przez Japonię

Przy wjeździe do wioski znajduje się znak z napisem: „Konstytucja Japonii nie obowiązuje od tego momentu”.

Być może na tej podstawie wymazano istnienie wioski Inunaki z administracyjnych zapisów i map przechowywanych przez Japonię.

Plotka głosi, że żadna marka telefonu komórkowego nie będzie mogła połączyć się z internetem w okolicy wioski. W sklepach całodobowych w okolicy są również telefony publiczne, ale mówi się, że nie można się stamtąd dodzwonić pod numer 110 (japoński numer policyjny).

- Tam mieszkają szaleńcy

Widzisz mieszkańców wioski z szalonym spojrzeniem w oczach, a jeśli cię złapią, będą cię gonić z toporem.

Istnieje teoria, że ​​wioska była tak poważnie dyskryminowana przed okresem Edo (1603~1868), że odcięła wszelki kontakt ze światem zewnętrznym i stała się samowystarczalna we własnej wiosce. A ponieważ było tak mało kobiet, wielokrotnie dopuszczały się kazirodztwa i stawały się niebezpieczne genetycznie.

- Gdy znajdziesz się we wsi, czeka cię śmierć

Według relacji niektórych świadków, nieco dalej od wejścia do wioski znajduje się plac ze zniszczonym samochodem osobowym. Jest tam również chata ze stertą czaszek. Nie ma dokładnych informacji o osobach złapanych przez mieszkańców wioski, ale prawdopodobne jest, że zostały zabite.

Inna teoria głosi, że para, która wcześniej próbowała odwiedzić wioskę dla zabawy, zniknęła. Podobno jechali białym sedanem, więc samochód, który został zniszczony przez coś, co wyglądało na siekierę, jak opisali świadkowie, mógł należeć do nich.

- „Prawdziwa” wioska Inunaki w historii

W regionie Inunaki znajdowała się kiedyś wioska o nazwie Inunakidani Village (犬鳴谷村). Wieś istniała przez około 200 lat od końca XVII wieku i ma historię łączenia się z innymi wioskami w tym rejonie. Obszar, na którym kiedyś stała wioska, został w dużej mierze zatopiony przez wodę po ukończeniu budowy zapory Inunaki w 1994 r. i już nie istnieje. Możliwe, że ta historia mogła zostać wyprowadzona, aby stać się podstawą legendy o wiosce Inunaki.

A teraz wracamy do:..

Historia tunelu Inunaki

W 1949 roku, po wojnie, w sercu gór Fukuoka powstał tunel, który miał połączyć dwa kluczowe miasta regionu – Fukuokę i Kitakyushu. Stary tunel Inunaki, choć miał być jedynie funkcjonalnym elementem infrastruktury, szybko zyskał niechlubną sławę. Od samego początku jego istnienia pojawiały się doniesienia o dziwnych wypadkach i niewytłumaczalnych zjawiskach. Tunel, wijący się przez mroczny, górzysty teren, jakby od początku skrywał w sobie tajemnicę, która tylko czekała na nieuważnych.

W 1975 roku tunel został zamknięty, a ruch skierowano przez nowy, większy tunel, który przejął transportową funkcję starego przejścia. Ale to, co miało być końcem historii starego tunelu Inunaki, okazało się dopiero jej początkiem. Odkąd miejsce to przestało pełnić rolę oficjalnej drogi, stało się źródłem coraz dziwniejszych opowieści. Opuszczone drogi prowadzące do tunelu były idealnym miejscem spotkań gangów motocyklowych, znanych w Japonii jako Bousou-zoku (暴走族 – można przetłumaczyć, jako gang szaleńczej jazdy”). Pustka tunelu przyciągała też tych, którzy szukali mroku i tajemnicy, a teren wokół stał się nielegalnym składowiskiem odpadów – jakby tunel sam w sobie wciągał w siebie to, co odrzucone przez społeczeństwo.

Jednak to wydarzenie z grudnia 1988 roku na zawsze zmieniło postrzeganie tego miejsca… W poniższej historii nie będzie nic paranormalnego, ale, niestety, jest prawdziwa.

Morderstwo w tunelu Inunaki, 1988 r.

7 grudnia 1988 roku, ponure zimowe popołudnie, stalowo szare niebo i chmury unoszące się nad górskimi lasami prefektury Fukuoka. Kouichi Umeyama (梅山 孝一), młody, ledwie 20-letni pracownik fabryki, wracał z pracy do domu, nieświadomy, jaki los go tego dnia czeka. Umeyama był zwykłym, młodym człowiekiem - cichym, pracowitym, szanującym starsze osoby, tak o nim mówili już po wszystkim.

Kiedy Umeyama stał na światłach w swoim samochodzie, do jego auta zbliżyła się grupa młodych chłopaków w wieku od 16 do 19 lat, pochodzących się z miejscowości Tagawa. Ich celem było ukraść jego samochód, by "zaimponować dziewczynom", jak sami to tłumaczyli później. Lider grupy zażądał, by Umeyama oddał im swoje auto. Kiedy ten odmówił, zaczęli go bić, kopiąc go i bijąc pięściami. Umeyama, mimo brutalnych ciosów, próbował się bronić, ale był bez szans w starciu z rozwścieczoną grupą.

Po pierwszej fali przemocy, Umeyama próbował uciec, walcząc o życie. Jego zmasakrowana twarz i zranione ciało nie były w stanie zdobyć współczucia przechodniów – nikt nie zatrzymał się, by mu pomóc. Ludzie z odrazą i przestrachem unikali spojrzenia i odsuwali się. Mimo to, z determinacją starał się dotrzeć do domu. Jednak napastnicy go dogonili. Przeciągnęli go z powrotem do auta, związali i ponownie brutalnie zaatakowali, tym razem używając narzędzi takich jak klucze, łomy i inne metalowe przedmioty.

Chociaż ich pierwotny plan zakładał pozbycie się ciała, wyrzucając je do wód pobliskiego Rikimaru Dam, przestrzaszeni tym, że ciało mogłoby wypłynąć na powierzchnię, zmienili plan. To wtedy zdecydowali, że najskuteczniejszym sposobem pozbycia się dowodów będzie spalenie Umeyamy. Zawlekli go do starego tunelu Inunaki – opuszczonego, cichego, odizolowanego miejsca, które doskonale nadawało się do ukrycia ich zbrodni.

Zatrzymali się na stacji benzynowej, gdzie kupili benzynę, twierdząc, że potrzebują jej, bo ich motocykl się zepsuł. W tunelu Umeyama został oblany benzyną. Gdy płomienie zaczęły trawić jego ciało, przeraźliwe krzyki chłopaka rozeszły się echem wzdłuż ścian tunelu – okazało się, że Umeyama żyje i jest przytomny – czy to było celem sprawców, tego nie wiemy. Wbrew ich oczekiwaniom, Umeyama nie umarł od razu. Rozpaczliwie walczył o życie, próbując uciec z płonącego piekła, mimo związanych rąk i nóg, próbował się czołgać.

Na koniec grupa oprawców upewniła się, że ich ofiara nie żyje, po czym udali się do Fukuoki, gdzie w jednym z barów z dumą chwalili się: "Zabiliśmy go! Podpaliliśmy go żywcem!".

Następnego dnia, 8 grudnia 1988 roku, ciało Kouichiego Umeyamy zostało odnalezione przez policję. Jego śmierć wywołała falę oburzenia w całym kraju. Brutalność i bezduszność zbrodniarzy wstrząsnęła opinią publiczną. Mordercy, wszyscy młodzi mężczyźni w wieku od 16 do 19 lat, zostali szybko aresztowani. Znalezienie ich nie było żadnym problemem – było mnóstwo świadków samego pobicia, jak i później przechwałek w barze.

W 1991 roku, w sądzie apelacyjnym w Fukuoce, główny sprawca zbrodni, wówczas 21-letni mężczyzna, który w czasie popełnienia przestępstwa miał 19 lat, usiłował zaskarżyć wyrok dożywocia, twierdząc, że "nie miał zamiaru zabić" i, że kara jest zbyt surowa. Sędzia Maeda Kazuaki, jednak bezlitośnie odrzucił apelację, argumentując, że "okrucieństwo tej zbrodni jest bez precedensu, a oskarżony odegrał kluczową rolę w przestępstwie i musi ponieść pełną odpowiedzialność".

Choć nie należy mieszać tej historii, prawdziwej i strasznej, z opowieściami pochodzącymi z japońskiej kultury kwaidanów i miejskich legend o zjawiskach paranormalnych, to naturalne jest, że historia ta w następujących latach przyczyniła się do wzrostu popularności tunelu Inunaki, jako horror spotu.

Tunel Inunaki na ekranie

- Filmy

Jednym z najbardziej znanych przykładów filmowych nawiązujących do legendy tunelu Inunaki jest horror "Howling Village" (2019) w reżyserii Takashiego Shimizu, twórcy kultowego "Ju-On: The Grudge". Film ten oparty jest zarówno na legendzie tunelu, jak i mrocznej opowieści o Inunaki Village – tajemniczej wiosce, która rzekomo istnieje poza jurysdykcją japońskiego prawa. "Howling Village" przedstawia ponury świat, w którym bohaterowie stopniowo odkrywają prawdę o tym nawiedzonym miejscu, napotykając na duchy i zjawiska paranormalne.

- Gry video

Legenda o Inunaki Tunnel zainspirowała także twórców gier wideo. Jednym z takich przykładów jest indie horror "Inunaki Tunnel" (2020) stworzony przez Chilla's Art. Gra przenosi graczy do mrocznego, nawiedzonego tunelu, gdzie muszą rozwiązywać zagadki i unikać nadprzyrodzonych zjawisk. Oparta na miejskich legendach, gra czerpie inspiracje z rzeczywistych opowieści o Inunaki i wzbudza u graczy uczucie niepokoju i grozy.

Kolejną grą bezpośrednio nawiązującą do legendy tunelu Inunaki jest "Shin Hayarigami 2", wydana przez Nippon Ichi Software. To gra typu visual novel z elementami horroru, w której gracze wcielają się w detektywa rozwiązującego zagadki nadprzyrodzonych zjawisk. Jeden z epizodów gry skupia się na legendzie tunelu Inunaki, eksplorując zarówno opowieści o duchach, jak i tajemnicze zniknięcia w jego okolicach. Gra podkreśla atmosferę strachu i niepewności, doskonale oddając grozę, która towarzyszy legendzie o tym miejscu.

- Literatura i manga

Tunel Inunaki znalazł swoje miejsce również w literaturze i mandze. Legendy związane z tym miejscem często pojawiają się w japońskich antologiach opowiadań grozy, zwłaszcza w tych poświęconych miejskim legendom. Niezwykle popularne mangi, takie jak "Gakkou no Kaidan" (opowieści o szkolnych duchach), zawierają epizody inspirowane nawiedzonymi tunelami i opuszczonymi miejscami, które nawiązują do podobnych motywów jak w legendzie o Inunaki Tunnel.

Innym przykładem jest manga "Kowai! Nihon no Shinrei Supotto", zbiór krótkich opowieści grozy o nawiedzonych miejscach w Japonii. W jednym z rozdziałów tunel Inunaki zostaje opisany jako miejsce, gdzie duchy zmarłych robotników mają się objawiać podróżującym, a legenda o zaginionej wiosce tylko potęguje grozę.

- Anime

Jednym z anime nawiązujących do tunelu Inunaki jest "Yamishibai: Japanese Ghost Stories", seria krótkich opowieści grozy, które opierają się na japońskich legendach i miejskich mitach. W jednym z odcinków tunel taki, jak z legend o Inunaki, staje się miejscem, gdzie bohaterowie doświadczają przerażających zjawisk paranormalnych. Historia czerpie inspirację z opowieści o zamurowanych ciałach i nawiedzonych robotnikach, co wprowadza widzów w atmosferę tajemnicy i grozy.

Również "Inunaki Village", które powstało w 2020 roku jako adaptacja filmowego horroru "Howling Village" dotyczy tej legendy miejskiej. Film i anime opowiadają o mrocznej legendzie związanej zarówno z tunelem, jak i rzekomą zaginioną wioską Inunaki, do której prowadzi droga przez nawiedzony tunel. Główna bohaterka stopniowo odkrywa tajemnice nawiedzonego miejsca, zmagając się z paranormalnymi zjawiskami, które mają swoje źródło w mrocznej historii regionu.

Relacje świadków

Opowieści o tunelu Inunaki są nie tylko częścią japońskich legend, ale także żywo funkcjonują w internecie, gdzie wielu odważnych śmiałków dzieli się swoimi doświadczeniami z tego nawiedzonego miejsca. Platformy takie jak Reddit czy YouTube pełne są relacji ludzi, którzy odwiedzili Inunaki Tunnel, często opowiadając o niepokojących wydarzeniach, które spotkały ich w trakcie eksploracji.

Na forum r/Ghosts na Reddicie znaleźć można opisy osób, które twierdziły, że podczas wizyt w tunelu słyszały dziwne dźwięki – od niewyraźnych głosów po odgłosy kroków, choć nikogo tam nie widziały. Jedna z najbardziej znanych relacji opisuje grupę przyjaciół, którzy wybrali się do tunelu nocą. Wszyscy doświadczyli uczucia, jakby ktoś ich obserwował, mimo że byli sami. Jeden z uczestników opowiadał, że gdy próbowali wycofać się z tunelu, poczuli nagły spadek temperatury, mimo że nie było żadnego wiatru ani warunków, które mogłyby to tłumaczyć.

Na YouTube można znaleźć dziesiątki filmów z eksploracji tunelu. Wielu użytkowników na swoich kanałach, takich jak "Torauma Channel", opowiada o doświadczeniach paranormalnych, w tym o słyszeniu dźwięków przypominających jęki lub krzyki. Jedna z relacji opublikowanych przez japońskiego YouTubera Shirai Akira przyciągnęła uwagę mediów – opowiadał on, że podczas filmowania w tunelu zauważył nagłe migotanie kamery, które wcześniej nigdy nie występowało w jego sprzęcie. Kiedy później oglądał nagrania, zauważył na nich niewyraźną postać przechodzącą w tle, choć w czasie nagrania nie było tam nikogo innego.

Świadectwa te często towarzyszą opowieściom o nagłych zmianach temperatury – wielu odwiedzających mówi o tym, jak wchodząc do tunelu, czują intensywne zimno, mimo że temperatura na zewnątrz jest normalna. Inni donoszą o uczuciu duszności lub nagłej ciężkości powietrza, jakby coś niewidzialnego przytłaczało ich ciało.

i na zakończenie...

Mroczna historia tunelu Inunaki, opowieści o duchach i przerażające wydarzenia, które miały miejsce na jego terenie, sprawiają, że czasem trudno jest oddzielić fakty od miejskich opowieści. Dla wielu mieszkańców Japonii, jak i odwiedzających z całego świata, tunel pozostaje symbolem tajemnicy, niewytłumaczalnego lęku oraz ostrzeżeniem przed tym, co może czekać na nas po drugiej stronie granicy tego, co znane.

Japonia, kraj bogaty w historie duchów i zjawisk paranormalnych, znajduje w takich miejscach jak Inunaki przestrzeń, gdzie może wyrażać swoje obawy związane z przeszłością, technologią oraz nieuchronnymi zmianami, jakie niesie nowoczesność. W tym sensie tunel staje się czymś więcej niż tylko nawiedzonym miejscem – jest częścią mitologii, która odzwierciedla wewnętrzne lęki współczesnego społeczeństwa.

Pomimo zamknięcia wejść betonowymi blokami, a także licznych prób odcięcia tunelu od świata zewnętrznego, Inunaki Tunnel nadal przyciąga uwagę jako jedno z najbardziej nawiedzonych miejsc w Japonii. Choć niektóre elementy tej historii mogą wydawać się przesadzone, miejsce to wciąż pozostaje symbolem japońskiej fascynacji zjawiskami nadprzyrodzonymi i niewyjaśnionymi zagadkami. Czy to miejsce jest naprawdę nawiedzone, czy to tylko produkt wyobraźni zbudowanej na opowieściach, tunel Inunaki na zawsze pozostanie częścią mrocznej japońskiej mitologii.