Wojna Jinshin

Wojna Jinshin (壬申の乱, jinshin no ran) była wojną o sukcesję, która miała miejsce w państwie Yamato pod koniec okresu Asuka. Wybuchła w 672 roku po śmierci cesarza Tenji. Nazwa odnosi się do jinshin (chiń. renshen壬申) lub dziewiątego roku cyklu sześćdziesięcioletniego, odpowiadającego rokowi gregoriańskiemu 672. Był to jeden z największych konfliktów w klasycznej historii Japonii.

Tenji pierwotnie wyznaczył swojego brata, księcia Ōamę, na swojego następcę, ale później zmienił zdanie na korzyść syna, księcia Ōtomo. W trakcie zamieszek, które wybuchły w wyniku konfliktów frakcyjnych, Ōtomo, po objęciu tronu cesarskiego, popełnił samobójstwo po niecałym roku panowania. Jego wuj Ōama objął tron ​​jako cesarz Tenmu. Tenmu był pierwszym monarchą Japonii, którego ówcześnie udokumentowano jako używającego tytułu Tennō .

Tło historyczne

Po porażce Baekje i ich sojuszników Yamato przez Sillę i Chiny Tang w bitwie pod Baekgang, cesarz Tenji, wbrew sprzeciwowi swoich wasali, przeniósł stolicę do Ōmi-Ōtsu (obecnie Ōtsu, prefektura Shiga) i przygotował się do odpowiedzi na rosnące zagrożenie ze strony Azji Wschodniej. Próbował zbudować silniejsze, scentralizowane państwo, naśladując biurokrację dynastii Tang, importując systemy polityczne i kodeksy prawne Tangów, co w konsekwencji wpłynęło na całą japońską kulturę. Cesarzowi Tenji przypisuje się skompilowanie Kodeksu Ōmi, pierwszego zbioru praw Ritsuryō, uważanego za pierwszy kodeks prawny w klasycznej Japonii . Japonia była w trakcie procesu unifikacji politycznej przez klan Yamato, który dążył do rozwiązania potężnej hegemonii lokalnych prestiżowych klanów w systemie klanów Uji. 

Kolejnym zadaniem, którym Tenji musiał się zająć, było zapewnienie sobie następcy. Jego małżonką cesarzową była Yamato-hime, ale z tego związku nie narodził się żaden syn. Musiał znaleźć odpowiedniego mężczyznę spośród synów żon niebędących cesarzami. Książę Takeru był pierwszym synem, ale urodził się niemy i zmarł w wieku siedmiu lat. Książę Ōtomo był kolejnym księciem; był pracowity, bardzo inteligentny i inteligentny. Miał wystarczające zdolności, by zostać kolejnym cesarzem.

Chociaż Ōtomo był niemal ideałem, nie pochodził z rodu cesarskiego. Jego matka pochodziła z niskiego stanu i pochodziła z rodziny właścicieli ziemskich. To stanowiło poważną przeszkodę w rozważaniu Ōtomo jako kandydata na tron.

Był jednak inny kandydat, równie znakomity jak Ōtomo: młodszy brat cesarza, książę Ōama, który był równie utalentowany. Jego reputacja była znacznie większa niż Ōtomo, ponieważ pochodził z wyższego rodu i bardziej nadawał się na następcę cesarza. To była główna przyczyna nadchodzących kłopotów. Ōtomo znany był również ze swoich umiejętności w walce. 

W 670 cesarz Tenji zachorował. Zdając sobie sprawę, że nie pożyje już długo, życzył sobie, aby po jego śmierci dynastia cesarska przeszła w ręce jego ulubionego syna, księcia Ōtomo, który w 671 został mianowany pierwszym Daijō-daijin (kanclerzem królestwa). Ponieważ największym rywalem Ōtomo był Ōama, cesarz próbował wypędzić brata; zaprosił księcia do swojej sypialni i zapytał, czy Ōama ma zamiar objąć tron. Gdyby Ōama odpowiedział twierdząco, cesarz aresztowałby go i ukarał jako zdrajcę. Jednak książę był wystarczająco sprytny, by znać swój podstęp i odpowiedział, że nie ma woli, aby objąć tron, chcąc raczej, aby Ōtomo został następnym cesarzem. Dodał, że zamiast odziedziczyć tron, chce zostać mnichem i zamierza wycofać się do świątyni w Yoshino. Ponieważ nie było powodów, aby ukarać Ōamę, cesarz przyjął propozycję księcia: Następnego dnia Ōama udał się do Yoshino wraz z córką Tenjiego, księżniczką Uno-no-Sarara (przyszłą cesarzową Jitō), aby zostać mnichem. 

Cesarz ogłosił Ōtomo swoim następcą. Ōtomo wezwał sześciu poddanych do sypialni cesarza i zażądał od nich przysięgi, że mu pomogą, w obecności ojca. Tenji skinął głową na znak zgody, a kilka dni później zmarł.

Wojna

Po śmierci cesarza książę Otomo jako nowy cesarz rozpoczął działalność administracyjną. Soga no Akae (蘇我赤兄), Soga no Hatayasu (蘇我果安), Kose no Omi Hito (巨勢臣比等), Ki no Ushi (紀大人) i inne podmioty podążały za nim.

Tymczasem książę Ōama udawał mnicha w świątyni w Yoshino, cały czas szukając okazji, by wzniecić bunt przeciwko swojemu siostrzeńcowi i wypędzić go. Potajemnie zaczął gromadzić broń i żołnierzy. W czerwcu 672, dowiedziawszy się, że dwór Ōmi planuje go zabić, zebrał armię i opuścił Yoshino, maszerując do pałacu w Ōtsu, gdzie rezydował nowy cesarz. Wzmocnił swoją armię, gromadząc lokalne klany, gdy posuwał się przez Uda, Iga i Suzuka, z których wiele było niezadowolonych z reform wprowadzonych przez ojca Ōtomo. Po drodze spotkał się ze swoimi synami, którzy uciekli z Ōmi. Jego najstarszy syn, książę Takechi, szczególnie wyróżnił się podczas tego konfliktu. Aby odciąć posiłki z prowincji wschodnich, książę Ōama przejął strategiczne punkty kontrolne, takie jak bariera Fuwa, kontrolując dostęp do regionu Kinai. 

Siły Ōamy napotkały wiele trudności: w niektórych okręgach ataki partyzanckie uniemożliwiły im marsz na wiele dni. Za każdym razem, gdy napotykali takie trudności, walczyli dzielnie i cierpliwie, zyskując po drodze zwolenników dla swojej sprawy.

Ostatecznie wojna trwała około miesiąca. Ważna stara stolica Asuka została zdobyta przez generała Ōtomo no Fukei w imieniu Ōamy. Następnie 22 sierpnia przeważające liczebnie siły dworu Ōmi zajęły ostatni punkt oporu na zachód od mostu Seta w Ōmi, ale zostały pokonane. Po desperackiej walce Ōama zdobył stolicę. Książę Ōtomo uciekł na górę Nagara w pobliżu pałacu, gdzie udusił się na śmierć. Poddani, którzy go wspierali, zostali aresztowani przez wojska Ōamy i ukarani jako zbrodniarze wojenni. Wiele starożytnych klanów zostało zniszczonych lub popadło w zapomnienie w wyniku wojny.

Zwycięzca ostatecznie spalił stolicę i powrócił do Asuki, gdzie zbudował pałac Asuka-Kiyomihara i poślubił cesarzową Uno no Sararę. Ōama (cesarz Tenmu) wprowadził następnie reformy polityczne i wojskowe, które umocniły władzę cesarską i scentralizowały rządy, skupiając cesarza w centrum. Był on pierwszym monarchą Japonii, o którym w dokumentach udokumentowano używanie tytułu Tennō. Poprzednicy Tenmu otrzymywali ten tytuł z mocą wsteczną od kolejnych pokoleń.

Wydarzenia wojenne

Podane daty podano zgodnie z kalendarzem juliańskim.

• Czerwiec 672 r. n.e.: Książę Ōtomo nakazuje gubernatorom prowincji Mino i Owari przydzielenie robotników do budowy misasagi dla zmarłego cesarza Tenji.
• 22 lipca: Książę Ōama, dowiedziawszy się, że ministrowie dworu Ōmikyō knują przeciwko nim intrygę, wydaje rozkazy Murakuni no Oyori (村国男依), Wanibe no Kimite (和珥部君手) i kilku innym sługom, aby pospieszyli do Ō no Honji (多品治) w prowincji Mino w celu zebrania broni wszelkiego rodzaju dla swojej grupy wojennej.
• 24 lipca: Książę Ōama, opuszczając Yoshino, zamierza udać się na wschód. Wysyła Ōkida no Kimi Yesakę (大分君 恵尺) i kilku swoich ministrów do księcia Takasaki, który pełni obowiązki pod jego nieobecność, z poleceniem, aby zwrócili się do niego z prośbą o nadanie dzwonów. W związku z tym pozwala Yesace pospieszyć do Ōmikyō i wezwać księcia Takechiego i księcia Ōtsu na spotkanie w Ise.
• 26 lipca: Rano książę Ōama oddaje cześć bogini Amaterasu Ōmikami nad brzegiem rzeki Tohogawa (迹太川), w dystrykcie Asake (朝明). Dołącza do niego książę Ōtsu.
• 27 lipca: Książę Ōama udaje się do Fuwa (不破) za radą księcia Takechiego.
• 31 lipca: Książę Ōama wysyła Ki no Omi Abemaro (紀臣阿閉麻呂), Ō no Honjiego i kilku swoich ministrów, aby przeprawili się do Yamato przez górę Miyama (大山) w Ise. Wysyła Murakuni no Oyori i kilku służących, dowodzących dziesiątkami tysięcy ludzi, z rozkazem wyruszenia z Fuwy i udania się bezpośrednio do Ōmikyō. Obawiając się, że te oddziały mogą być trudne do odróżnienia od armii Ōmikyō, umieszcza czerwony znak na ich ubraniach. Dwór Ōmikyō nakazał księciu Yamabe (山部王) i Soga no Hatayasu rozłożyć obóz na brzegach rzeki Inugami (犬上川), aby zaatakować wojska Ōamy w Fuwa. Jednak wśród wojsk Ōmiego dochodzi do zamieszek, a książę Yamabe zostaje zabity, co uniemożliwia postęp armii. Soga no Hatayasu, który zabił księcia Yamabe, wraca z Inugami i dźga się nożem w gardło, umierając. Hata no Kimi Yakuni (羽田公矢国), generał Ōmi, zgłasza się i poddaje. Książę Ōama mianuje go generałem i pozwala mu wyruszyć na północ do Koshi. Ōmi wysyła wybranych żołnierzy, aby dokonali nagłej inwazji na wioskę wokół Samegai (醒ヶ井; współczesna prefektura Shiga), więc Izumo no Koma (出雲狛) zostaje wysłany, aby ich zaatakować i wypędzić.
• 1 sierpnia: Ōtomo no Fukei (大伴吹負) rozbija obóz na szczycie góry Narayama (乃楽山). Aredao no Atae Akamaro (荒田尾直赤麻呂) zwraca się do Fukei z prośbą o pilną ochronę dawnej stolicy Asuka. Fukei usuwa deski z mostów drogowych i tworzy z nich umocnienia, które następnie wznosi na autostradach w okolicach stolicy, aby w ten sposób czuwać.
• 2 sierpnia: Fukei walczy z Soga no Hatayasu na górze Narayama, ale zostaje pokonany przez Hatayasu i jego ludzi i rozprasza się. Hatayasu ściga go aż do Asuki, gdzie dostrzega stolicę. Widząc jednak umocnienia na drogach, podejrzewa zasadzkę i zamiast tego wycofuje się.
• 3 sierpnia: Tanabe no Osumi (田辺小隅), generał porucznik partii Ōmi, i jego doborowi żołnierze próbują potajemnie wkroczyć do obozu księcia Ōama, aby zaatakować księcia.
• 4 sierpnia: Ō no Honji przechwytuje wojska Tanabe no Osumi i pokonuje je.
• 5 sierpnia: Murakuni no Oyori i jego ludzie walczą z oddziałami Ōmi nad rzeką Yokogawa na Okinadze (息長) i pokonują ich, zabijając ich generała Sakaibe no Kusuri (境部薬).
• 7 sierpnia: Oyori i jego ludzie atakują generała Ōmi, Hadę no Tomotari (秦友足), na górze Tokoyama (鳥籠山) i zabijają go. Ki no Abemaro, słysząc, że Fukei, jeden z jego towarzyszy, został pokonany przez wojska Ōmi, dzieli ich armię i wysyła Okizome no Muraji Usagi (置始連菟) na czele ponad tysiąca kawalerzystów w pośpiechu do stolicy Asuka.
• 11 sierpnia: Oyori i jego ludzie toczą bitwę na brzegach rzeki Yasukawa i ponoszą sromotną klęskę.
• 15 sierpnia: W Kurimoto armia Ōmi zostaje zaatakowana i odparta przez Oyori.
• 20 sierpnia: Oyori i jego ludzie przybywają do Seta. Książę Ōtomo i jego ministrowie obozują razem na zachód od mostu. Dochodzi do bitwy, z której Ōtomo i jego ministrowie uchodzą z życiem. Ōtomo no Fukei, pokonany pod górą Narayama, ponownie zbiera rozproszone wojska i toczy bitwę z Iki no Karakuni (壱伎韓国) w Chimata (衢) w Taima (当麻). Odważny żołnierz imieniem Kume (来目) rzuca się prosto w sam środek armii Karakuni i pokonuje ją.
• 21 sierpnia: Oyori zabija generałów Ōmi Inukai no Isokimi (犬養五十君) i Hasama no Atae Shiote (谷直塩手) na rynku Awazu (粟津). Dowiedziawszy się o tym, książę Otomo zdaje sobie sprawę, że nie ma dokąd pójść, więc odwraca się i ukrywa na zboczu góry Nagara, gdzie dusi się na śmierć.
• 8 października: Książę Ōama udaje się w triumfalnym pochodzie do Asuki.