góra Usu

Położona w Parku Narodowym Shikotsu-Toya, w południowo-zachodniej części Hokkaido, góra Usu góruje nad przejrzystymi wodami pobliskiego jeziora Toya, zapewniając zapierające dech w piersiach widoki. Usu położony jest na południowym obrzeżeniu kaldery a jego wysokość to 733 m n.p.m. Jest to aktywny stratowulkan, a jego częste erupcje znacząco ukształtowały otaczający go krajobraz, tworząc fascynującą i nieziemską scenerię.

Od początku XX w. wulkan Usu wybuchał czterokrotnie w latach: 1910, 1944–1945 (w trakcie tej erupcji powstała kopuła wulkaniczna, którą nazwano Shōwa-shinzan), 1977–1982 oraz 2000–2001. 

Góra i otaczający ją teren zostały opuszczone po wybuchu w 2000 roku. (Na szczęście góra jest stale monitorowana pod kątem erupcji, a ewakuacje przeprowadzono z dużym wyprzedzeniem, co pozwoliło uniknąć ofiar). Od tego czasu natura mogła w pełni rozwinąć skrzydła, zmieniając to, co samo w sobie byłoby piękną wędrówką, w fascynującą przygodę wiodącą przez opuszczone autostrady i pochylone budynki, w scenerii przypominającej świat przyszłości, w którym ludzie dawno zapomnieli.

Biorąc pod uwagę wyjątkową historię tego obszaru, najlepiej zwiedzać go z certyfikowanym przewodnikiem, takim jak lokalny przewodnik Egawa-san, który po uzyskaniu specjalnego pozwolenia oprowadza turystów po strefach o ograniczonym dostępie, gdzie z bliska można zobaczyć skutki erupcji wulkanu Usu.

Piękno w zniszczeniu: Wędrówka na górę Usu

Wędrówka rozpoczyna się przy dawnym dużym kompleksie mieszkalnym, obecnie wydrążonym, z młodą warstwą trawy i drzew rosnących na dachu. Podczas erupcji w 2000 roku, głazy, kamienie i błoto poleciały w górę, niszcząc niektóre budynki i przebijając dachy wielu.

Gdy wędrowcy rozpoczynają wspinaczkę na szczyt, ich oczom ukazują się kratery z dawnych erupcji. Z przewodnikiem w towarzystwie zwiedzających można spacerować wzdłuż krawędzi tych potężnych kraterów, wypełnionych obecnie małymi, lśniącymi jeziorami wody deszczowej, i podziwiać potęgę natury z bliska.

Magma wulkanu Usu jest dość lepka, co oznacza, że ​​w kontakcie z obszarami o dużej zawartości wód gruntowych następuje eksplozja, która rozsadza grunt i rozrzuca gruz. Chociaż te erupcje mogą niszczyć istniejącą florę, wulkan Usu jest przykładem cyklicznej natury życia. Chociaż w wyniku poprzednich erupcji niektóre drzewa stały się martwymi skorupami, to z kolei stworzyło idealne środowisko dla lokalnych gatunków dzięciołów, które żywią się larwami owadów wewnątrz martwych drzew.

Po drodze miniesz starą drogę nr 230 i park nad jeziorem Toya Kizi, który obecnie zatonął w małym stawie. Martwe drzewa i znaki drogowe wystające z wody przedstawiają scenę niczym z filmu apokaliptycznego. W pobliżu parku, stara droga nr 230, niegdyś opadająca w dół, teraz pnie się w górę, w górę. Aktywność uskoku podniosła drogę, zamieniając ją w coś na kształt brukowanej ścieżki w górę. Wzdłuż niej pozostało kilka domów. Jednak i one są teraz przechylone, mocno nachylone na jedną stronę. Stanie w framudze drzwi tworzy dziwne złudzenie optyczne, że człowiek pochyla się do przodu.

Choć krajobraz może wydawać się pozbawiony życia, wcale tak nie jest. W rzeczywistości jest pełen natury. Młode drzewa, wciąż jaskrawozielone i niskie, przebijają się przez każdy zakamarek domów i dróg. Wzdłuż drogi brzęczą owady i śpiewają ptaki. Widać wyraźnie, że życie powróciło po erupcji i rozkwita.

Droga ostatecznie prowadzi do opuszczonego przedszkola, teraz pełnego dziur po spadających kamieniach. Gdy światło sączy się przez dziury w dachu, wnętrze budynku rozświetlają kolumny światła, a drzewa zalewają je, tworząc scenerię niczym ze snu.

Wędrówka przez górę Usu to nie tylko okazja dla turystów, by obcować z naturalnym pięknem Hokkaido, ale także okazja do zaobserwowania fascynującego kontrastu między cywilizacją a naturą — kontrastu, który sprawia, że ​​jest to niezapomniane przeżycie, którego nie można przegapić.

Potencjał Góry Usu

Lokalny przewodnik Egawa-san nie postrzega erupcji ani opuszczonych budynków jako czegoś negatywnego, lecz raczej jako coś, co można uznać za lekcję na przyszłość. Według Egawy-san klęski żywiołowe – takie jak erupcje wulkanów, trzęsienia ziemi i tajfuny – mają długą historię w Japonii i są zjawiskiem, które może wydarzyć się wszędzie i o każdej porze. Obszar góry Usu stanowi przykład tego, co ludzie mogą zrobić, aby lepiej przygotować się na przyszłe katastrofy i jak sobie z nimi radzić.

W przypadku góry Usu oznacza to przekształcenie tego niegdyś opuszczonego obszaru w raj dla miłośników przyrody. Obszar wokół góry Usu został uznany za Światowy Geopark UNESCO w 2015 roku, a większość obecnych szlaków turystycznych została oczyszczona w ciągu ostatnich dwóch lat po przeprowadzeniu rygorystycznych kontroli bezpieczeństwa przez rząd. Nadal istnieje duży potencjał dodania nowych szlaków i rozbudowy ścieżki wspinaczkowej Mount Nishi-yama Base Crater Walkway.