Shujishi

Shujishi (庶吉士;) to tytuł szkolny z czasów dynastii Ming i Qing w Chinach. Może być używany do określenia grupy osób noszących ten tytuł, jak również osób, które go posiadają.

Nazwa tego tytułu wywodzi się z Księgi Dokumentów (znanej również jako Król Shû dzięki tłumaczeniu Jamesa Legge), która jest napisana w języku starochińskim. W rozdziale „Ustanowienie rządu” (立政), fraza „Wszyscy dobrzy ludzie o stałej cnocie (庶常吉士)”, wymawiana jako „Shuchangjishi”, pojawiła się podczas rozmowy między księciem Zhou, wzorem moralnym konfucjanizmu i regentem, a królem Chengiem z Zhou, władcą Chin na początku XI wieku p.n.e. Książę Zhou prosi swojego bratanka, króla Chenga, o mianowanie urzędników z wielką starannością i roztropnością. Rozwinął temat wyboru urzędników i jego znaczenia w odniesieniu do dobrobytu rządu. Według księcia Zhou wszyscy dobrzy ludzie o stałej cnocie to ci, którym należy zaufać i powierzać ważne zadania. 

Oficjalne użycie

W Chinach z dynastii Ming i Qing tytuł Shujishi nadawany jest wyłącznie rangą Jinshi. 

Jinshi to grupa intelektualistów, którzy zdali egzaminy cesarskie.

Shujishi został ustanowiony w roku 1385 dekretem cesarza Hongwu z dynastii Ming. Po raz pierwszy Shujishi pojawił się w zapisach historycznych w 18. roku jego panowania. 

Nowicjusze rangi Jinshi przechodzą proces selekcji, a niektórzy z nich otrzymują tytuł Shujishi. Po uzyskaniu tytułu Shujishi pracują jako uczniowie w Akademii Hanlin, aby doskonalić swoje umiejętności administracyjne. 

Podczas panowania cesarza Yingzonga z dynastii Ming definicja Shujishi została zawężona. 

Jinshi z drugiego miejsca (二甲) lub trzeciego miejsca (三甲), którzy wyróżniają się cnotą, są wybierani na Shujishi w Akademii Hanlin. Ci elitarni Jinshi są nazywani „wyborami Akademii” (館選).

Jinshi, którzy zajęli pierwsze miejsce w egzaminach cesarskich, otrzymali bardziej uprzywilejowane tytuły, takie jak Xiuzhuan (修撰) i Bianxiu (編修). 

Jednak Xiuzhuan i Bianxiu to odrębne tytuły, różniące się od Shujishi.

Za panowania cesarza Yongzheng z dynastii Qing obowiązywały surowsze standardy. 

Wszyscy Shujishi posiadają tytuł przez trzy lata, zanim zostaną poddani oficjalnym egzaminom. W tym czasie studiują pod okiem doświadczonych uczonych w Akademii Hanlin. 

Ci Shujishi, którzy nie zdali oficjalnego egzaminu, nazywani byli Sanguan (散館). Po sprawdzeniu wiedzy Sanguan, ci, którzy osiągnęli sukces w nauce, byli formalnie przyjmowani na stanowiska uczonych Akademii Hanlin, natomiast ci, którzy mieli niższe kwalifikacje niż ich rówieśnicy Shujishi, byli przydzielani do innych departamentów rządowych.