Podziemny Wielki Mur Chiński

Podziemny Wielki Mur Chiński (地下长城, Dìxià Chángchéng) to nieformalna nazwa 3000-milowego (5000 km) systemu tuneli, który Chiny wykorzystują do przechowywania i transportu międzykontynentalnych pocisków balistycznych. 

Ze względu na ogromną tajemnicę otaczającą tunele, niewiele informacji na ich temat jest dostępnych publicznie. Tunele umożliwiają transport mobilnych pocisków balistycznych międzykontynentalnych (ICBM) do różnych silosów ciężarówkami i koleją, a także ich ewentualne przechowywanie w wzmocnionych podziemnych bunkrach. Znacznie zwiększa to szanse ICBM na przetrwanie bezpośredniego ataku nuklearnego, co umożliwia ich użycie w drugim ataku, w przeciwieństwie do pocisków balistycznych międzykontynentalnych (ICBM) umieszczonych w statycznych silosach nuklearnych, które są podatne na bezpośredni atak nuklearny.

Raport z 2011 roku napisany przez zespół z Uniwersytetu Georgetown pod przewodnictwem Phillipa Karbera przeprowadził trzyletnie badanie mapujące skomplikowany system tuneli Chin, który rozciąga się na długości 5000 km (3000 mil). Raport ustalił, że rozmiar chińskiego arsenału nuklearnego jest zaniżony i że w sieci tuneli może być składowanych nawet 3000 głowic jądrowych. Ta hipotetyczna maksymalna pojemność magazynowa lub bazowa wraz z własnymi błędnymi sugestiami Karbera dotyczącymi materiałów rozszczepialnych spowodowała, że ​​zachodnie media twierdziły, że w obiekcie faktycznie znajduje się 3000 głowic. Badanie Karbera kontynuowało stwierdzenie, że tunele prawdopodobnie nie zostaną naruszone przez konwencjonalną lub mało wydajne broń jądrową penetrującą ziemię, taką jak B61-11.