Yīnyuán hóngxiàn

Czerwona nić losu (姻緣紅線), zwana również czerwoną nić małżeństwa , teorią niewidzialnej struny i innymi jej wariantami, to chińskie wierzenie wywodzące się z taoizmu. Powszechnie uważa się ją za niewidzialną czerwoną nić owiniętą wokół palca osób, które są sobie przeznaczone spotkać się w określonej sytuacji, ponieważ są „ich jedyną prawdziwą miłością”. 

Taoistycznym bóstwem odpowiedzialnym za „czerwoną nić” jest Yuè Xià Lǎorén (月下老人), często skracane do Yuè Lǎo (月老), starożytny księżycowy bóg swat, który odpowiada za małżeństwa. 

Choć Yue Lao pozostaje ważnym bóstwem w taoizmie, legenda o jego czerwonej nici losu została zawłaszczona przez kultury poza Chinami, często tracąc swój kontekst religijny i związek z nim. W oryginalnym chińskim micie nić jest wiązana wokół kostek obu partnerów, podczas gdy w kulturze japońskiej biegnie od kciuka mężczyzny do małego palca kobiety. Współcześnie jednak w obu tych kulturach powszechne jest przedstawianie nici wiązanej wokół palców, często małego palca. Kolor czerwony w kulturze chińskiej symbolizuje szczęście i jest również często obecny podczas chińskich ślubów.

Dwie osoby połączone czerwoną nicią są sobie przeznaczeni, niezależnie od miejsca, czasu i okoliczności. Ta magiczna nić może się rozciągać lub splątywać, ale nigdy nie pęka. Mit ten jest podobny do zachodniej koncepcji bliźniaczych płomieni lub przeznaczonego partnera. 

Folklor

Jedna z historii z czerwoną nicią losu opowiada o młodym chłopcu. Pewnej nocy, wracając do domu, chłopiec widzi starca (Yue Lao) stojącego w blasku księżyca. Mężczyzna wyjaśnia chłopcu, że jest związany z przeznaczoną mu żoną czerwoną nicią. Yue Lao pokazuje chłopcu młodą dziewczynę, która ma zostać jego żoną. Będąc młodym i niezainteresowanym żoną, chłopiec podnosi kamień i rzuca nim w dziewczynę, uciekając.

Wiele lat później, gdy chłopiec dorósł, rodzice organizują mu ślub. W noc ślubu żona czeka na niego w sypialni, z tradycyjnym welonem zakrywającym twarz. Unosząc go, mężczyzna z radością odkrywa, że ​​jego żona jest jedną z największych piękności w jego wiosce. Nosi jednak ozdobę na brwi.

Pyta ją, dlaczego go nosi, a ona odpowiada, że ​​gdy była małą dziewczynką, chłopiec rzucił w nią kamieniem, który ją uderzył, pozostawiając bliznę na brwi. Świadomie nosi tę ozdobę, aby ją ukryć. Kobieta jest w rzeczywistości tą samą młodą dziewczyną, którą z mężczyzną łączyła czerwona nić, pokazana mu przez Yue Lao w dzieciństwie, co dowodzi, że łączy ich czerwona nić losu.

Inna wersja tej samej historii opowiada o ambitnym młodym mężczyźnie, który rozmawia z Yue Lao i nalega, by zapytać go o to, z kim się ożeni, myśląc, że spotka bogatą dziewczynę. Yue Lao wskazuje na biedną dziewczynkę, która spaceruje ze starą niewidomą kobietą po targu, pokazuje mu czerwoną nić łączącą go z dziewczyną i mówi mężczyźnie, że pewnego dnia się z nią ożeni. Niezadowolony mężczyzna każe służącemu zabić te dwie kobiety i opuścić wioskę.

Lata później mężczyzna, obecnie obiecujący urzędnik państwowy, poślubia piękną kobietę z bogatej rodziny, która jest dla niego idealną żoną, z wyjątkiem dwóch szczegółów: kuleje i z nieujawnionych powodów zakrywa czoło jedwabną opaską. Pyta żonę dlaczego, a ona zaczyna płakać, mówiąc mu, że jest siostrzenicą przywódców rodziny, a nie ich córką: jej rodzice zmarli, gdy była mała i początkowo mieszkała ze swoją starą, niewidomą nianią, ale pewnego dnia szaleniec zadźgał jej opiekuna na miejscowym targu, raniąc ją, pozostawiając blizny i niemal kalectwo. Mężczyzna zdaje sobie sprawę, że Yue Lao miał rację, ze łzami w oczach wyznaje, że to on zlecił atak i prosi żonę o wybaczenie, którego mu udziela.

W jeszcze innej historii, dziewczyna jest zakochana w chłopaku i postanawia wyznać mu miłość. Niestety chłopak ją odrzuca i wyśmiewa. Dziewczyna biegnie do fontanny, gdzie spotyka Yue Lao, który mówi jej, że są bratnimi duszami. Dziewczyna wciąż jest wściekła i ucieka. Kiedy dziewczyna staje się damą, spotyka młodego mężczyznę, który wydaje się jej bardzo czarujący i pod innymi względami znajomy. Następnie pyta mężczyznę o jego imię, a on mówi imię młodego chłopca. Dziewczyna jednak wydaje się nie zdawać sobie z tego sprawy, a potem, w ich wyjątkowym dniu, mówi jej, że dziewczyna go lubiła, ale był głupi i wyśmiewał ją z tego powodu, po czym wykrzykuje, że dziewczyna miała to samo imię co ona. Zdając sobie sprawę, kim on był, przyznaje, że była tą dziewczyną, a on ostatecznie ją przeprasza.