Ch'ŏnbuin

Trzy Niebiańskie Pieczęcie (천부인), jak podaje Samguk yusa (XIII w.), były symbolami władzy nadanej przez boga Hwanina jego synowi Hwanungowi z okazji jego zstąpienia z niebios. 

Chociaż relikwie te są często kojarzone z koreańską epoką brązu ze względu na materiały i metody produkcji, ich znaczenie i symbolika wiążą się raczej z koreańskim szamanizmem i rodzimymi wierzeniami.

Według XX-wiecznego projapońskiego koreańskiego historyka Ch'oe Namsŏna skarby składają się z trzech przedmiotów z brązu: brązowego sztyletu, brązowego lustra i brązowego dzwonka. 

Przedmioty te były używane głównie jako symbole religijne, a nie narzędzia o określonym przeznaczeniu i są uważane za wyjątkowe dla narodu koreańskiego i jego dziedzictwa. Relikwie i ich warianty są częścią narzędzi szamańskich zwanych mugu ( 무구 ;巫具) i są nadal używane do dziś przez koreańskich szamanów, choć wiele z nich zostało zastąpionych przez inne narzędzia rytualne, takie jak mengdu. 

Sztylet, lustro i dzwonek nazywane są odpowiednio „Niebiańskim Ostrzem (神劒; Shingeom)”, „Niebiańskim Lustrem (神鏡; Shingyeong)” i „Niebiańskim Dzwonkiem (神鈴; Shinryeong)”. 

• Bipahyeongdonggeom

Rozmieszczenie sztyletów w kształcie lutni i sztyletów smukłych.

- Brązowy sztylet

Brązowy sztylet, często nazywany „Bipa hyeongdonggeom (琵琶形銅劍; 비파형동검)”, ma unikalną cechę występującą w starożytnej Korei, powszechnie kojarzoną z cywilizacjami Azji Północno-Wschodniej. 

Podobnie jak w przypadku kultury brązowych sztyletów Liaoning, ostrze w kształcie lutni i odłączana rękojeść są wspólną cechą występującą w Mandżurii, Korei i Japonii i mogą wskazywać na szlak migracji, sądząc po reliktach i podobnych wzorach znalezionych tylko w tym rejonie. 

• Danyujomungyeong

- Lustro z brązu

Brązowe lustro Trzech Niebiańskich Pieczęci, znane jako „Danyujomungyeong (다뉴조문경; 多鈕粗文鏡)”, jest symbolem bohaterstwa odbitym w lustrze. Samo lustro jest przykładem „lustra o szorstkim wzorze (거친무늬 거울; Geochinmunui geoul)” i jest powszechnie wykopywane wraz ze sztyletami w kształcie lutni w północno-wschodniej Azji. 

• Paljuryeong

- Dzwon z brązu ośmioramienny

Dzwonek z brązu, znany również jako p'alduryŏng lub paljuryeong ( 팔주령 ;八珠鈴), to unikatowa konstrukcja występująca wyłącznie w Korei. Ma osiem ramion i jest wyposażony w dzwonek na każdym końcu. Po potrząsaniu wydaje „majestatyczny” dźwięk.

Dzwonek szamański, następca starszego Paljuryeonga .

Dzwonek ewoluował na przestrzeni lat i został zastąpiony innymi wzorami dzwonów, np. dzwonkiem szamańskim ( 무당방울 ; mudangbangul), który ma podobny wygląd do japońskiego suzu.

Dziedzictwo

Relikwie mogą rzucić światło na kwestię napływu migrantów w historii Korei. Historia Hwanin, Hwanung i Dangun jest uważana za legendę założycielską ludu Yemaek w Korei Północnej, a biorąc pod uwagę znaczenie Trzech Niebiańskich Pieczęci i ich odpowiedników znalezionych w miejscach takich jak Japonia, można wnioskować, że wierzenia, które narodziły się na Syberii, zostały przeniesione na Półwysep Koreański, a następnie na archipelag japoński poprzez migrację.

Ch'oe Namsŏn postawił tezę, że podobieństwa relikwii rytualnych znalezionych w Mandżurii, Korei i Japonii świadczą o ewolucji i przekazywaniu wierzeń szamańskich w Azji Północno-Wschodniej, ponieważ mity podobne do mitu o Dangun występują w kulturach Ajnów i Syberii.